11.07.2009

De grenzen der welvoeglijkheid.

Perendimi i diellit sipas meje

Grenzen

We staren naar dezelfde volle maan… De horizon
ver weg, veel te ver weg, de een van de ander. Tussen ons
verheffen zich de bergen. Een zachte laag mos
overdekt onze voetsporen. Helemaal alleen

oversteeg je al deze grenzen en kwam je naar een vreemd land,
het vaderland van mijn handen. Voortvarend alleen
duik ik achter de rug van de grensbewakers: ik reis
naar het noordwesten, waar ik me bitter schaam

over het knarsen van de ziel tussen de gladde verschrikkelijke stenen.
Ik sta voor de muur, de donkere jongeman van het Zuidoosten,
die een bedenkelijke naam draagt, trillend, een naakte oorlogsbuit.

En nu weet je het: hoewel je de grens overgaat, breek je haar niet.
Ze groeit en meet je stap, als de twijfel.
Een kaart is geen schijn. Spreek dus zachter.
Over alle grenzen heen is de mond mijn huis.

Boris A. Novak

vertaling Robert Stallaerts

Uit:
Alba
Mladinska knjiga
Ljubljana, 1999

 

MEJE

To isto polno luno gledava… obzorja
daleč, predaleč drug od drugega. Med nama
se pno gorovja. Mehka mahovnata skorja
zarašča najine stopinje. Čisto sama

si prečkala vse meje in prišla na tuje,
v domovino mojih rok. Nevarno sam
se plazim mimo varuhov mejá: potujem
na severozahod, kjer me je bridko sram

škripanja duše sredi gladkih, strašnih sten.
Stojim pred njimi, temni moški z jugovzhoda,
sumljivega imena, drhteč, gol kot plen.
Ne morem pobegniti. Meja je usoda.

Zdaj veš: čeprav prestopiš mejo, je ne zbrišeš.
Še višja bo krojila tvoj korak, kot dvom.
Zemljevid ni privid. Zato govôri tiše.
Onstran vseh mejá so tvoje ustnice moj dom.

                               
Boris A. Novak

Uit:
Alba
Mladinska knjiga
Ljubljana, 1999

21:45 | Commentaren (0) | Tags: vertaling

19.02.2009

Mijn tegenwoordige vrouw.

Alles zegt weinig, maar niets niet genoeg....

(…)

Ik was een jaar of 22, 23, maar zeker niet ouder, toen ik tot over mijn oren verliefd werd op mijn tegenwoordige vrouw en haar om haar hand vroeg… Nu zou ik me met het grootste plezier een pak slaag kunnen geven, dat ik op zo’n jeugdige leeftijd getrouwd ben, maar ik weet niet, wat ik mij toen aangedaan zou hebben, als Natasja mij had afgewezen.

Mijn liefde was volkomen echt, precies zo’n liefde als in romans beschreven staat, bezeten, hartstochtelijk enzovoorts. Mijn geluk snoerde me gewoon de adem af en ik wist niet, waar ik er mee naar toe moest. Ik hing mijn vader, mijn vrienden en bedienden allemaal de keel uit, omdat ik het aldoor maar over mijn vurige liefde had.

Gelukkige mensen zijn de onuitstaanbaarste en de vervelendste lieden op de wereld. Ik was een ontzettende zeurkous, ik schaam mij nu nog, als ik eraan denk…

(…)

Anton Tsjechow


vertaling Charles B. Timmer

Uit
Verzamelde werken I
G. A. van Oorschot
Amsterdam, 1986.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: vertaling

17.02.2009

Het schijnt.

lost or not lost

Luisterend naar een lied

Zwart en nachtelijk, en als water
Jaagt de vrouwenstem voort, als de wind,
Langs een baan waar een ogenblik later
Niets zijn oude gedaante hervindt.
Zij verspreidt op haar vlucht diamanten
Glans en een handjevol zilvergruis.
Geheimzinnig klinkt, als van een mantel
Van gewichtloze zijde, geruis.
De betoverde stem wordt gedreven,
Naar het schijnt, door hemelse kracht,
Raadselachtig, alsof na dit leven
Niet een graf maar een ladder ons wacht

Anna Achmatova

vertaling Hans Boland

Uit
Data om nooit te vergeten
Meulenhoff
Amsterdam, 2006.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: vertaling

15.02.2009

Alles is beslist.

Panta rhei

.

Nacht, straten, apotheek, lantaren,
Een zinloos schijnsel in de mist.
Al leef je nog eens twintig jaren –
Geen uitweg – alles is beslist.

Je sterft en wordt opnieuw geboren,
Alles herhaalt zich vroeg of laat:
Rimpels in het kanaal bevroren,
Nacht, apotheek, lantaren, straat.

Alexander Blok

.

Ночь, улица, фонарь, аптека,
Бессмысленный и тусклый свет.
Живи еще хоть четверть века -
Все будет так. Исхода нет.

Умрешь - начнешь опять сначала
И повторится все, как встарь:
Ночь, ледяная рябь канала,
Аптека, улица, фонарь.

Александр Александрович Блок


vertaling Marja Wiebes en Margriet Berg

Uit
De meisjes van Zanzibar. Twintigste-eeuwse Russische, Tsjechische en Poolse gedichten.
Plantage
Leiden, 2000

21:45 | Commentaren (0) | Tags: vertaling

28.10.2007

Hemel zonder gezicht

Ciel sensa faccia
.

Geluk moet nooit zo zijn alsof de lucht
die je inademt heel diep in je komt,
maar als een wolk die eenzaam overdrijft
en in de grote leegte van het niets lijkt te verdwijnen.

.

Mai che la gioia sia cume quand l’aria
tì te respìret e den’la vègn de tì,
ma cume nevura che passa sulitaria
e nel gran vòj del nient par svanìss.

Franco Loi


vertaling Sabrina Corbellini & Willem van Toorn

Uit
Ciel sensa faccia
Em. Querido
Amsterdam, 2001

20:00 | Commentaren (1) | Tags: vertaling

15.12.2006

Vers van zelfdunk.

szymborska lof van de geringe eigendunk

Lof van de geringe eigendunk

 

De buizerd heeft zichzelf niets te verwijten.

Scrupules zijn vreemd aan de zwarte panter.

Pirana's twijfelen niet aan de billijkheid van hun daden.

De ratelslang applaudiseert voor zichzelf zonder voorbehoud.

 

Bij jakhalzen vind je geen zelfkritiek.

Sprinkhaan, alligator, trichine en horzel

leven er op los en zijn zo best tevreden.

 

Honderd kilogram weegt het hart van een walvis,

maar in een ander opzicht is het vederlicht.

 

Er is niets, dat dierlijker is,

dan een zuiver geweten,

op de derde planeet van de zon.

 

Wislawa Szymborska

 

Uit

Uitzicht met zandkorrel

vertaling Gerard Rasch

Rainbow Essentials Meulenhoff

Amsterdam, 1997

 

02.10.2006

Meer dan muziek.

roos

Muziek in de auto

 

De muziek die ik hoorde met jou,

thuis of in de auto

of zelfs tijdens een wandeling

klonk niet altijd zo zuiver

als de pianostemmers het zouden willen –

soms mengden zich er stemmen in

vol afgrijzen, vol pijn,

en dan werd die muziek

meer dan muziek,

werd ze ons leven

en sterven.

 

Adam Zagajewski

 

Uit

Memento. Nagelaten vertalingen van Gerard Rasch

Pegasus

Amsterdam, 2005

16.03.2005

Peis!


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ER KOMT EEN DAG...

 

Er komt een dag,
zonnig en rustig als deze,
waarop je met
volkomen onschuld
het begin van het
einde kent, de
eenzaamheid van alles
die jou, in je verslagenheid,
omringt.
En dan ontwaar je
een naamloze
dagdagelijkse geur,
een dof gerucht dat je voordien
niet hoorde.
En je wordt overvallen
door een lichtende schim
die de einder
verbrandt.

 

Marc Granell
(València, 1953)

 



Vertaald door Bob de Nijs