17.10.2010

Les vierges folles et les vierges sages.

Aan de maagden, om de tijd goed te gebruiken.jpg

 

 

Aan de maagden, om de tijd goed te gebruiken

 

Ga vlug op rozenknoppenjacht,
de levensavond nadert;
Dezelfde bloem die heden lacht,
Is morgen al ontbladerd.

De zon, de hemellamp die blaakt,
Hoe hoger hij zal stijgen,
Hoe sneller hij zijn wedren staakt
Hoe dieper hij zal neigen.

De eerste is de beste tijd,
Als jeugd en bloed verhitten;
maar uitgewoed, zal narigheid
Hen op de hielen zitten.

Benut uw tijd dus, onbedeesd
En laat de bruidsklok galmen;
Want is je jeugd voorgoed geweest,
Kun je voor eeuwig talmen.


Robert Herrick

Vertaling Koen Stassijns

Uit
Liefdes werk
Lannoo, Tielt/Atlas
Amsterdam, 2002

17:18 | Commentaren (0) | Tags: meisje

30.12.2009

Tussenkomen.

En even huiver ik

Een jonger vrouw

In mij is een jonger vrouw dan ik
met lichter ogen en smaller handen.
Zij staat op kleine gespitste voeten
door mijn ogen naar buiten te zien,
zij kijkt naar de dagen, naar licht en naar kleuren,
ziet alles verwonderd, ziet alles heel schoon.
Beiden verlangen we, dat zij kon spreken,
dat zij kon bewegen en leven en breken
de donkere, die om haar woont
.


Ankie Peypers

Uit
Taal en teken
Contact
Amsterdam, 1956

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

26.12.2009

Doen wat zij wil.

Mannequin

Mannequin

Zij voelt zich het best op de Champs Elysées
en haar lijf past het mooist in Armani,
maar haar ziel hangt het liefst in haar kont.

Gedoctoreerd op eigen lijf,
vult zij met smuk en schmink
die rare rebus van haar lichaam in.

tot zij volledig in zich past.
O niemand kan zo goed als zij
zo met zichzelf doen wat zij wil.

En niets dat haar ooit beter lukt
dan kauwgombellen. Lucht in lucht:
daar kan zij pas zichzelf in kwijt.

Luuk Gruwez

Uit
Bandeloze gedichten. Een keuze uit de poëzie 1977 - 1990
De Arbeiderspers
Amsterdam - Antwerpen, 1996

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

17.12.2009

Onbederf'lijk Vers

Een zeldzame middag

Hemelsblauw

Hij zegt dat wanneer de nacht bijna ten einde
valt en ik de slaap nog steeds niet bij zijn haren
kan vinden, vlinders zoek op plaatsen waar we eerder
die avond met kussens vochten en ik naar adem reikte
naast het bed, dat hij dan hoopt mij achter het behang

te plakken met de alleslijm die ook zijn vorige
verloren liefdes rustig hield. Ik zocht voor hem
onder het papier in hoeken waar het toch al losliet
naar patronen en vleugels om van te dromen

maar boven alles had ik nog het liefst
zijn ogen lief en liever zo ontzettend open.


Ellen van de Corput

Uit
High School Music Competition dichtwedstrijd
Winnaar 2008

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

04.10.2009

In for a penny, in for a pound

For that matter is here a level of cuddliness.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

20.09.2009

My Melancholy Whores.

Eye

 (…)

Ik werd de volgende ochtend heel vroeg wakker en herinnerde me niet waar ik was. Het meisje lag nog steeds met de rug naar mij toe in foetushouding te slapen. Ik had het vage gevoel dat ik haar in het donker had horen opstaan en dat ik de wc had horen doortrekken, maar het kon net zo goed een droom zijn geweest. Dit was iets nieuws voor me. Ik kende de grillen van de verleiding niet en had mijn vriendinnetjes voor één nacht altijd op goed geluk gekozen, meer vanwege de prijs dan om hun charmes, en bedreven de liefde zonder liefde, meestal half uitgekleed en altijd in het donker, om ons voor te stellen dat we mooier waren. Die nacht ontdekte ik wat een onwaarschijnlijk genot het was om het lichaam van een slapende vrouw te bekijken zonder de drang van de begeerte of de hindernissen van de gêne.

(…)

Gabriel García Márquez

Vertaling Marjolein Sabarte Belacortu

Uit
Memoria de mis putas tristes
Mondadori
Barcelona, 2004

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

18.09.2009

Onbezonnen.

lacryma-christi


Het meisje lekkernij

Het meisje dat haar vingers naar je strekt -
ze is een sprookje dat zich afspeelt
in je hoofd.
Haar hand haalt alles overhoop.
De melodie die je voorzag ontpopt zich
en je ogen bloeden mee.
Met welke lekkernij heeft ze je volgestopt?

Ze wentelt als een schaduw
op de muren om je heen
alsof ze een belofte maakt.
Je hoeft niet op de nacht te wachten
om te zien hoe ze bezwijkt.
Ze rafelt als een wollen sokje in je uit
en vormt een vlek.

Je maakt haar nooit, nooit, nooit meer weg.


Miquel Declercq

Uit
Person@ges
De Arbeiderspers
Antwerpen/Amsterdam, 1997

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

16.05.2009

In mij is een jonger vrouw.

op 'n krukske

Een jonger vrouw

In mij is een jonger vrouw dan ik
met lichter ogen en smaller handen.
Zij staat op kleine gespitste voeten
door mijn ogen naar buiten te zien,
zij kijkt naar de dagen, naar licht en naar kleuren,
ziet alles verwonderd, ziet alles heel schoon.
Beiden verlangen we, dat zij kon spreken,
dat zij kon bewegen en leven en breken
de donkere, die om haar woont.

Ankie Peypers

Uit
Letters van een naam
De Prom
Baarn, 1985

23:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

28.03.2009

Een stuk.

Misschien ingelijste foto's

Onverbeterlijk

Een stuk met kloten, klein van stuk,
die vloekt en lieve dingen fluistert,
vaak bovenop wil, lang en veel wil
en zoals het uitkomt luistert.

Net twee handjes vol, van jou dus
want strelen doe ik ze met schoppen.
Als kool zo zwart je haar, ook daar
waar ik je hart het warmst voel kloppen.

Zoals dat gaat voldoet je raad,
al blijf ik wel de eigenwijste.
Zo zijn we los en vrij…, misschien
maak ik wel foto’s. Ingelijste.

Benne van der Velde

Uit
Klotengedichten
Passage
Groningen, 2005

09:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

27.03.2009

Le pucelage

Wat moet ik tegen even goede foto's

Reconstructie

Ik houd hem in de zomer vast, hoewel
met geen tekstverwerker te beschrijven,
met geen beschrijving te verwerken
maar wat moet ik tegen foto’s die even

goed liegen? We liggen op een laken,
wak in de wei, want mak zal het gaan.
Ik laat hem fluisteren over het ruisen
van halmen, doe hem talmen aan de

knopen van mijn blouse. Tot zover moment-
opnames van het sprookje van de maagd.
Maar dan zijn beten in mijn hals,

zijn hoeven aan mijn dijen, zijn
hinnikende kloten, schuimende hengst.
Ik onder hem barstensvol vlees en bloed.

Stella Napels

Uit
Lippendienst
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1997

09:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

15.03.2009

Zo leven wij.

Dat hij zijn rust noemde

Weerzien

Zag bij De Slegte me tweedehands staan,
jaren nadat je me weggedaan.

Was tweenegentig, inclusief rand-
glossen van je meisjeshand.

Poëtisch taalgebruik, gedweep,
stond in mijn marge, Lodeizen-achtig.

Somber vond je me, zwartgallig:
angst, avond, sterven onderstreept.

Las, vijftien jaren van je vandaan,
wat we elkaar hebben aangedaan
.

Anton Korteweg

Uit
Geen beter leven
Meulenhoff
Amsterdam, 1985

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

09.01.2009

Und wenn es das ist...

Naar die van jou

Feest

Ik moest de Hema in. Voor vruchtentaart.
Goed en goedkoop. Want junior verjaart.
Als je nou kijkt wat daar los loopt aan vrouw
dan wil je wel naar huis. Naar die van jou.

Anton Korteweg

Uit
Voor de goede orde
Meulenhoff
Amsterdam, 1988

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

28.11.2008

Gedwee zijn we niet alleen voor onszelf geboren.

Non nobis solum nati sumus

Nomen est omen

als hij haar naam bij toeval roept
valt ze geoefend op hem toe
en opent zich gedwee
(en zo gezegd
dus onder ons gezwegen)
gevangen in zijn zwachtels
getuimeld in zijn val
strikt zij hem evenzeer
en speelt bevallig
in haar lome leedvermaak
dat zij de overmacht
haar tegendracht
voor hem verspeelt
zodat hij blindelings hervalt tot
bloedenstoe bevelen lalt

tegen haar huig vervelt
en in zijn stuip
haar naam misspelt

Bernard de Bruyckere

Uit
De nieuwe keizer spreekt
Prometheus
Amsterdam, 2007

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

04.11.2008

Bestoefde jurk.

zich bevindend in de genoemde toestand

De strandjurk oplichten

Voorzichtig. Omzeil de verrukking, dat zinkt toch maar als reumatiek
het gebeente in. We heffen aanvankelijk de jurk tot op de heupen slechts.
De maan fonkelt maanlicht op je naakte dijen. ‘Een waarheid,’ fluister ik
‘herhaalt zich niet’ & ‘je trekt mij als het trekken van de maan.’ Stilte.

Het droge zand schelpt je nog omstandig haar nee maar de weerstand
in de scène is een kronkeling van eerdere acteurs, het ritmische breken
van de bruisende golfslag wil al dat springtij van ons, een hoogwit ruisen,
het kabaal, namelijk, van de stilte beukend op het witte, mensvreemde strand.

“De verbeelding zet zich door het vel heen aan het vlees.”
“Een verstrengeling van lichaam vindt plaats meestal 's nachts,
de verstilde klomp van het rozige hunkeren, het sensuele
verrimpelt delicaat het strakke dagkleed van de verwensing.”

Ik giet je huid & lippen in de kom met ontbijtgranen. Dat bed, dat daar
met de gele lakens, dat lees ik je in als de lopende code van ons verlangen.


Dirk Vekemans

Uit
De Gids
Balans
Amsterdam, augustus 2008

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

05.10.2008

In attachment.

Waar

Ik wil weg rennen…

Ik wil weg rennen
Voor wat ik nu zie
Wil mijn tranen verstoppen
Ik wil niet huilen
Wil mensen hier niet mee lastig vallen
Ik wil rennen
En mijn angsten verstoppen

Lucia

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

03.10.2008

Formosa facies muta commendatio est.

where are all the guys

.

Een schoon gelaat is een zwijgende aanbeveling

Publilius Syrus.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

28.09.2008

Of liever toch niet nee.

het is almaar je lichaam













Je lichaam

Je lichaam ja je lichaam
je behaarde onbeschaamde lichaam
je zinderend witte lichaam
je languit liggende lichaam

dat mij aanstaart met gaten en gleuven,
met dotsels, kroezen en poezeligs
of zich schuilhoudt in mazen en lakens
of puilt uit pakken omvatsels,

het is alsmaar je lichaam je lichaam
je lonkend luibekkige lichaam
je kronkelig wiggende lichaam
je onzichtbaar opwinderig lichaam

je zonder schaamte aankomend lichaam
je lawaaiig klaarkomend lichaam
je zich naar mij omdraaiend lichaam
je zich ook wel afwendend lichaam

je mij nooit onwennige lichaam
je mij nooit onbekende lichaam
je mij nooit onbeminde lichaam
je altijd aanwezige lichaam

Hagar Peeters


Uit
Koffers zeelucht
De Bezige Bij
Amsterdam, 2003

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

25.07.2008

Op de gewone tijd en plaats.

De gustibus non est disputandum













Je bent niet hier

Je bent niet hier
maar ergens.
Ik ben daar niet.

Al is het er,
dat ergens,
ik vind het niet.

Ik vind het niet
dan ergens,
waar jij nu bent.

Waar ik niet ben,
ik die alleen maar
ergens voor jou ben.

Mark Insingel

Uit
Niets
PoëzieCentrum
Gent, 2005

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

21.07.2008

The ability to talk and to be understood.

Te judice













Waar ik naar verlang vandaag

Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen

waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan

ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak

en liggen te kijken in het gras naar
zo'n frisse zomerjurk in een boom, daar
verlang ik het meest naar vandaag.

Jo Govaerts


Uit
Waar je naar zit te kijken
Kritak
Leuven, 1994

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

19.07.2008

A word is enough to the wise.

Sapienti sat
















Meisje

Keert zich een paar keer voor de spiegel
heen en weer
zoals een vogel voor een andere vogel doet
bekijkt zichzelf als voor het eerst
schikt en herschikt aan schouder, kraag,
likt aan haar lipstick, tuit,
fluit als een vogel, rekt zich van graagte
strekt haar nek,
lokroept in zich, giechelt, vliegt.


Judith Herzberg

Uit
Zoals
De Harmonie
Amsterdam, 1992

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

15.07.2008

Het innerlijk voorbehoud.

Het meisje spreekt

Het meisje spreekt:

 

Toen ik voor het eerst die dingen hoorde

was ik dertien of veertien jaar,

zag op weg naar school de mensen op straat

en dacht:die zijn naar bed geweest

met elkaar.

 

Maar geen spoor van avontuur

en geen spoor van licht

in hun hele postuur,

in hun hele gezicht.

 

De eerste keer van mezelf

ben ik bij dageraad voor het raam gaan staan,

en het licht van de zon bescheen

een schoorsteen, een plat met kiezelsteen,

en ik zag daar mijn leven van jongs af aan.

 

Ik heb het ook wel eens gedaan

alleen maar voor de gezelligheid,

dat heette dan dat je werd verleid.

En als je dan ’s morgens koffie maakt

kan geen van de twee het zwijgen verbreken,

en je voelt je op straat nog naakt.

 

Laatst heb ik een muur aangeraakt

op een zomerse avond. Hij was warm.

Toen legde ik mijn hoofd op mijn arm,

en het was of ik weer dat kind zijn zou,

als ik maar aftelde: zes, negen, tien,

als ik maar riep: wie niet weg is is gezien.

 

Misschien was dat het,waar ik om griende,

vroeg in de morgen, bij jou.

 

Willem Wilmink

 

Uit

Ik had als kind een huis en haard

Bert Bakker

Amsterdam, 1996.

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

12.07.2008

Klaagzang van het graag zien.

Lamento

Lamento van hen die luisteren naar oorlogsberichten

Stof staafde de dagen van het vlees,
het vlees verging to stof.
Daartussen bleven kamers leeg,
werd het lente, vlogen vogels,
werden bommen uitgebroed.

Wij morsten een zomerlang cola op kranten,
lieten de radiostem voortsuizen.
Muziek wiste bijtijds elk bericht
en op mijn gezicht lag je hand.
Bommen vielen niet hier
viel weer eens een colafles om.

Op zoek naar het glas ging je mond.
De schakelaar dempte de radiostem.
De doden dreven weg in de cola en
er werd verkracht. Wij hadden lief.
Alsof dat kon.

Hagar Peeters


Uit
Koffers zeelucht
De Bezige Bij
Amsterdam, 2003

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

04.07.2008

Met mate in een vochtige meisjesmond verdwijnen

't lichtvoetige meisje voerde je weer henen

Vermoeidheid

Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten met elkaar,
Als wij moe zijn van het slapen
Met elkaar, het wandelen
En handeldrijven met elkaar,
Het tafelen en oorlog voeren

Met elkaar, als wij zo moe zijn
Van elkaar, van het elkaren
Van elkaar, dan zetten we de kat
Op onze schouder, gaan de tuin in
En zoeken de kinderstemmen achter
De hoge hagen en in de boomhut.

En zwijgend leggen wij onze vermoeidheid
In het gras, en de jaren die zwaar
En donker sliepen in de zoom
Van onze jas ontbloten zich daar boven
In een jongenskeel en dansen op
en neer in een vochtige meisjesmond.

Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten,
Van het praten,
Van het praten met elkaar,
Gaan wij de tuin in en verzwijgen ons
In de kat, in het gras, in het kind.

Leonard Nolens


Uit
En verdwijn met mate.
Querido
Amsterdam, 1996

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

28.05.2008

Niemand zal de waarheid weten.

Elodie Frégé iv

Jij en ik

Later zul je bij me wonen.
Later zijn we met z’n beiden.
Dat bedenk ik soms, wanneer je
giechelt met de and’re meiden.

’t Is voorlopig nog maar beter
om de zaak geheim te houden,
‘k zal je nog maar niet gaan zeggen
dat ik van je ben gaan houden.

Later zal ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,
redden met mijn eigen handen.

Iedereen zal in de kranten
van mijn grote daden lezen.
‘Waarom zou die mensenredder
zo ontzettende moedig wezen?’

Niemand zal de waarheid weten,
Jóu alleen zal ik ’t vertellen:
later, als ik zó beroemd ben
dat ik bij je aan durf bellen.


Willem Wilmink

Uit
Verzamelde liedjes en gedichten tot 1986
Bert Bakker
Amsterdam, 1992
.

20:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

13.03.2008

Mijn hele ziel denkt: verrek!

Port of sherry...liever thee

Drank, de onberekenbare

Onder ’t net en vlot gesprek,
dat mijn hoofd, met bruine hoed
met de gastheer voeren moet,
denkt mijn hele ziel: verrek!
In mijn binnenst stampen beesten,
snuiven paarden, ruisen bossen,
slangen schuiflen door de mossen,
negerstammen vieren feesten.
Port of sherry…liever thee?
Ja mevrouw, of eiglijk….nee.
Spiernaakt duik ik in een meer.
Graag, een halfje…o, niet meer!
Hoe kán ik, bij God, nog praten…
Zouden ze iets aan me merken?
Kan ik niet meer tegen sterke
drank? Heb ik al rode oren?
Als we nou die kat eens schoren
- de onvervalste poedelkat –
ijsbloemen op zijn achterplat.
Niemand weet, hoe vreeslijk wild
ik met los haar loop te rennen!
Niemand zou mij hier herkennen
als ik plotsling was gevild.
Want ze kennen slechts mijn huid,
en die nog alleen bij stukken,
o ingetogen, bruine bruid
van Tahiti, of Molukken…
In de kamer wordt het donker;
buiten dwarrelt stil en schuin
sneeuw op heel licht groene struiken.
Zó mooi is het in die tuin,
dat ‘k moet staren naar ’t geflonker
van mijn glaasje, naast de kruiken:
ál te glinsterend stuk glas…
Plotsling huil ik…op zijn jas
zaten toen ook lichte vlokken.
Vlokken sneeuw…die werden water…
Hield hij niet meer van me, later,
dat hij zomaar is vertrokken?


M. Vasalis

Uit
Gedichten
Van Oorschot
Amsterdam, 1997

20:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

16.02.2008

Goesting van 2600 geleden.

 Sappho - Khnopff

.

...ik leg mijn lichaam

        op een mals kussen...


 

...slapend op de boezem

        van een slanke vriendin...


 

...mocht deze nacht

        dubbel zo lang duren



 

Sappho

vertaling Paul Claes

Uit
Liederen van Lesbos
Meulenhoff/Manteau
Amsterdam-Antwerpen, 2006.

 

20:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

15.02.2008

Je zou 't haar niet even.

En een mooi meissie is m´n hartedief


Mooie meissies, mooie blomme


Mooie meissies, mooie blomme,
Van een mooi meissie ben ik gekomme,
En een mooi meissie is m´n hartedief,
Daarom heb ik alle mooie meissies lief!

Kon ik alle mooie meissies krijge...
Ik zou ze-n-an ´n touwetje rijge,
Ik zou ze kuipen in een vat ...
Och, als ik alle mooie meissies had!

Als ik dood ben, zullen ze mij begrave...
Ze zullen mij naar ´t kerrikhof toe drage.
Ze zullen schrijven op m´n graf:
´Hier ligt de jonkman die alle mooie meissies liefhad!´

Eduard Douwes Dekker

Uit
Multatuli 'Volledige werken'
G.A. van Oorschot
Amsterdam 1973

 

20:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

14.02.2008

't Roosje brak af.

Later als ik groot ben bel ik je
 

Jij en ik

Later zul je bij me wonen.
Later zijn we met z’n beiden.
Dat bedenk ik soms, wanneer je
giechelt met de and’re meiden.

’t Is voorlopig nog maar beter
om de zaak geheim te houden,
‘k zal je nog maar niet gaan zeggen
dat ik van je ben gaan houden.

Later zal ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,
redden met mijn eigen handen.

Iedereen zal in de kranten
van mijn grote daden lezen.
‘Waarom zou die mensenredder
zo ontzettende moedig wezen?’

Niemand zal de waarheid weten,
Jóu alleen zal ik ’t vertellen:
later, als ik zó beroemd ben
dat ik bij je aan durf bellen.


Willem Wilmink

Uit
Verzamelde liedjes en gedichten tot 1986
Bert Bakker
Amsterdam, 1992.

20:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

24.01.2008

Je belazert me. Ga door.

In mijn oor blaas je je laatste adem en nog een. Je belazert me. Ga door.

Glimmende bikini’s

Ik drink dan maar
en het leven laat weer eens
een druppel vallen.

Als ik zoek weet ik hoe ik gered moet worden
er zijn mensen
er zijn telefoonnummers
technieken, folders over redding.

Als ik wil vind ik zwembaden vol redding
badhokjes waarin ik glimmende, winnende
bikini’s kriskras door en over elkaar aantrek


Sylvia Hubers

Uit
Terug naar de apotheker 
Fagel
Amsterdam, 2005

21:30 | Commentaren (0) | Tags: meisje

05.01.2008

"Intimus" is Latijn.

lucia

(...)

Het was de deur van het washok. Toen ik die net ver genoeg geopend had om binnen te kunnen glippen, zag ik de grote koperen wasketel, tobben en emmers, wasbord en de wasstamper, en ik rook de frisse geur van gewassen goed. Aan de waslijnen hingen witte beddenlakens. Er waren twee grote ramen, maar het rooster ervoor was zo met zijn wijnranken bedekt dat ze niet veel licht doorlieten. Alles was gehuld in een groene schemering.

Lucia stond me al op te wachten. Ze stond aan de andere kant van de ruimte en hield haar vinger tegen haar lippen, ik zei niets en verroerde me niet. We keken elkaar aan, toen bukte ze zich, pakte met beide handen de zoom van haar rok, tilde die op en liet me haar geslacht zien. Ze knikte me bemoedigend toe en ik begreep wat ze bedoelde, ik maakte mijn riem en de knopen van mijn korte broek open, stroopte hem met mijn onderbroek naar beneden en richtte me op. Mijn geslacht was nog nooit stijf geweest en werd het ook nu niet. Anders dan Lucia had ik ook nog geen schaamhaar. Maar ik stond er met een verhit hoofd en bonzend hart bij, en met een verlangen dat me totaal in zijn macht had, ook al wist ik niet waarop het zich richtte.

We stonden even roerloos tegenover elkaar. Toen begon Lucia te glimlachen, liet met de rechterhand haar rok los en kwam naar mij toe. Met de linkerhand bleef ze haar rok vasthouden, en ik kon dus nog steeds een beetje naakte buik en een naakte dij zien, en haar geslacht, en ik wist niet of ik daarnaar moest kijken of naar haar gezicht, waarin ik iets vond dat even opwindend was als haar naaktheid. Toen ze bij mij was, pakte ze met haar rechterhand mijn hoofd, drukte kort haar mond op de mijne en liet haar lichaam heel even langs de mijne glijden. Toen draaide ze zich om en verdween door de andere deur het huis in, voordat ik weer bij mijn positieven was. Ik hoorde haar de gang door rennen en de trap op, en ik hoorde een deur opengaan en dichtslaan.

Bernhard Schlink


Uit
Die Heimkehr

[De thuiskomst]
vertaling W. Hansen

Cossee bv
Amsterdam, 2006

20:00 | Commentaren (0) | Tags: meisje