09.02.2009

Język polski

what can I say.

Vlucht

Zeker, de dingen.
We houden van mooie en nuttige dingen,
want wij kunnen ons erin verstoppen
verdwijnen oplossen.
De dingen
waarin ons bang gemaakte menszijn vlucht
op zoek naar een naam en naar bestendigheid.


Julia Hartwig

Vertaling: Gerard Rasch

Uit
Memento. Nagelaten vertalingen van Gerard Rasch
Pegasus
Amsterdam, 2005

21:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

07.11.2008

Ni me zen aigen wil late zwanse.

creus orage

Najaar

 

Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.

Chris van Geel

 

 

Uit

Tirade, nr. 200

Van Oorschot

Amsterdam, november 1974

 

 

 

00:15 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

03.11.2008

Losgevezen liefde

je pense à toi

Avond

Seconden lopen driftig achteruit
de dag is uit de tijd gekanteld

ik word zo stil als een strand
in een winternacht ik word
zo leeg als een uitgebrand
huis het leven staat verder
van mij af dan ik kan vertellen

leg je gezicht in je handen
en probeer je dit voor te stellen.

Ellen Warmond

Uit
Tegenspeler tijd: Een keuze uit de gedichten.
Querido
Amsterdam, 1979

21:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

16.09.2008

A lethal beaver.

Een kus die de wereld dronk


Het wonder

Waar hemel en aarde elkaar raken
begint het goddelijke werd gezegd.
Ik dacht aan de regen, die plassen vormde
in het zand. Ze beloofden iets.
Ik dronk ervan, op mijn knieën liggend
boven de nachtzwarte poel vol dode bladeren.
Een dier dat voor de eerste keer ondergaat
wat dorst, verlangen is, gekruid met angst.
Ik dronk en dronk. Het stoffige vlies van de hemel,
gronderig en bitter van smaak, de witte vlek
van mijn gezicht dat de toekomst voorzag
zonder dat ik het wist. Het koude, verre licht
daarbeneden, dat niet dichterbij kwam.
Een kus die de wereld dronk en eraan ontsteeg.

Bernd G. Bevers

Uit
Tegenberichten
Prometheus
Amsterdam, 2004

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

08.07.2008

Soms kan dit antwoord volstaan.

Besef

De historische werkelijkheid

Is dit nu de werkelijkheid, deze stilte
van uitgewerkt hout in een uitgewoond huis
dat zoals geblakerd vaatwerk in vitrines
een zaak van gewicht is, door onze voorouders gemaakt?
Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren,
verloor de kiezen jong, de kinderen jong,
geleund op gereedschap met stelen loerde men
met van tandpijn scheefgetrokken smoelen
naar alles wat anders was (reizigers, mooie vrouwen).
Soms werd een hooivork in het onrustbarende gestoken.
Men rook niet lekker, men was in het algemeen
in geen enkel opzicht leeker, men sloofde wat af,
er werd in god en honderdduizend gedetailleerde zonden geloofd,
men slachtte varkens om te eten en vreemden
omwille van de rust in het hoofd?

Esther Jansma


Uit
Dakruiters
De Arbeiderspers
Amsterdam, 2000

21:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

27.05.2008

De onuitputtelijke veelheid

demotie

Degradatie

Onze hoge ideeën van onszelf worden omlaaggehaald
door een blik in de spiegel,
de onmacht van de ouderdom,
het inhouden van de adem in de hoop dat de pijn
niet zal terugkomen.

De onuitputtelijke veelheid van vernederde mensen,
en ook van andere sterfelijke wezens
die dat deemoediger lijken te dragen:
de valk wiens vlucht niet meer snel genoeg is om een duif in te halen,
de manke ooievaar, verbannen door zijn vluchtgenoten.
De keer van de seizoenen, het afdalen in de aarde.

Wat zeggen de hemelse machten hiervan?
Ze wandelen, ze kijken.
Wij hier, en daar het zogenaamde rijk van de Natuur.
Wat is erger? Bewustzijn of geen bewustzijn?
Natuurlijk, in het Paradijs hadden we geen spiegels

Czesław Miłosz

 vertaling Gerard Rasch 

Uit
Gedichten
Atlas
Amsterdam-Antwerpen, 2003

22:32 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

24.02.2008

Dat kan nog wat worden.

Met uw eigen voeten spelen

10:30 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

27.01.2008

Nog maar één troost.

Ik ben er nooit geweest.
 

.

Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van de borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
steeds hoor ik kinderen geboren worden.

De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.

Ik kan alleen maar luisteren en zwijgen,
alleen maar luisteren wat mijn vader leest.
Elk woord begint met dat onrustig hijgen.
Ik ben er niet. Ik ben er nooit geweest.

Neeltje Maria Min

Uit
De gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 1989

10:15 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

12.05.2007

The late Nikolai

korndorf

.

 

‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde,

want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan…

 

En ik hoorde een luide stem van de troon zeggen:

Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen,

en zij zullen zijn volken zijn,

en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen,

en de dood zal niet meer zijn,

noch rouw,

noch geklaag,

want de eerste dingen zijn voorbijgegaan…

 

En Hij sprak tot mij:

“Het is geschied”.’

 

 

Uit

 

Korndorf – Hymnus III ‘Zu Ehren von Gustav Mahler’

 

een gesproken citaat uit de Openbaring van Johannes (21: vers 1, 3, 4, 6):

07:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

04.12.2006

Hoe is het met Bertrand Cantat ?

bertrand cantat [iii]

00:08 | Commentaren (0) | Tags: stormwind, vragen

09.11.2006

Reprise - Wind of Liefde.

carice 26

DE GELIEFDEN

  

“Er waren te Valencia geen twee geliefden zoals wij. Van ‘s morgens
tot ‘s avonds beminden wij elkaar mateloos.
Daar denk ik aan terwijl je wasgoed te drogen hangt.
Jaren, vele jaren gingen voorbij; er is veel gebeurd.
Soms word ik nog plots door die wind of liefde gegrepen
en dan rollen wij over de grond tussen omhelzing en kussen.

De liefde is voor ons niet als een lieftallige gewoonte,
als een vreedzaam bedrijf van plichtpleging en weefsels
(de heer Lopez-Pico moet het ons maar vergeven).
Eensklaps ontwaakt ze, als een oude stormwind
en gooit ons beiden ter aarde, verenigt ons en jaagt ons
verder. Soms verlangde ik wel naar een fatsoenlijke liefde
met de platendraaier op gang terwijl ik je vluchtig kuste,
nu eens op je schouder, dan weer op een oorlel.
Onze liefde is echter een woeste, ongeremde liefde
en wij zijn bezeten van het bitter verlangen naar aarde
en houden van het rampetampen tijdens het kussen en het krabben.
Wat doe je eraan? Ik weet het: het is erg triviaal.
Wij kennen Petrarca niet en vele dingen kennen wij niet
Net zo min kennen wij Estances van Riba noch de Rimas van Bécquer.

Daarna, als wij zomaar op de grond liggen, dringt het
tot ons door dat wij platvloers zijn, dat dit niet hoort,
dat dit niet past bij onze leeftijd, enzovoort.

Er waren te Valencia geen twee geliefden zoals wij,
want geliefden zoals wij worden er weinig geboren.”

 

Vicent Andrés Estellés

[1924 – 1993]

 

Vertaald door Bob de Nijs

30.06.2005

Onweder

 

 

 

Wolkbreuk

In een wilde suizelende wieling
Gudst volmondig, als een zee van droppen
Dampgordijn van water, stralen-stroppen,
In één lange door-elkander-krieling;


Overstelpend alles, wat in knieling
Angstig neerligt en de bange koppen
Onder vlerken als beschutting stoppen
Voor de nader komende vernieling.


Neergegeeseld ligt smaragden klaver,
Platgeslagen 't blauw en 't fladderend rood
Van de koornbloem tegen de papaver


Door de rogge, als lijkkleed langs de sloot,
Maar de wilde, kleine gele klaver
Tart van 't heftig straalgevlaag den stoot.

 

Jacob Winkler Prins

1849-1907

Uit:

Spiegel van de Nederlandsche poëzie door alle eeuwen.

N.V. De Spiegel, Amsterdam 1939





14:05 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

24.02.2005

Tegen de kijkcijfers in. [ii]

' T  V R I E S T

  Vaste in ‘t ijs staan al de beken,
     effenboords, en volgezeeuwd:
  uitgeweerd twee wulgenreken,
     weg ‘t is al, en witgesneeuwd,
  al, dat nog mijn oogen zagen,
  rechts geleên twee winterdagen.

 

  Weg en wete ik waar mij vinden,
     batte en bane is doodgedaan;
  snijden doen de snelle winden,
     ‘t vogelvolk moet schooien gaan:
  mussche en merel eten vragen,
  zoekende in de doorenhagen.

 

  Deerlijk is de zonne aan ‘t zinken,
     ‘t beste van den dag is om:
  ‘t avondt, en de sterren pinken
     schielijk, in den hemelkom:
  scherpe en sterke bijzen vagen
  ‘t rijspeur van den winterwagen.

 

  Toe zijn al de deuren; dichte
     dekt de sneeuw de daken al;
  heinde en verre en zie ‘k gezichte
     dat "goendag!" mij bieden zal;
  duister wordt de lucht, en ‘t jagen
  sneeuw-, weêrom, en vlokkenvlagen.

 

  Nacht en Winter samenspannen,
     heere zijn ze, en baas, getween;
  Vreugde is uit ons land gebannen,
     donker is ‘t en koud, medeen!
  Wee- nu mensche en dieren klagen:
  ‘s Winters koude tanden knagen.


 

12 oktober 1896 G. Gezelle






12:09 | Commentaren (0) | Tags: stormwind