31.03.2010

Korte rokjesweer in Brussel.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

25.12.2009

Wat gebeurd is, is gebeurd.

de prille jaren vijftig

Toen

Kerstmorgen vroeg… De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de witte winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden

hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zij ogen bijna dicht,
waardoor het net leek of er echte kaarsjes brandden.

De mooie kaart van oma op het schrijfbureau,
‘Gelukkig Kerstfeest’ las hij… En dat was ook zo.

Jan Boerstoel

Uit
Altijd het niemandsdier
Bert Bakker
Amsterdam, 2001

 

09:45 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

21.05.2009

Weet dan, gij mensen, dat dit alles is

Just like heaven

21:46 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

22.04.2009

Uitzichtloze opwinding.

Altijd wist hij

Zo Vrij

Altijd wist hij dat hij vliegen kon:
een kleine afzet en de grond liet los.

Aanvankelijk vloog hij dan zo laag
dat één voet nog de vloer kon raken

maar snel werd elke torenspits punt van geloof
en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.

Altijd stond hij stil op zijn balkon,
een glans van zeker weten in zijn ogen.

Th. van Os

Uit
De beurtzang
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1996

 

09:45 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

08.12.2008

Ingehouden, intens, raadselachtig.

Verdroomd

Droomfuga

Het is een binnenplaats met gras.
daar heb in de kou staan lezen,
jaren dat mijn boek niet uitgelezen was.

Ik heb zoveel gezwegen.
Ik ben een kind gebleven,
weerspiegeld in een waterglas.


Maurice Gilliams


Uit
Verzamelde gedichten.
Meulenhoff.
Amsterdam, 2000.

21:34 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

15.09.2008

Nu weet hij alleen nog mist.

Uitgewist

Het kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg een licht van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

Martinus Nijhoff

Uit
Verzamelde gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 2001

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: wat jij wilt

03.07.2008

Biennale de la jeunesse

Alles van waarde is weerloos

Zielsverhuizing

stram strompelt hij van knooppunt naar knooppunt
de eens zo bekoorlijke zondebok
je mag hem aanlachen als je kunt
hij grijnst maar trekt het zich niet aan
aangebrand niet maar afgebrand een flauwte
dat gaat weer over hij zal wel weer opstaan
plooiend zijn broek zijn rok het ouwe rund

dra staat hij lang en breed tussen de pilaren
door de schaduwen bestormd het marmer van zijn kaken
de zweep spelemeiend met de laars
aldoordringend de blik gericht op de dreigende maan

langzaam daalt hij af men juicht
pondereus buiten alle proportie daalt hij af
en plaatst zich naast de labbekak de losplaats
onveranderd niet met verlossing als poetslap

Lucebert


Uit
Verzamelde gedichten
De Bezige Bij
Amsterdam, 2002

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

08.11.2007

'n Nummer maken.

sophie hilbrand 'het moet scherper'...
Beurtzang

Stel je een vuur voor dat zo fel uitslaat
dat alle kleuren witter vlammen dan wit licht
witter dan de bladzijde waarop dit staat
heet en vurig als een goed gedicht

en brand het in je lichaam, middenin
en voel de gloed die zich als witheet licht
begrenzen laat, als woorden in een zin,
ja, als de grenzen van een goed gedicht.

De bron is even vleselijk en wringt
zich als het lezen van een goed gedicht, een oog
waarin de taal zich stijf en soepel binnenzingt

waardoor neuronen hun patronen vuren
en kronkeling op kronkeling oplicht;

een goede beurt is ook een goed gedicht.


Th. van Os


Uit
Beurtzang
De Arbeiderpers
Amsterdam, 1996

21:36 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

28.09.2007

In het liefdesrumoer

Lise de la Salle

Typologie van de drenkeling

Ze klimmen aan de uitgestoken hand de kant
op, kijken langs je heen; op weg weer, als zij
waren toen ze in dit nat abuis verzeilden. Dank-
bare schimmen die zich sluiten als het water zelf.

Soms brengt de dreg sereen en willoos materiaal
in vreemd geplooide stof. De dood als regisseur
van stilstaand beeld drapeert het water dat
vibreert boven die onbekend werd in elk element.

Dan nog: die schopt en spuugt en slaat en diep
gekrenkt zijn redding tegengaat. Die onvermoeibaar
stinkend water door de kamer waaiert: nee, niet
zo, niet met zo'n pijn wil hij gered zijn, nee.

Langs muren van vuur gaan wij op huis aan.

Anna Enquist

Uit
Jachtscènes
Arbeiderspers
Amsterdam, 1992

20:00 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

24.09.2007

Doe maar

Rowena

Wij samen
(psalm 139)

Onder en boven, je bent om me heen, ik in je, je
weet van mij alles. Dat je me omringt, vooruit, me
doordringt, alles weet uit hoofde van jij, nou ja, maar
dat je daar ook nog op uit bent! Geen
plaats van je is er die, wil hij, niet ziet mij, die
niet in zich heeft mij. Ver weg of dichtbij, in
de kraag pak je me; geen kant kan ik op, in
Den Haag niet en nergens - licht is er niets bij.
Niet raak ik me ergens in kwijt en niet
in de tijd; wat ik ook maar van plan ben, waar
en wanneer, je wist allang dat ik toen dat en dat - dat
ik knap in elkaar, heb je wel voor gezorgd.

Gebonden zijn, gekend, in iemand - erg is het, maar
niet is nog erger misschien. En hoe dan ook, altijd, ik
denk aan je, op de gekste momenten en nooit
niet eens niet. Het moet wel dat ik van je hou, de
pest heb aan wie dat aan jou. Ken me dan maar, weet
wie ik ben en doe maar.


Anton Korteweg

Uit
Met flinke pas
Meulenhoff
Amsterdam, 2003

23:17 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

13.07.2007

 Bloem's Blues

alleen

Alleen

 

De stilte keert.

Na kreet en strijd

Wordt ’t hart gemeerd

Aan de eenzaamheid.

 

’t Verbitterd hart

Wrikt eerst en wrijt,

Steigert, verward,

Voor de eenzaamheid.

 

Laat af van haat

En wraak en spijt –

De liefde laat

Slechts eenzaamheid.

 

Wien niets meer rest

Dan stof en steen,

Die is het best

Voorgoed alleen

 

J. C. Bloem

 

Uit

Verzamelde gedichten

Atheneum – Polak & Van Gennep

Amsterdam, 2001

20:00 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

19.04.2007

Genade voor de wetenden.

kapel%20termuren

God woont niet op het dorp…

 

God woont niet op het dorp in kamerhoeken

zoals de spotter denkt, maar overal.

Hij zegent het dak en bord en schouderdoeken

en maakt geen deur te breed of ooit te smal.

Hier op het land leeft god in alle dingen,

kookt ’s zaterdags zijn linzen in de pad,

danst loom op vuur, hurkt neer om op te springen,

knipoogt mij toe als zijn vertrouwensman.

Hij maakt het hek, maakt meisjes echtgenote

van koddebeiers en zorgt voor de grap

dat wéér de stroper er heeft naast geschoten,

de eend weer aan de weitas is ontsnapt.

 

De kans dat je dit allemaal bekijkt

- wanneer de herfstwind fluit of als het mist –

is het dorp daarbij het enige blijk

van Gods genade voor de atheïst

 

 

Joseph Brodsky

 

Vertaling: Charles B. Timmer

 

Uit

Torso

De Bezige Bij

Amsterdam, 1987

21:15 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

04.12.2006

Laughing with the Gods

Laughing with Buk & The Gods

.

 

For those who believe in God, most of the big questions are answered. But for those of us who can't readily accept the God formula, the big answers don't remain stone-written.

 

We adjust to new conditions and discoveries. We are pliable. Love need not be a command or faith a dictum. I am my own God.

 

We are here to unlearn the teachings of the church, state, and our educational system. We are here to drink beer. We are here to kill war.

 

We are here to laugh at the odds and live our lives so well that Death will tremble to take us.

 

Charles Bukowski

 

1920 - 1994

09.11.2006

Reprise - Wind of Liefde.

carice 26

DE GELIEFDEN

  

“Er waren te Valencia geen twee geliefden zoals wij. Van ‘s morgens
tot ‘s avonds beminden wij elkaar mateloos.
Daar denk ik aan terwijl je wasgoed te drogen hangt.
Jaren, vele jaren gingen voorbij; er is veel gebeurd.
Soms word ik nog plots door die wind of liefde gegrepen
en dan rollen wij over de grond tussen omhelzing en kussen.

De liefde is voor ons niet als een lieftallige gewoonte,
als een vreedzaam bedrijf van plichtpleging en weefsels
(de heer Lopez-Pico moet het ons maar vergeven).
Eensklaps ontwaakt ze, als een oude stormwind
en gooit ons beiden ter aarde, verenigt ons en jaagt ons
verder. Soms verlangde ik wel naar een fatsoenlijke liefde
met de platendraaier op gang terwijl ik je vluchtig kuste,
nu eens op je schouder, dan weer op een oorlel.
Onze liefde is echter een woeste, ongeremde liefde
en wij zijn bezeten van het bitter verlangen naar aarde
en houden van het rampetampen tijdens het kussen en het krabben.
Wat doe je eraan? Ik weet het: het is erg triviaal.
Wij kennen Petrarca niet en vele dingen kennen wij niet
Net zo min kennen wij Estances van Riba noch de Rimas van Bécquer.

Daarna, als wij zomaar op de grond liggen, dringt het
tot ons door dat wij platvloers zijn, dat dit niet hoort,
dat dit niet past bij onze leeftijd, enzovoort.

Er waren te Valencia geen twee geliefden zoals wij,
want geliefden zoals wij worden er weinig geboren.”

 

Vicent Andrés Estellés

[1924 – 1993]

 

Vertaald door Bob de Nijs

31.10.2006

Geen gedachtenstreepjes

sourbrodt1

Droomfuga

 

Het is een binnenplaats met gras.

daar heb in de kou staan lezen,

jaren dat mijn boek niet uitgelezen was.

 

Ik heb zoveel gezwegen.

Ik ben een kind gebleven,

weerspiegeld in een waterglas

 

 

Maurice Gilliams

 

 

Uit

Verzamelde gedichten.

Meulenhoff.

Amsterdam, 2000.

 

21.10.2006

Geen rokje

rugzijde

.

 

Toen ik de deur had dichtgedaan,

de ochtendmist was opgetrokken,

hield ik mij aan de herfst vast

zoals een kind aan moeders rokken.

 

 

Hugo Pos

 

 

uit

Voordat ik afreis. Nestoriaanse kwatrijnen

In de Knipscheer.

Haarlem, 1993

15.10.2006

De nacht alleen

d04k

Westdongeradeel

 

wij waren onhandige mensen
zo stil en omzeilend
en afgesneden van wat
wij hadden moeten weten

over eb en vloed
en over de lucht
die aan ons trekt
zodat wij rechtop

blijven staan tot de nacht
want pas dan mogen
onze gedachten even
plat zijn als ons land

maar wat wij denken
is al eerder bedacht
door de mensen uit de bergen
en daar komt ook het water
het eerst.

 

Ilse Starkenburg

 

Uit

In plaats van alleen

de Arbeiderspers, mei 2003

 

inplaatsvanalleenilsestarkenburg

 

 

12.10.2006

Carmen LXXXV [Odi et amo]

Colassitude

Carmen LXXXV [Odi et amo]

 

Ik haat en ik heb lief.

 

Waarom ik dat doe, vraag jij misschien?

 

Ik weet het niet, maar ik voel dat het gebeurt en ik word gekweld.

 

 

Sappho-drawing

Odi et amo.

 

Quare id faciam, fortasse requiris?

 

Nescio, sed fieri sentio et excrucior.

 

 

Gaius Valerius Catullus

 

(±84-54 v.C.)

 Een zucht van mijn huid

triumfera

Zomer met John

 

Soms komt hij als lief-heersbeest

soms als een blauwe strontvlieg

en dan weer als vlinder

 

’t is zaak om hem met minder

dan een zucht

van mijn huid

te houden.

 

Mieke Kirkels

 

Zomer met John

Inzending poëzie wedstrijd 2001

J. M. Meulenhoff, Amsterdam

10.10.2006

Zelfs een poes

blootsvoets maar waar

Buurvrouw

 

Van elkaar eten,

waarmee zijn we bezig.

Een geur voert het aan;

wasgoed, warm eten,

gras vers gemaaid.

Geluid; haast vergeten

gekakel geblaat,

geschuur van de bezem.

Haar fiets, die even

aan het hek blijft staan.

Onweerswolk. Regen.

Haastig gehaald:

tuinstoelen, speelgoed.

Maan. Open ramen,

hoor maar, de piano,

Mozart, een kleine sonate.

En later, de lokroep:

Kom, poes! Kom, poes!

melkwit, blootsvoets,

een schim in de boomgaard

 

Aleidis Dierick

 

Buurvrouw

Inzending poëzie wedstrijd 2001

J.M. Meulenhoff, Amsterdam

04.10.2006

Overspelig of huwelijk

steen-huwelijk

Het huwelijk

 

In deze kamer zonder ramen

waar zij zich met een blind gebaar

in de gespreide armen namen

raadden de spiegels slechts elkaar

 

tot wij hun onder ogen kwamen

en in het overspelig paar

veranderden dat wij te zamen

ontmaskerden voor hem en haar

 

die als hun beider evenbeelden

zich in ons dubbele duel

vermenigvuldigden en deelden

 

en spiegels werden van het spel

dat zij met zoveel slapers speelden

in dit versplinterend Hotel.

 

Paul Claes

 

Uit

De waaier van het hart

De Bezige Bij

Amsterdam, 2004

01.10.2006

Reprise - Aantekeningen over erotiek

Agatha
 
Notes sur L’érotisme
 
II
L’œil, principal organe érogène. L’œil bande. L’œil bande avant la sexe. Il arrive meme que l’œil seul.
Paul Nougé 
Aantekeningen over erotiek
II

 
Het oog, belangrijkste erogene orgaan. Het oog krijgt een stijve. Het oog krijgt een stijve voor het lid. Het kan gebeuren dat alleen het oog een stijve krijgt
Paul Nougé
Vertaling Misha J. Knijn
Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

30.09.2006

Reprise - Anne Vegter

mijn kostbare

mijn kostbare kut viel helemaal verkeerd op het centrum

 

 

Kost per uur? Drieënzestig all in

zeiden ze, ik zei een rijles is goedkoper.

 

Als je armen het niet doen heb je niets

aan rijles zeiden ze, laat staan een auto.

 

Kom nu maar op ons centrum trainen,

misschien heb je iets aan een auto

 

als je benen het later ook weer doen.

Zeg ik als je kut het maar doet.

 

dat viel verkeerd op het centrum.

Drieënzestig all in.

 

Anne Vegter

 

Uit:

Aandelen en obligaties

Querido, Amsterdam 2002

25.08.2006

Wat jij wilt, schat

Degradatie

 

Onze hoge ideeën van onszelf worden omlaaggehaald

door een blik in de spiegel,

de onmacht van de ouderdom,

het inhouden van de adem in de hoop dat de pijn

niet zal terugkomen.

 

De onuitputtelijke veelheid van vernederde mensen,

en ook van andere sterfelijke wezens

die dat deemoediger lijken te dragen:

de valk wiens vlucht niet meer snel genoeg is om een duif in te halen,

de manke ooievaar, verbannen door zijn vluchtgenoten.

De keer van de seizoenen, het afdalen in de aarde.

 

Wat zeggen de hemelse machten hiervan?

Ze wandelen, ze kijken.

Wij hier, en daar het zogenaamde rijk van de Natuur.

Wat is erger? Bewustzijn of geen bewustzijn?

Natuurlijk, in het Paradijs hadden we geen spiegels

 

Czeslaw Milosz

 

Uit

Gedichten

vertaling Gerard Rasch

Atlas

Amsterdam-Antwerpen, 2003

 

14:32 | Commentaren (0) | Tags: wat jij wilt

16.12.2005

No words

 

 

 

 

Dit


Verzamel de liefde @ Proxis.comVan alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.




Bart Moeyaert


Uit

"Verzamel De Liefde"
















12.11.2005

Dagboek

(…)

 

De vraag is, uiteraard, wat hiermee gewonnen wordt. Wat kan het voor iemand betekenen om, alleen maar voor zichzelf, te schrijven over zijn werkelijke leven? Zinvol zou zijn om daarover bijvoorbeeld in brieven te schrijven aan iemand die het allemaal nog niet weet, maar zelf is men er immers aldoor in levende lijve bij geweest. Wat kan men dan nog aan zichzelf te zeggen te hebben? Of wat kan men zelf beogen met deze vreemde vorm van schrijven, die wel een ‘zeggen aan niemand’ lijkt te zijn? Waarom het leven onderbreken om over het leven te schrijven? Daar lijkt niets mee gewonnen, alleen maar tijd verloren. Waarom niet, zeker voor ongedurige adolescenten, het leven haastig voortzetten, op zoek naar nieuwe ervaringen, nieuwe evenementen, nieuwe intoxicaties? Waarom dit schriftelijk oponthoud binnen het leven zelf?

                             

(…)

 

Patricia de Martelaere

 

Uit

Een verlangen naar ontroostbaarheid

Essays

Patricia de Martelaere en J.M. Meulenhoff bv

1993 Amsterdam