11.09.2009

Falen als tolk

9-11 versus Tsunami

"Ik hou niet van verhalen over een verdwaald konijntje dat op het einde zijn mama terugvindt."


Paul Verrept

21:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

13.01.2009

Une thèse.

geen taalkundige

*

De vraag of men te maken heeft met een andere taal
dan de standaardtaal of een dialect van de standaardtaal
is een politieke en geen taalkundige vraag.

Marjo van Koppen

Bron:
One Probe – Two goals: Aspects of agreement in Dutch dialects
Leiden, 2005.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

05.01.2009

An old song.

fuck bush

Liedje

De nacht vol lichten die zeggen waar, waar niet.
Dit is om te zingen, daarom de herhalingen.
Ik heb zolang als nodig is.
Goed voor een liedje want het duurt zo lang.

Ik kan dat liedje net niet zingen.
Dat is niet waar; ik kan het net niet zingen.
Ook als ik mijn hart niet vind waar het was.
Verander niet voor mij.


Nachoem Wijnberg

Uit
Liedjes
Contact
Amsterdam, 2006

22:24 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

11.12.2008

A Plausible Story and a Plausible Way of Telling It

Zelf

(..)

 Mensen gebruiken vaak het woord ‹therapeutisch› bij het schrijven.

Ik baal nogal van dat woord. Wel merk ik dat heel veel mensen zichzelf voor de gek houden. Als je schrijft zoals ik schrijf, krijg je ook een heel goed inzicht in je eigen donkere, destructieve en lelijke kanten. Op zo'n manier kom je tot zelfaanvaarding.

Als ik in de trein die gesprekken hoor en merk hoe hoog die mensen van de toren blazen, dan denk ik: heb je dan geen greintje zelfkennis? Zo veel mensen proberen angstvallig een bepaald beeld van zichzelf hoog te houden. In dat opzicht is schrijven wel therapeutisch.

En dat maakt ook dat het begrip ‹schaamte› niet veel meer betekent. Je weet heel veel over je duistere kanten. Die heb je dan een plaats gegeven. Het is aanvaard. Die zelfaanvaarding is bevrijdend. Je moet jezelf ook niet zo verschrikkelijk au sérieux nemen. Ik kan zeggen: ja, inderdaad, ik bén zo. Ik héb die neiging.

(..)

Kristien Hemmerechts

interview: Marja Pruis

De Groene Amsterdammer

[23-6-2001]

21:54 | Commentaren (1) | Tags: kritiek

26.10.2008

DST ends

'n Uurtje langer

(…)

I object to being told that I am saving daylight when my reason tells me that I am doing nothing of the kind... At the back of the Daylight Saving scheme, I detect the bony, blue-fingered hand of Puritanism, eager to push people into bed earlier, and get them up earlier, to make them healthy, wealthy, and wise in spite of themselves.

Robertson Davies

Uit
The Diary of Samuel Marchbanks
1947
 

 

02:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

01.10.2008

Verwilst. Na 78 dagen de kassaart krijgen en € 5 miljoen.

Fortis 'n taalveest...


(…)

De manier waarop de media de gevoelens van het volk presenteren concurreert met die van de traditionele instellingen van de representatieve democratie. Goed overkomen op televisie wordt voor politici een eerste bestaansvoorwaarde, en ook het beleid moet via de media worden ‘verkocht’.

De strijd om de keizer wordt een strijd om de kijker, daarom wordt de dramademocratie ook wel een toeschouwersdemocratie genoemd. Doordat de media zich concentreren op mislukkingen (‘shit sells’), ontstaat er een discrepantie tussen het beeld van almacht dat politici willen uitstralen op de televisie en ‘de verplaatsing van de politiek’ die inmiddels op grote schaal heeft plaatsgevonden.

Dit vertekende beeld leidt vervolgens tot een afnemend vertrouwen in onze politieke instituties. Het is frustrerend maar waar: een regelgever die goed presteert verschijnt niet in beeld, want goed nieuws is geen nieuws.

(…)


Nick Huls


Uit
Regels en legitimiteit: bedoelde en onbedoelde effecten van regelgeving
Ars Aequi, jaargang 56, november 2007
Nijmegen

21:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

31.07.2008

"Hoe dit land naar de kloten gaat"

Als ze zo verder doen zullen nooit gekwalificeerd raken

 

(...)

 "Het probleem met Dedecker, Leterme en Philip L'hiver is dat het allemaal West-Vlamingen zijn. Die hebben allemaal problemen met hun pietje. Ze hebben geen kleintje, ze hebben geen grote. Maar ze kunnen alleen nog een erectie krijgen als ze een verkeizing winnen. De Wever: zelfde verhaal"

Arno Hintjens

 

In
De morgen
19 juli 2008

21:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

12.04.2008

Leeflang & De Coninck - Cognitio linguarum clavis scientiae

Herman de Coninck [Ons Erfdeel]

(…)

Iets principieels: over het opgenomen gedicht

Shoah

Vrolijk stapten de joden de trein op.
Enkelen die zich in het tussenstation
te lang hadden opgefrist, liepen
halsoverkop, wanhopig, de intussen
vertrokken laatste wagon na, om toch maar
niets te missen van hun dood.
 
Zo moet ik van jou hebben gehouden.

zegt De Coninck in zijn Groningse college zelf: ‘Ik herinner me een gedicht dat ik uit de bundel Enkelvoud geweerd heb (...) Theo Sontrop was toen nog bij De Arbeiderspers. Hij vond het mede dank zij een paar glazen witte wijn, een mooie bundel. Het enige wat hij bijna verlegen vroeg was: ‘Kan dit er niet uit?’ Ik bloosde. Een van de wetten van de ontroering is dat je het drama kleiner moet maken dan het is, dat is altijd sympathiek (...) Ontroering in de poëzie is pure woordberekening. Maar soms reken je verkeerd.’ Zodat ik me afvraag of je een dichter een dienst bewijst met de officiële publicatie van zo'n gedicht.

(…)

Ed Leeflang in DBNL
 

Ed Leeflang

Uit
Maar vertakkend van wanhoop en graagte
De gedichten van Herman de Coninck
in
Ons Erfdeel Jaargang 42
Rekkem, 1999.

17:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

09.12.2007

De zevende dag van Yves.

Et maintenant........the belgian crisis

Het laatste kwatrijn

des morgens sta ik op
des avonds weer naar bed
de wekker heb ik dan
op zeven uur gezet

G. Brands


Uit
Barbarberalfabet
Querido
Amsterdam, 1990

13:22 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

14.11.2007

Voor morgen en voor Yves

Yves
(…)

De manier waarop de media de gevoelens van het volk presenteren concurreert met die van de traditionele instellingen van de representatieve democratie. Goed overkomen op televisie wordt voor politici een eerste bestaansvoorwaarde, en ook het beleid moet via de media worden ‘verkocht’.

De strijd om de keizer wordt een strijd om de kijker, daarom wordt de dramademocratie ook wel een toeschouwersdemocratie genoemd. Doordat de media zich concentreren op mislukkingen (‘shit sells’), ontstaat er een discrepantie tussen het beeld van almacht dat politici willen uitstralen op de televisie en ‘de verplaatsing van de politiek’ die inmiddels op grote schaal heeft plaatsgevonden.

Dit vertekende beeld leidt vervolgens tot een afnemend vertrouwen in onze politieke instituties. Het is frustrerend maar waar: een regelgever die goed presteert verschijnt niet in beeld, want goed nieuws is geen nieuws.

(…)


Nick Huls


Uit
Regels en legitimiteit: bedoelde en onbedoelde effecten van regelgeving
Ars Aequi, jaargang 56, november 2007
Nijmegen, 2006

20:00 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

19.10.2007

Oh, ne t'en fais pas!

Natasja
(…)

Ik was een jaar of 22, 23, maar zeker niet ouder, toen ik tot over mijn oren verliefd werd op mijn tegenwoordige vrouw en haar om haar hand vroeg… Nu zou ik me met het grootste plezier een pak slaag kunnen geven, dat ik op zo’n jeugdige leeftijd getrouwd ben, maar ik weet niet, wat ik mij toen aangedaan zou hebben, als Natasja mij had afgewezen.

Mijn liefde was volkomen echt, precies zo’n liefde als in romans beschreven staat, bezeten, hartstochtelijk enzovoorts. Mijn geluk snoerde me gewoon de adem af en ik wist niet, waar ik er mee naar toe moest. Ik hing mijn vader, mijn vrienden en bedienden allemaal de keel uit, omdat ik het aldoor maar over mijn vurige liefde had.

Gelukkige mensen zijn de onuitstaanbaarste en de vervelendste lieden op de wereld. Ik was een ontzettende zeurkous, ik schaam mij nu nog, als ik eraan denk…

(…)

Anton Tsjechow


vertaling Charles B. Timmer

Uit
Verzamelde werken I
G. A. van Oorschot
Amsterdam, 1986.

20:00 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

04.08.2007

Het spel van wind & golf.

072-08a-preuswald

5 JAN 1960

 

gerona (reuter) francisco

sabater, een bekend catalaans

guerillastrijder is vanmorgen

te san celoni…

 

te san celoni

twintig jaar later

eeuwen nadat de vrijheid

wreed een loos gerucht bleek,

 

een wankel lied

waartegen men schaamteloos

met ratten, riolen en braaksel

purperen concordaten sloot,

 

eeuwen later, te san celoni

is Francisco Sabater gedood.

 

een laatste onwillige getuige

een gênante herinnering aan de hoop

 

Riekus Waskowsky

 

Uit

Verzamelde gedichten

Bert Bakker

Amsterdam, 1985

20:01 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

11.07.2007

Tijd is een gelegenheid.

guldensporenslag

1302 N. C. in Kortrijk

 

Eerst was er nog volop het vredige

zoemen van zomer. Toen ik de luiken

sloot kwam de onheilspellend stille

 

schemering. Zelfs in mijn buik hield

iemand zich voorlopig dood. Tot plots

de wereld alleen nog bestond uit woest

 

gehuil, gejaagd getrappel van paarden,

het hakken van zwaarden, het dreunen

van knotsen en goedendags. Pas uren later

 

waagde ik door een kier te gluren en

was de zomer terug, een vogel floot. En ik

wacht, wacht tot ik zijn snelle stappen hoor.

 

Marc Tristmans

 

Uit

Sterk water

Lannoo

Tielt, 2000

20:01 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

10.07.2007

Voor morgen

guldensporenslag ii

Dagboek

 

maandag negen februari

 

(...)

 

De gedachte dat aan oorlog te verhelpen valt is misschien nobel, maar zeker naïef. We gingen vanavond uit eten met een groep bijzonder fijne mensen. (...)

 

Een van de tafelgenoten citeerde Alvin en Heidi Toffler: tussen 1945 en 1990 zijn er 2.340 weken verstreken, en in slechts drie weken heerste wereldvrede. 99,87% van onze tijd brengen wij mensen dus door met gewelddadige conflicten op grote schaal. Het zit ons in het bloed. Met wat voor therapie valt zulke hardnekkige kanker dan uit te bannen. Ik weet het niet, maar moeten wij het desondanks niet blijven proberen.

 

 

Paul Verhaegen           

 

Uit:

De Morgen

Dagboek van Paul Verhaegen

11 februari 2006

20:01 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

08.05.2007

De waarheid én Gilena & Guy.

advertentie

De waarheid

 

De waarheid is een brood slechts goed voor scherpe tanden;

Een spijs, die aan den disch liefst elk voorbij laat gaan;

Een boek, dat menig slechts gedwongen neemt in handen;

Een bruid, waar naast geen mensch als bruigom graag wil staan.

 

 

Nicolaas Jeremias Storm van ’s Gravesande  [1788 – 1860]

 

Uit

Spiegel van de Nederlandsche Poëzie door alle eeuwen.

Samenstelling Victor E. van Vriesland

N.V. De Spieghel

Amsterdam, 1939

20:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

23.04.2007

Over de Scheur dicht de drekpoët Hermanus tijdens de Grote Noordse Oorlog

yb

Ontucht

 

Die een Ontuchtig Wijf het snoepen wil beletten,

Doet evenals degeen’ die aan zijn Ledikant

Een barse Zwitser met de Sabel in zijn hand

Ter weringe van ’t Heir der Muggen had doen zetten:

Een Mug vliegt ongemerkt een sleufje of reetje deur;

een Snol laat Ontucht in door een veel kleinder Scheur

 

Hermanus van den Burg

 

Uit

De drekpoeëten. uit het werk van Salomon van Rusting, Jan Goeree, Hermanus van den Burg en consorten. [G. Komrij (ed.)]

521

Amsterdam, 2002

22:04 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

09.04.2007

Google is een man of Yasmine

logo_plain

Googlism for: kutje

 

flamoes is echt klets nat na al die mails van jullie

naad is wel heel erg heftig

scheur is een hele delicate bloem en een goede massage daarvan met grote mannenhanden is iets wat je misschien niet meteen van nature onder de knie hebt

veeg is zo zacht als dons

 

prut is helemaal kaal en ik zorg ervoor dat dat altijd zo is

snee is zo vochtig dat mijn string weer helemaal nat is

kutje is

pruim is lekker likken

gleuf is wel lekker strak

 

krocht is goed nat

vulva is grappiger dan ooit

schaamspleet is er voor jou

kier is wat te strak maar al spoedig opent ze zich voor de geweldige dildo die zich trillend naar binnen dringt

poes is nog verborgen in lingerie maar toch voel ik die al helemaal nat worden op mijn billen

doos is altijd nat

mösj is altijd netjes glad geschoren en een slipje is een overtollig

glijhol is erg nat

kutje is kaal en altijd gewillig

natte la wil die grote pik erin

 

schede is wel nogal smal

mossel is veel mooier dan een woelig bos

friemel is zo zacht als boter

kutje is behoorlijk nat

druipgrot is klets nat en twee vingers vingerde ruw en hard en de duim

 

wreef over de klit

kees is vochtig

voorbips is te jong en te klein voor die kaars

bef is zo goed als kaal

kutje is altijd kaalgeschoren

 

framboos is very good

kutje is lekker

kutje is kaal

kutje is een heerlijkheid voor een man

kutje is geschoren mijn kutje en getrimd

 

kutje is in een streepje geschoren en is dol op orale sex

frut is al heerlijk nat

muts is wel even genoeg gerommeld

kutje is een lul

spleetje is altijd kaalgeschoren

spelonk is gretig op zoek naar alles wat haar meer dan geil genot kan schenken

kutje is dankbaar

kutje is zeker vochtig genoeg om een pik voorzichtig te kunnen ontvangen

muschi is nat en gewillig

kutje is nat en moeiteloos glijdt hij in haar

utteflut is drijfnat

foef is al lekker nat

kutje is zo'n kanjer van een lul niet gewoon

kutje is kleddernat

kutje is nat

beske is altijd glad geschoren

kutje is vrij normaal in niet opgewonden status

kutje is al

kutje is nog niet versierd

kutje is al drijfnat geworden bij de gedachte dat jij dit leest

kutje is zo nat

kutje is ontzettend vochtig en dat wind me nog meer op

kutje is helemaal nat van het geil

kutje is een droom voor vele mannen doch u kunt haar betasten en helemaal nemen

kutje is vaak nat

kutje is zo lekker krap en nat

16.12.2006

Zonder schaamte

Kabul%20River

Vietganistan

 

De hutten brandden
bijna dagelijks toch werden
sommigen steeds opnieuw bang zoals
het naakte meisje zonder schaam-
haar dat schreeuwend in het kale
landschap vluchtte thans prijkt ze
ongedeerd op de World Press Photo-stop

 

Jana Beranová

 

 

Uit

Geen hemel zo hoog

Agathon

Bussum, 1983

11:14 | Commentaren (0) | Tags: kritiek, dagen, land

12.10.2006

Google koopt Racheal Michelle

google med_rachael-leigh-cook-may19-5

 

klik

Google koopt Lovely model Racheal Michelle

17:46 | Commentaren (0) | Tags: geil, kritiek

16.02.2006

Bij de les

 

Dagboek

 

maandag negen februari

 

(...)

 

De gedachte dat aan oorlog te verhelpen valt is misschien nobel, maar zeker naïef. We gingen vanavond uit eten met een groep bijzonder fijne mensen. (...)

 

Een van de tafelgenoten citeerde Alvin en Heidi Toffler: tussen 1945 en 1990 zijn er 2.340 weken verstreken, en in slechts drie weken heerste wereldvrede. 99,87% van onze tijd brengen wij mensen dus door met gewelddadige conflicten op grote schaal. Het zit ons in het bloed. Met wat voor therapie valt zulke hardnekkige kanker dan uit te bannen. Ik weet het niet, maar moeten wij het desondanks niet blijven proberen.

(...)

  

Paul Verhaegen           

 

Uit:

De Morgen

Dagboek van Paul Verhaegen

11 februari 2006

 

10.12.2005

Lassitude

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vermoeidheid

 

Ze weten niet meer waarnaar toe getogen,

Die zoen op blinde en kleumende ogen;

Ingeslapen voortaan met hun grootse droom,

Staan ze te staren, als honden zo sloom,

Naar al die grijze schapen aan de einder

Die maneschijn gaan grazen op de weide,

Gestreeld door een hemel, vaag als hun leven;

Zo onverschillig zijn ze, koel gebleven

Bij rozen die ontsproten waar zij staan;

En heel die groene rust moet hun ontgaan.

 

Vertaling Stefaan van den Bremt

 

 

Maurice Maeterlinck

 

 

Lassitude

 

Ils ne savent plus òu se poser ces baisers,

Ces levers sur des yeux aveugles et glacés;

Désormais endormis en leur songe superbe,

Ils regardent rêveurs comme des chiens dans l’herbe,

La foule des brebis grises à l’horizon,

Brouter la clair de la lune épars sur le gazon,

Aux caresses du ciel, vague comme leur vie;

Indifférents et sans une flame d’envie,

Pour ces roses de joie écloses sous leurs pas;

Et ce long calme vert qu’ils ne comprennent pas.

 

Uit

Ceci n’est pas une poésie

[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]



01:12 | Commentaren (0) | Tags: kritiek, fluister

30.09.2005

The Brussels Journal

Een Papieren Tijger Verscheurt België


From the desk of Koenraad Elst on Mon, 2005-09-26 16:05

Dezer dagen vergasten de media ons op historische overzichten van 175 jaar België. Wie lang geleden op school nog echte vaderlandse geschiedenis gekregen heeft (genre “1830: de opstand bevrijdde het Belgische volk van het Hollandse juk”, “Leopold II schonk ons Kongo”), kan uit deze uitgaven, zoals het extra Knack-nummer “De geboorte van België”, weinig nieuws bijleren: het volgt allemaal braaf de begane paden. Nou goed, Leopold II wordt bekritiseerd om zijn onmenselijke exploitatie van Kongo, maar dat is ook al een tijdje gewoon de communis opinio.

De enige auteur die het verhaal van België echt kritisch brengt, en daarbij heel wat onontgonnen (hoewel doorgaans wel gekende) bronnen gebruikt, is ook degene die in de media volledig buiten beeld gehouden wordt: Paul Belien. Zijn boek A Throne in Brussels: Britain, the Saxe-Coburgs and the Belgianisation of Europe (Imprint-Academic, Exeter 2005) vindt in België niet eens een uitgever. De reden is evident: de hele media- en culturele sector in ons land is streng conformistisch, terwijl Beliens versie van de Belgische politieke en vooral dynastieke geschiedenis de status-quo bedreigt.

Belien toont aan dat België een structureel corrupte staat is die de loyauteit van individuen en groepen (zoals het episcopaat en de socialistische beweging) afkoopt door hen bijzondere gunsten toe te schuiven ten nadele van andere, voor de machtsuitoefening minder belangrijke delen van de bevolking. Het boek is een prettig leesbaar verhaal vol veelzeggende anekdoten over de minder prettige manoeuvres van het Belgische vorstenhuis en de Belgische politieke leiding om hun eigen belang te dienen en, in functie daarvan, de Belgische staat te bestendigen. En het relateert deze geschiedenis aan de huidige stand van zaken, nu de gedurende 175 jaar gegroeide zweer pijnlijk begint te etteren.

Kunstmatige staat?

Volgens Belien is de structurele corruptie van België een gevolg van het velerzijds (ook door koning Leopold I) erkende feit dat dit een kunstmatige staat is, niet de politieke belichaming van een zogenaamd Belgisch volk, aangezien dit niet bestaat. Niet dat meertalige of pluri-etnische staten geen democratische legitimiteit kunnen verwerven, zie Zwitserland, maar in België is dat nooit gebeurd, ondermeer omdat het door zijn anti-Vlaamse beleid voor de Vlaamse meerderheid nooit een vaderland werd om lief te hebben. Terwijl de eenwording van Italië of de afscheiding van de Baltische staten uit de Sovjet-Unie door authentieke volksbewegingen gedragen werd, was de schepping van België alleen het stoemelingse resultaat van kleine intriges en militair-diplomatieke machtsverhoudingen. Geen enkele van de betrokken actoren in 1830 wilde het ontstaan van de staat België: de samenzweerderskliek die de “opstand” op het getouw zette, wilde de aanhechting bij Frankrijk, hun veel talrijker tegenstanders wilden het behoud van de Nederlandse eenheid, en de mogendheden waren in deze alleen bekommerd om de inperking resp. (in het geval van Frankrijk) de uitbreiding van de macht van het land dat slechts decennia eerder Europa in de chaos en de oorlog gestort had. En daarom zal België de weg gaan van de slechts door overmacht bijeengehouden kunstmatige staten zoals Joegoslavië en Tsjechoslovakije.

De lezer heeft reeds begrepen dat we dit boek warm aanbevelen, dat we hier bv. geen greep uit de anekdotes gaan doen omdat we erop rekenen dat u het boek zelf zal lezen; maar dan willen we nu wel de gelegenheid nemen om met de auteur op enkele punten van mening te verschillen. Om te beginnen: is België echt een kunstmatige eenheid? De Coburg-loyalisten in het BV-gilde zullen dat heel postmodern beamen doch toejuichen: leve de niet-identiteit! Enkele aftandse belgicisten zoals die van de schertspartij Belgische Unie/Unité des Belges zullen het ontkennen en vertwijfeld zoeken naar argumenten, die zeker te licht zullen uitvallen. Maar juist vanuit Beliëns eigen katholiek-conservatieve hoek zou een sterkere tegenwind kunnen waaien: jawel, het koninkrijk België is ontstaan op de grondvesten van een rëeel bestaande Belgische identiteit, want vóór het korte interregnum van de Verenigde Nederlanden onder koning Willem I (1815-30) vormden de zuidelijke Nederlanden gedurende meer dan twee eeuwen een aparte en bij uitstek katholieke politieke entiteit.

Reeds vroeg in de 80-jarige oorlog (1568-1648) tussen Spanje en de Nederlandse opstandelingen kwam de frontlijn ongeveer op de lijn die tot vandaag de Nederlands-Belgische grens vormt. Pas in 1648 werd die grens officieel erkend door de Nederlandse republiek en de andere mogendheden, maar toen was het bestaan van de Habsburgse, eerst Spaanse en vanaf 1713 Oostenrijkse, zuidelijke Nederlanden reeds lang een voldongen feit. Onder het bestuur van ondermeer de landvoogden Albrecht en Isabella was dit land een frontlijnstaat van de Contrareformatie geworden, tegen protestants Nederland en anglicaans Engeland (zoals later ook tegen seculier-maçonniek Frankrijk). Heel-Nederlandse nationalisten kunnen dit betreuren, maar vanuit katholiek standpunt was het toch het minste kwaad voor ons land. Er zijn immers belangrijker zaken dan de Nederlandse eenheid: wij Belgen bleven onder Spaans bestuur maar ook binnen het ware geloof, dus wij gaan naar de hemel, terwijl Willem van Oranje en zijn Hollanders er samen met de onafhankelijkheid ook de calvinistische ketterij bijkregen, zodat zij nu in het hellevuur hun succesvol separatisme betreuren.

De 18de eeuw onder de Oostenrijkse Habsburgers, die een bijna-monopolie op de keizerskroon van het Heilige Roomse Rijk verworven hadden, heeft voor conservatieve katholieken nog lang als een soort verloren paradijs gegolden. Als multi-etnische mogendheid onder een tolerant religieus regime met echter een duidelijke katholieke dominantie, hield het rijk stand tot 1918 (de Franse papenvreter Clémenceau had in WO1 alle Habsburgse en pauselijke vredesvoorstellen afgewezen precies omdat hij de kans schoon zag om deze laatste katholieke grootmacht te vernietigen), en nadien is het als model voor Europese integratie gekoesterd. Na het Franse bewind, toen Zuid- en Noord-Nederland ondanks een gemeenschappelijke bezetter nog steeds een apart bestuur hadden, stuurden de Belgische gilden een afvaardiging naar het Congres van Wenen (1814-15) om de wederaansluiting bij het Habsburgse rijk te bepleiten. Maar in Wenen geloofde men niet meer in middeleeuws-feodale “staten” bestaande uit letterlijk onsamenhangende gebieden, en men gaf er de voorkeur aan de aanhechting van het aangrenzende Noord-Italië, hoewel de Italianen dit niet wilden en regelmatig in opstand zouden komen.

Zo werden de katholieke Zuid-Nederlanders ertoe verplicht om hun lang vergeten banden te herstellen met de religieus vervreemde Noord-Nederlanders. Onder Willem I zou het besef van aparte Zuid- en Noord-Nederlandse identiteiten echter levend blijven en officieel erkend worden, ondermeer in de verdeling van hoge ambten, regeringszittingen e.d. tussen Noord en Zuid.

Uiteraard wil ik graag toegeven dat dit punt nog louter van historisch belang is. België werd na zijn onafhankelijkheid spoedig een bij uitstek liberale staat, of het had tenminste die reputatie, met een gesubsidieerde Kerk die de staat naar de ogen zag. Zijn rol als contrareformatorische frontlijnstaat verdween, zeker na de snelle secularisering van de Brusselse burgerij en de Waalse arbeidersklasse tijdens de eerste industriële revolutie. Juist die secularisering vergrootte de rol van de taal als factor van nationale identiteit, samen met de feitelijke ongelijkheid op basis van taal binnen de nieuwe staat. Mocht er onder de Habsburgers al iets als een Zuid-Nederlandse identiteit gegroeid zijn, dan maakte juist België daaraan een einde door Vlamingen en Walen in aparte identiteiten te sterken.

Gefaalde staat?

Een punt dat Belien moeilijk hard zou kunnen maken, en waaraan hij zich dan ook niet echt waagt, is dat België in concrete zin een gefaalde staat zou zijn. Hij laat bv. de kans liggen om aan te tonen dat de zeer ongunstig verlopen dekolonisatie van Kongo op één of andere manier het typische resultaat zou zijn van een intrinsiek Belgische kwaal. Gekruid met typisch Belgische blunders, vergiftigd door het Belgische standpunt dat men de Kongolese leiders via corruptie op het gewenste pad kon houden, dat wel; maar blijkbaar ontbreekt het aan concrete aanwijzingen dat een onafhankelijk Vlaanderen of een herenigd Nederland dit beter zou aangepakt hebben.

Pleitbezorgers van een onafhankelijk Vlaanderen wijzen er graag op dat kleine staten economisch beter presteren, getuige Singapore of IJsland of de veel betere prestaties van Tsjechië en Slovakije als aparte staten dan als delen van Tsjechoslovakije. Dat zou dus een mooi en belangrijk objectief criterium vormen om de wenselijkheid van Belgische eenheid versus Vlaamse onafhankelijkheid af te wegen. Welnu, in dit opzicht lijkt er weinig tégen België te pleiten, althans tot in de jaren 1970. Gezien zijn geringe omvang en gebrek aan natuurlijke rijkdommen, deed dit land het in termen van welvaartsschepping en van technologische vernieuwing anderhalve eeuw lang zeer goed.

Het is pas de laatste dertig jaar dat de Belgische staatsstructuur duidelijk nadelig begint te worden voor de welvaart van zowel Vlamingen als Walen, en dit op vele manieren, het meest opvallend door de Vlamingen de vruchten van hun werk af te nemen en door de Walen de lust tot aanpakken te benemen. Dit heeft voor een deel te maken met de grendelgrondwet en andere elementen in de vierkant draaiende Belgische variant van het federalisme. Deze verdeling in zogenaamd zelfbesturende deelstaten geeft de Vlamingen paradoxaal genoeg minder macht en maakt het de franstaligen beter mogelijk om elk vooruitstrevend Vlaams initiatief te saboteren.

In het unitaire België konden Vlamingen en Walen net als nu óók geen op eigen maat gesneden werkgelegenheidsbeleid voeren, maar tenminste vonden Waalse politici en kapitalisten het normaal om te investeren in Vlaams-Belgische projecten zoals de uitbreiding van de havens. In het federale België daarentegen, dat een federale loyauteit vergt die de Walen weigeren, kunnen zij volop schade toebrengen aan de Vlaamse en Belgische economie ten voordele van de Franse. Nu, ongeacht de structuren zou goede wil veel kunnen goedmaken, maar de anti-Vlaamse nijd heeft duidelijk de bovenhand (tot en met in het koningshuis), zie dossiers als de weigering om Sabena of de Generale Bank te redden via een samengaan met de Nederlandse KLM resp. ABN-AMRO, of de afbouw van de kernenergie in Mol ten voordele van de Franse kernindustrie.

Het federale België is zeker een ramp voor Vlaanderen en eigenlijk ook voor Wallonië, maar in historisch perspectief moet men erkennen dat een hersteld unitair België tot de alternatieven kan behoren. Althans in louter economische termen, want het is duidelijk dat het gevoelsmatige draagvlak voor zulk een herstel van het unitaire België massaal ontbreekt. De Walen kunnen het de Vlamingen minder dan ooit vergeven dat zij (de Walen) bij hen (de Vlamingen) in de schuld staan. Ondanks af en toe een mediatieke geste naar de Vlamingen, bereiden de Waalse politici zich voor op de ontbinding van België en hun gedachten verwijlen meer en meer bij de berekening van de materieel gunstigste exitformule.

Euroskepsis

We hebben aan het begin gezegd dat Beliëns studie de Belgische status-quo bedreigt. Is dat niet wat veel eer voor zoiets hulpeloos als een boek? Wel, het is inderdaad mogelijk dat dit boek een concrete rol gaat spelen in de desintegratie van België.

Het belang van dit boek ligt in zijn verbinding van het Vlaamse onafhankelijkheidsstreven met een morele agenda, volgend uit de historisch vastgestelde en door Beliën zeer overtuigend beargumenteerde intrinsieke band tussen de Belgische staat en diverse vormen van corruptie. Althans, dat is het inhoudelijke belang, maar dat is op zich niet groot, want er zijn zoveel boeken die de waarheid zeggen doch politiek volstrekt zonder effect blijven. Geopolitiek heeft dit boek echter een zeker gewicht omdat het de Angelsaksische wereld kan helpen te overtuigen om, de dag dat het erop aankomt, de desintegratie van België niet tegen te werken maar juist goed te keuren en mee te begeleiden.

Paul Belien speelt handig in op Angelsaksische gevoeligheden, ondermeer door de twijfelachtige loyauteiten van de oorlogsvorsten Albert I en Leopold III in de verf te zetten. Cruciaal is zijn stelling dat de EU, die net als de Coburgs haar troon in Brussel opgesteld heeft, als kunstmatige constructie de intrinsieke corruptie en de schijndemocratische manipulaties van België aan het reproduceren is. Euroskepsis is een aanzwellende macht, en het zal een groot verschil maken als men deze tegen België en ten gunste van Vlaanderen kan mobiliseren. Belien heeft het correct ingezien: als Vlaanderen onafhankelijk wordt, zal het zeer waarschijnlijk niet het werk van de Vlaamse beweging zijn. Doorslaggevend wordt het samenspel van internationale mogendheden, net als bij het ontstaan van België

 


01:10 | Commentaren (0) | Tags: land, kritiek

06.07.2005

Afrika als 'aflaat'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Men leeft niet meer. De verkrachtingen, het geweld, de slachtpartijen. Er is geen bestraffing, hier heerst de straffeloosheid.

 

Ik wil doorgaan met erin te geloven uit naam van de universele verklaring van de rechten van de mens, omdat de internationale gemeenschap die heeft aangenomen. Uit naam van die verklaring, en niemand zal me tegenspreken, wil ik doorgaan met geloven dat wij het recht hebben om te leven."

 

Marie Noël Cikuru - hulpverleenster in Bikavu, Congo
 

meer


 
 

21:26 | Commentaren (0) | Tags: dagen, kritiek

21.04.2005

Getting a message to the new pope is just a couple of mouse clicks away

Benedetto, don't do it again.



20:21 | Commentaren (0) | Tags: kritiek, dakraam

11.04.2005

Oops... [ii]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Passie kent geen vroeger en later

Hartstocht is hier en hedendaags

Verknocht zijn mint alledaags

ons nu.

 

Liefde en genegenheid die evenzeer toekomt aan jou, jezelf

als aan een ieder in de gehele wereld.

 

Geen vers van het duidelijke Boek

althans als Bhudda lacht

en God haar oorlog woedt

Insjallah.

 

Uit

Onontgonnen werk

J.L. Shevek

 




22:48 | Commentaren (0) | Tags: angel, liefde, kritiek