02.11.2010

All Souls' Day

nu.jpg

 

 

(…)

‘Kennelijk verschaft de naderende dood mij ruimte. En ik voel mij ongelooflijk onaantastbaar, ja, ik ben de baas. Wat ik altijd nagestreefd heb in mijn leven, bezit ik nu echt. Controle. Over mijn lot. Over mijn omgeving.
Het is een ritueel dat volkomen vaststaat. Ik weet precies wat ik die laatste dag ga doen. Ik weet met wie ik wil zijn. Ik weet welke wandeling ik van tevoren ga maken. Alles, alles is mij nu duidelijk. Ik voel mij totaal superieur.
Ik ben content met mijzelf. En men is in mijn omgeving ook wel tevreden met mij, merk ik nu. Naast alle boosheid is er zo veel liefde om mij heen. En ik maak tenslotte alle rouw mee die doorgaans na de begrafenis komt. Dat heb ik allemaal georganiseerd. Ik weet hoe men na mijn dood over mij denkt, dat wordt nu al gemeld. Ik merk hoeveel het ze doet. En naast alle schuldgevoelens geeft dat ook zeker genoegdoening.
Ik heb zeer lang geaarzeld of ik mijn zelfmoord zou aankondigen. Ik heb daar ten slotte toe besloten, omdat ik de ravage heb gezien die zelfmoordenaars achterlieten, nadat ze, zonder enig bericht vooraf, er een eind aan hadden gemaakt. Mijn vrouw, die mij toch al langer in leven heeft gehouden dan ik voor mogelijk hield, hoeft nu geen schuldgevoelens te hebben. Zij heeft niet gefaald. Niemand heeft gefaald. Ik ook niet.’


Adriaan Venema

Uit
Ischa Meijer, De interviewer en de schrijvers
Prometheus
Amsterdam 2003

21:13 | Commentaren (0) | Tags: sterven

05.12.2009

Wśród wielu zajęć

Rozewicz Rozanska

Midden in vele bezigheden

Midden in vele bezigheden
die geen uitstel dulden
ben ik vergeten
dat een mens ook moet
sterven

lichtzinnig
verzuimde ik die plicht
of vervulde hem
oppervlakkig

vanaf morgen
wordt alles anders

begin ik met zorgvuldig sterven
verstandig optimistisch
zonder tijdverlies

Tadeusz Różewicz

vertaling Karol Lesman

Uit
Heb medelijden, tijd.
Plantage,
Leiden, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

04.12.2009

Every sound, every breath or shudder, every wave.

1957

Muziek in de auto

De muziek die ik hoorde met jou,
thuis of in de auto
of zelfs tijdens een wandeling
klonk niet altijd zo zuiver
als de pianostemmers het zouden willen –
soms mengden zich er stemmen in
vol afgrijzen, vol pijn,
en dan werd die muziek
meer dan muziek,
werd ze ons leven
en sterven.

Adam Zagajewski

Uit
Memento. Nagelaten vertalingen van Gerard Rasch
Pegasus
Amsterdam, 2005

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

04.07.2009

'Omdat ik van je houd'

 

12:10 | Commentaren (0) | Tags: sterven

30.06.2009

Pina Bausch: Barbe Bleue (intégrale 6 sur 12).

Pina Bausch est morte

 La chorégraphe et danseuse allemande Pina Bausch est morte mardi 30 juin à l'âge de 68 ans, a annoncé le Tanztheater de Wuppertal, en Allemagne, dont elle dirigeait la compagnie depuis 1973. Sa mort, à l'hôpital, fut "inattendue et rapide, cinq jours après qu'on lui eut diagnostiqué un cancer", a indiqué la porte-parole, précisant qu'"elle était encore dimanche dernier sur scène avec sa compagnie, à l'Opéra de Wuppertal"

Uit
LeMonde.fr
30 juni 2009

 

22:56 | Commentaren (0) | Tags: sterven

24.06.2009

Neda

00:06 | Commentaren (0) | Tags: sterven

20.06.2009

La mort volontaire

La mort volontaire

Bologna

The sky over Bologna
is split
by one and a half towers

the taller
I have climbed
in a heatwave
thinking of
all the suicide attempts
in the world

the short one
leans as in contrast

injuries
depend upon
which side you jump.

Sigurbjörg Þrastardóttir

Translation: Bernard Scudder

16:56 | Commentaren (0) | Tags: sterven

26.04.2009

Ja eh,…, ik ben ook lui in bed.

Als het maar beweegt

Licht

Je kunt je duizend keer
Hetzelfde verkeerd
Herinneren.
Zo weet ik beslist
Dat de zon scheen toen
Ik voor het eerst
Een vrouw zoende
Tussen haar benen

Toch was het nacht
Of avond op z'n minst
Dat kan niet anders

Ik moet al die jaren
Het licht naast
Het bed voor de zon
Hebben aangezien

Ook is denkbaar dat ik
Die keer verwar
Met een andere
Keer, bij daglicht en later

Martin Bril


Uit
Verzameld werk
Gedichten
521
Amsterdam, 2002

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

Als de zon op de juiste wijze door het kastanjelover piepte.

Begeerte heeft ons aangeraakt.

De tieten van mijn vrouw

Mijn vrouw, nu ik het toch over haar heb,
Was toen ik haar net kende mollig en met
Dikke tieten waar ik geen genoeg van kreeg
Blond ook, met een grote, boze mond
Die geweldig lachen kon

Inmiddels, jaren later, is mijn vrouw allang
Niet mollig meer en haar tieten zijn
Verwenen, een fenomeen waarvan ik niet
Wist dat het bestond
Ze is ook niet blond meer, en haar mond
nog even groot staat niet boos meer
Het lachen is gebleven

Nu ik toch bezig ben
Die tieten van mijn vrouw
Ooit groot en nu klein
Ze hebben nog wel dezelfde tepels
Hele mooie, om precies te zijn

Martin Bril

Uit
Verzameld werk
Gedichten
521
Amsterdam, 2002

09:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

Lekker samen klungelen met het vrouwtje.

Ik durfde dan nooit te zeggen dat ik die oorlog juist ontzettend graag wél had meegemaakt

Hartstocht

Buiten zit ergens
Een eend te kwaken

Binnen steekt zij
Haar kont omhoog

Buiten zit ergens
Een eend te kwaken


Martin Bril


Uit
Verzameld werk
Gedichten
521
Amsterdam, 2002

00:15 | Commentaren (0) | Tags: sterven

25.04.2009

Zandkorrels zijn we.

rokjesdag

Denken

Je denkt wat af

Denk je

Maar

Je denkt
minder

Dan je denkt

Hoor


Martin Bril


Uit
Verzameld werk
Gedichten
521
Amsterdam, 2002

10:30 | Commentaren (3) | Tags: sterven

10.04.2009

Stille Freitag.

Duits Kerkhof

Duits kerkhof

't is jaren da'k zegge 'k ga d'r een liedje van zingen
maar wie zingt er nu liedjes van zo'n droevige dingen
lijk in lauwe 't duits kerkhof rondom in de bomen
da'k er nu achter jaren nog luidop sta van te dromen

't schoonste plekske van lauwe 't was daar
en w' hèn der gespeeld en gerotst "t is echt waar
we liepen zig-zag tussen de graven rond
of lagen verdoken onzen buik op de grond

moeder hèt ton dikwijls van 'n oorlog verteld
en als we daar speelden hèm de kruiskes geteld
van heinrich en werner 'k zie de namen nog staan
uit duitsland gekomen om alhier dood te gaan

z' hèn 't kerkhof verkaveld en villa's gebouwd
d'r is lange genoeg om dien oorlog gerouwd
de doo'n weggemoffeld al thoop op nen hoop
ach jezus ook heinrich en werner ook

ze waren daar pertang op de kinders gesteld
lijk de zondag in 'n zomer hèn z'ons voetjes geteld
en g' hort naar 't zingen en 't waaien van de bomen
en 's winters alleene van thuis liggen dromen

Willem Vermandere

03:00 | Commentaren (0) | Tags: sterven

21.03.2009

alles verliederlijkt en verrot en is vervallen.

a nasty peek behind the iron curtain

(...)

Vandaag
wat zon
en morgen
wat regen
en wind


Louis Paul Boon

Uit
De kapellekensbaan,
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1953

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

11.03.2009

„Völlig unverständlich, dass so einer morgens aus dem Haus geht und Leute erschießt“

Winnenden

23:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

05.02.2009

Alles zegt weinig, maar niets niet genoeg.

Je was een vrouw van weinig woorden
 

Sterven te Antwerpen

De stenen engel aan de Cathedraal
heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.
Het heir der luizen kraakt. De katten zijken
in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.

Gelegerd op de terpen van het zwijgen,
ten voeten uit onder een schors van slaap,
het strottenbloed gestremd, de schedel kaal
geplukt, stinken de Hanen van het lijden.

Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren ;
van huid en haar geen raadsel overblijft
waar ledigheid in ledigheid wil wonen.

Het huis van kamers en de stad van straten :
ai, laat de klok met rust. Telt goud, drinkt wijn.
Het vuil rot ondergronds. Bidt niet voor het geraamte.


Hugues C. Pernath

Uit
Verzamelde gedichten
Meulenhoff | Poëziecentrum
Amsterdam - Gent, 1993.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

27.12.2008

Verwarrend begrip.

zachtjes sluiten de deuren

.

De stilte van een woning waarin iemand
op sterven ligt: gefluister, gesnik in een zakdoek, zachtjes
sluiten de deuren. De geuren van medicijnen, niet langer
nodig, de gele vlam van een lijkkaars. Die
zwijgende man, mijn vader, is een jongen
wiens moeder stervende is. Nog niemand gelooft
in wat nu gebeurt, al
is gebeurd, ongemerkt, maar nog steeds
die stilte. Iemand klopt een mat op het erf,
een motor slaat aan, gekrakeel op de trap,
muziek, een naar gras geurende tochtvlaag
heeft de vlam gedoofd. Niets hier dat
haar nog toebehoort. Niets verbindt ons nog
met haar, wij die achterblijven. Nu
mag er gehuild worden, hardop, luider:
tot niet aflatende getuigenis
van het leven.


Bronisław Maj

vertaling Karol Lesman

Uit
Heb medelijden, tijd.
Plantage.
Leiden, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

24.11.2008

An awful waste of space.

Entia non sunt praeter necessitatem multiplicanda


De drinker

Hij groet zijn hand: klein glas.
De trage kamer groet hij, het vertrek
van zitkuil, eethoek, suite,
tot hij ze niet meer ziet.
Hij sluit de ogen, wacht.

Hij groet de zachte nacht, die langzaam,
langzaam, hem de laatste tonen van
gedachten horen doet.
De leegte groet hij,
toevluchtsoord.

De oude kat, de zwarte, streelt
zich met de hand die naast
haar mand hangt, terwijl
hij de andere, die met
het kleine glas,

nog eenmaal, uit de
verte, ernstig
groet.


Harmen Wind

Uit
Het scheermes van Ockham
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1992

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

30.10.2008

Boven de stop.

Wolken

Wolken

Bij het beschrijven van wolken
zou ik me erg moeten haasten -
al na een fractie van een ogenblik
zijn het niet meer die wolken, maar andere.

Het is wolken eigen
om zich nooit te herhalen
in vorm, nuances, houding of compositie.

Niet bezwaard door enige herinnering
zweven ze moeiteloos boven de feiten.

Wat heb je aan ze als getuigen, waarvan dan ook -
ze waaien ogenblikkelijk naar alle kanten.

Vergeleken met de wolken
lijkt het leven gefundeerd te zijn,
haast bestendig, bijna eeuwig.

Naast wolken
lijkt zelfs een steen een broeder
op wie je kunt bouwen,
maar zij, ach: verre, wispelturige nichtjes.

Laat de mensen maar leven, als ze dat willen,
en daarna doodgaan, ieder op zijn beurt,
zij, de wolken, hebben met heel
dat vreemde gedoe
niets te maken.

Boven jouw hele leven
en het mijne, dat nog niet heel is,
paradeerden en paraderen ze in pracht en praal.

Ze zijn niet verplicht met ons te sterven.
Ook ongezien zullen ze verder zwerven.

Wislawa Szymborska


Vertaling: Gerard Rasch

Uit
Het moment
Meulenhoff
Amsterdam, 2003

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

27.10.2008

Poentje niet te na gesproken.

a fairy

De tijd weet van niets

Oud worden is niet moeiijk,
het is onmogelijk, men blijft

het nadenkende kind, de popelende
minnaar, de man, de beschaamde vader,

maar steeds meer afgedane tijd begraaft zich
in huid en lijf en leden tot

alles is eengeworden met de dagen
die zijn voorbijgegaan. Men sterft vanzelf.

Guillaume van der Graft

Uit
Mythologisch. Gedichten, oud, nieuw en herzien.
De Prom
Baarn, 1997

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

18.07.2008

Steengerust

Till death us do part

















Till death us do part

[Tot de dood ons scheidt]

Zolang gij er zijt,
het brood voor mij snijdt,
de legerstee spreidt,
mag God het mij geven,
het lichaam, het leven.
Hier ben ik. Altijd.

Ida Gerhardt


Uit
Verzamelde Gedichten
Athenaeum - Polak & Van Gennep
Amsterdam, 2005

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

25.06.2008

Voorbijganger

Nooit
















Nooit

Nooit zal iemand weten wat het is
Als Jansen te worden geboren,
Ook Jansen niet.

En nooit zal iemand weten wat het is
Als Peters door het leven te gaan,
ook Peters niet.

En nooit zal iemand weten wat het is
Als Nolens te sterven,
ook Nolens niet.

Want Jansen en Peters en Nolens
Verschillen van elkaar als
Jansen en Peters en Nolens.

En Jansen en Peters en Nolens
verschillen van zichzelf
En daarom heten zij De Jong.


Leonard Nolens


Uit
Uit duizenden. Dichter bij handschrift.
De Arbeiderspers
Amsterdam/Antwerpen, 2003

18:22 | Commentaren (0) | Tags: sterven

19.05.2008

Bij de dood van Hugo Claus [ii]

Doorman over Claus


Hugo Claus

Hommage aan Hugo Claus, geschreven voor zijn zeventigste verjaardag


Pétanque met Hugo Claus


Het profiel stamt van een Romeinse keizer
Zijn beide ballen zijn van ijzer.
Van rijmen en schrijven werd zijn kop wat grijzer
Hij wist steeds meer en werd goddank niet wijzer

Van een keizerin had hij soms meer dan  een beetje
In plaats van buigen heeft hij een magneetje
aan een touwtje want met een rechte rug vergeet je
niet wat je weet maar met beelden versneed je

dit en de godganse mythologie van wat bestaat.
Je trok bizarre weelde aan de melodie van je draad
En lezers riepen dan er staat niet wat er staat
Maar het stond er. En het staat er – als een spagaat.

Maarten Doorman, per e-mail

Uit
De Groene Amsterdammer
Jaargang 132/ nummer 13
Amsterdam, 28 – 03 - 2008.

09:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

19.04.2008

Bij de dood van Hugo Claus [i]

Klaar met Claus zijn we nooit


Gedicht: Bij de dood van Hugo Claus
Vanmiddag [31 – 03 – 2008] is schrijver, dichter, beeldend kunstenaar en filmer Hugo Claus die op 19 maart overleed in Antwerpen in besloten kring gecremeerd. Een gedicht van Maarten Doorman over Hugo Claus.


Bij de dood van Hugo Claus

Een schip van halve stammen dwars
gestapeld stampt stroomopwaarts
tegen Maaswater in omhoog
luttele uren nadat hij dood

Niet het water naar de zee
niet het natte zand richting strand
niet het binnenvaarts zakken naar omlaag

Maar het vergeefse hout
naar de Ardennen, naar het wild ginder
naar het ontzingen van de zaag

Alsof het stomme vertrekken een vergissen
alsof één keer gezaagd dubbel geleefd
alsof het eind van de dag een krachteloze grap

Alsof de last post de namen terugblaast
over de oostakkerse gedichten
het lawaai in van de kazerne

Alsof iets terug te nemen van het gevelde
Alsof van voren af aan terwijl we beter
Alsof we van gister onze knopen telden

En de bittere olijven van later

Maarten Doorman

Uit
NRC [web]
Gepubliceerd: 29 maart 2008 18:02 | Gewijzigd: 31 maart 2008 12:45
Amsterdam,31 – 03 - 2008.

 

09:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

05.04.2008

Even staat het stil in het hart.

19 maart 2008

19 maart 2008

Licht en donker werden één
De dag de nacht de nacht de dag
Duizelingen duisternissen
Woorden een versluierd gefluister
19 maart 2008 hardvochtige dag
Even staat het stil in het hart
Kunnen woorden geen kant meer uit
Verstart de zee
Verstrakt het land
Bevriest de film
Verlammen de acteurs
In hun opkomst en afgaan
De taal bleef bij zijn sterfbed
Hoogachtend op afstand aanwezig
En neemt hem nu voor altijd
Op in haar woorden
En wij? Ach Hugo, blijf bij ons
Blijf bij de poëzie en bij dit land
En rust naar je aard
Niet zacht


Remco Campert

Op zaterdag 29 maart 2008
tijdens
de afscheidsplechtigheid met uitvaart van Hugo Claus
in de Antwerpse Bourlaschouwburg
.

12:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

04.04.2008

Hugo Claus

 

Mijn verzen neuken niet klassiek

Envoi

Mijn verzen staan nog wat te gapen.
Ik wordt dit nooit gewoon. Zij hebben hier
        lang
genoeg gewoond.
Genoeg. Ik stuur ze 't huis uit, ik wil niet
        wachten
tot hun tenen koud zijn.

Ongehinderd door hun onhelder misbaar
wil ik het gegons van de zon horen
of dat van mijn hart, die verraderlijke spons
        die verhardt.
Mijn verzen neuken niet klassiek,
zij brabbelen ordinair of brallen al te nobel.
In de winter springen hun lippen,
in de lente liggen zij plat bij de eerste
        warmte,
zij verzieken mijn zomer
en in de herfst ruiken zij naar vrouwen.

Genoeg. Nog twaalf regels lang op dit blad
hou ik ze de hand boven het hoofd
en dan krijgen zij een schop in hun gat.
Ga elders drammen, rijmen van een cent,
elders beven voor twaalf lezers
en een snurkende recensent.

Ga nu verzen, op jullie lichte voeten,
jullie hebben niet hard getrapt op de oude
        aarde
waar de graven lachen als zij hun gasten
        zien,
het ene lijk gestapeld op het andere.
Ga nu en wankel naar haar
die ik niet ken.

Hugo Claus

Uit
De sporen
De Bezige Bij
Amsterdam, 1993
.

20:30 | Commentaren (0) | Tags: sterven

16.11.2007

Ist er wieder da?

Nu
.
 

"Ik wil niet onsterfelijk worden
door mijn werk;
Ik wil onsterfelijk worden

door niet dood te gaan."

.
 

"I don’t want to achieve immortality
through my work ...
I want to achieve it

through not dying."


Woody Allen

Uit
Woody Allen and his Comedy.
1975.

20:00 | Commentaren (0) | Tags: sterven

30.10.2007

Zowel het uiterlijk als de wijze waarop.

je hebt haar wees blij dat het geen blond is
.

je hebt haar: wees blij dat het blond is
je hebt tanden: ze zijn nog bijna wit
je hebt voeten: ook al zijn ze dan ongewassen
en lange harige benen, afgrijselijk geluk
handen met gave vingers zonder eelt
je hebt verstand dat rusten kan en denken:
‘dit alles is maar een tijdje, dan ben je dood.’


Hans Lodeizen

Uit
Gedichten
[G. A. van Oorschot, Amsterdam 1970]

21:57 | Commentaren (1) | Tags: sterven

14.09.2007

De van De Derde Dag.

kanne
On That Day

Some people say
It's what we deserve
For sins against g-d
For crimes in the world

I wouldn't know
I'm just holding the fort
Since that day
They wounded New York


 

Some people say
They hate us of old
Our women unveiled
Our slaves and our gold


 

I wouldn't know
I'm just holding the fort
But answer me this
I won't take you to court

 

 

Did you go crazy
Or did you report
On that day
On that day
They wounded New York

   

Leonard Cohen

  

 

00:13 | Commentaren (0) | Tags: sterven

01.09.2007

Ondanks dankzij

 

 

Herman de C gedenksteen Lisboa

 

 

20:02 | Commentaren (0) | Tags: sterven

28.05.2007

Godsdeerlijke deemstering.

geen geluk gehad iii

Geen geluk gehad

 

Er is geen ontkomen meer

bestaanbaar

geen woord meer

beschikbaar

geen verbergen meer

denkbaar

geen gerust oog gezien

 

Jonge vrouwen

een enkele slip

een asfaltweg

wat groen beneden

 

Een spelletje

ledigt

en

ontluistert

 

Niemand heeft het nergens over

 

 

J.L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk