24.10.2010

Die unsterbliche Liebe - Ludwig @ Tonie

L&T I'm bold as love.jpg

 

 

(…)

Mijn engel, mijn alles, mijn ware zelf -… Waarom deze diepe zorgen als de noodzaak spreekt – kan onze liefde voortduren behalve door offers, door niet alles van elkaar te vragen, kan jij het feit veranderen dat jij niet geheel de mijne bent, ik niet geheel de jouwe – O God, bezie deze schoonheid van de natuur en troost je hart met dat wat moet zijn – Liefde eist alles en dat geheel terecht – zo is het voor mij met jou en voor jou met mij. Als je maar niet vergeet dat ik voor mij moet leven én voor jou; als we volkomen één zouden zijn zou je de pijn daarvan even weinig voelen als ik -… We zullen elkaar spoedig zien… Mijn hart is vervuld van zoveel dingen die ik je moet zeggen – ah – er zijn momenten dat woorden niets voor mij betekenen – Wees vrolijk – blijf mijn ware, mijn enige liefde, mijn alles zoals ik de jouwe ben

Ludwig van Beethoven


vertaling: Kim Maclean

Uit
Beethoven – The Universal Composer 
© 2005 Edmund Morris
Eminent Lives [HarperCollins Publishers.]

 

 

20:36 | Commentaren (0) | Tags: fluister

27.12.2009

Aan al wat vliedt.

 Zoetrood geneurie

.

 WAT NOU

DE ZIN VAN

HET LEVEN

 

HET GAAT OM

DE ZIN

IN HET LEVEN

 

Loesje

 

Uit
Scheurkalender 91
Stichting Vrienden van Loesje
A. W. Bruna Uitgevers
Utrecht, 1990

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

02.09.2009

Joao e Caetano.

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

17.04.2009

Wat we niet hadden.

Emily Browning Bella Tegen De Jarretelfilosofie

Vroeger

I

Nu zij naast mij loopt rust mijn hand
even lager dan de wat in romans
vroeger leest werd genoemd.
Zacht spelen onder zomerkatoen
onder mijn vingers de spieren –
gespannen en sprongbereide
tweelingdieren zou ik
in vijfenveertig dichten,
nu denk ik aan twee lieve handen
die onze wandeling begeleiden –
maar rustig, rustig, niet haasten,
eerst nog meer over vroeger praten


II 

De sidderende strijkdijen,
hun met fluweel beklede
gekoelde binnenkanten,
vage struikheidereuk van honing.

De blauwe ogen waarvan de linker
geloof ik nog iets groener
was dan de rechter als zij
iets ernstigs uit moest leggen
en mij ervan verdacht dat
ik mijn best deed niet te lachen.


J. B. Charles

Uit
De groene zee is mijn vriendin
De Bezige Bij
Amsterdam, 1987

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

12.04.2009

Tijd om te gaan

Ik schrijf je neer

Hun naaktheid

Aan de voet van de berg
krijgen de zielen
een ivoren kistje
dat zij op hun rug moeten binden,

waarin vlieginstructies
en zonnebrandolie.

Ook wordt hen bij de ingang
van de eeuwigheid altijd
schielijk een ochtendjas aangereikt:

hun naaktheid zou de engelen
maar van het werk houden,
de rechterlijke macht beïnvloeden

L. F. Rosen

Uit
Doorwaadbare plaatsen.
Van Oorschot.
Amsterdam, 2004.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

23.03.2009

Hou me toch vast met echte armen.

Hagar & ook Peeters

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen,
twee bleke schimmen die naar elkaar
toe negen in het witte licht van een lantaarn.

Ze waren jong en heel verliefd.
Een groot verdriet bedroefde mij
omdat ik wist hoe het zou verdergaan.

Zij schaterde om iets wat hij haar toegefluisterd had.
Hij lachte hard zoals hij nog vaak doet.
We wisselden een beleefde groet
een daarna scheidden weer onze wegen.

‘Wacht maar’, riep ik hen na,
wij komen elkaar nog weleens tegen.
Gearmd gingen ze zwijgend om een hoek.

Hagar Peeters

Uit
Koffers zeelucht
De Bezige Bij
Amsterdam, 2003

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

17.01.2009

Maar zo verliefd...

Bij een miss is het anders, ik ben geen babe

'I've never been in love before' like Chet Baker sings...

ik was nooit zo verliefd
dat mijn hart
mijn hoofd de baas werd...
nooit kon hij zover
beslag op me leggen
dat er geen 'ik zijn' meer overbleef...

voor hem wijzigde ik m'n dagindeling
voor hem veranderde ik m'n standpunt
wat ik geloof,
geloofde ik bij hem niet meer
ik hield rekening met zijn wensen
aangaande eten en vrijen en slapen...

nooit ben ik hem,
is hij mij geworden

ook nu zal ik 't 'wij' niet halen
maar zo verliefd als nu,
was ik niet eerder...

Ans Wortel

Uit
Voor ons, de reizende vlezen rots.
De Bezige Bij
Amsterdam, 1971

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

25.11.2008

Fall is the biggest nothing of all time

 Fall....

Herfstwandeling

 

Reeds vroeg ontstegen aan het bed
waarin ook zij wel heeft gelegen
wier doen en laten toen mij tegen-
woordig vaak nog aan het denken zet,

ging ik de herfst in. Allerwegen
stond boomskelet na boomskelet
van alle allerliefsten het
verkoold geraamte in de regen.

Wat is dat toch ontzettend met
relaties die hun einde kregen;
al was je ze ook zeer genegen,

je hebt er jaren van gezwegen
en dan opeens kom je ze tegen
terwijl je op iets anders let.

 

Jean Pierre Rawie

 

Uit

Wij hebben alles nog te goed

Bert Bakker

Amsterdam, 2001

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

28.06.2008

Door tomeloze wildheid gedreven

L i g s t o e l

Ligstoel

voor Jan Fabre

Het is een soort niets dat ik zoek. Wat je overhoudt
als je uit de kom van je beide handen hebt willen drinken:
je beide handen. Geuren lanterfanten door de tuin.
Ik heb een ligstoel onder me waarin ik zo laag als ik maar

in mezelf kan liggen, op mijn rug, het onderste wat ik heb, lig.
Hoe is dit liggen ? Zoals je een cognac afmeet door het glas
horizontaal te leggen, zo is dit liggen, ik heb niet veel van mezelf
nodig om vol te zijn, wat ik nodig heb is vooral: weinig.

Er is te weinig weinig. De vergevensgezindheid
van het niets waarin wij, als we eveneens
niets zouden zijn, zouden passen.

De lucht is zo blauw als vergeetachtigheid.
De lucht is zo blauw als blauwsel waarmee destijds
linnen werd gewassen om witter te zijn.

Herman de Coninck

Uit
De gedichten
De Arbeiderspers
Amsterdam/Antwerpen, 2000

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

24.03.2008

"Stepping stones for the poem to tread on."

Ik schrijf je neer

Ik schrijf je neer

Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
Dat ik met vingers van licht bespeel en streel,
Mijn jonge bos dat ik doorwinter,
Mijn zenuwziek, onkuis en teder teken,
Ik schrijf je adem en je lichaam neer
Op gelijnd muziekpapier.

En tegen je oor beloof ik je splinternieuwe horoscopen
En maak je weer voor wereldreizen klaar
En voor een oponthoud in een of ander Oostenrijk.

Maar bij goden en bij sterrenbeelden
Wordt het eeuwige geluk ook dodelijk vermoeid,
En ik heb geen huis, ik heb geen bed,
Ik heb niet eens verjaardagsbloemen voor je over.

Ik schrijf je neer op papier
Terwijl je als een boomgaard in juli zwelt en bloeit.


Hugo Claus

Uit
Ik schrijf je neer. De mooiste gedichten.
De Bezige Bij
Amsterdam, 2002.

20:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

20.02.2008

Waar ging het ook weer om?

Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten

Vader

Vader. Ontkleed je. Nu het nog kan.
Toon mij wat de tij heeft aangericht
sinds wij samen in bad zaten en ik bewees
dat waterdruppels elkaar willen raken.

Schaam je niet. We hebben dezelfde structuur.
De benen, de rug, de nagels en ontelbare gebaren.

Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten
alvorens te zien hoe ouderdomsvlekken
zich verspreiden, de huid verslapt en
aderwanden het begeven.

Wijs mij wat er rest als de liefde
niet langer wordt bederven.
Noem mij vrouwennamen en laat ons
berustend schateren.

Eddy van Vliet


Uit
Gigantische dagen. Een keuze uit de gedichten 1978 - 2001
De Bezige Bij
Amsterdam, 2002

20:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

05.02.2008

U leest dit niet.

Bij gebrek aan zieken.
 

Narkissos

‘Een oude verpleegster verzorgt
bij gebrek aan zieken jarenlang
zichzelf als een ongeneeslijke wonde.’
Dit is een zin die ik graag zeg.
Ik druk mij uit in zeer verfijnde zonden.
Ook drijf ik dikwijls rond
in boot van het woord ‘beminnnen’.
Ik proef mijn gevoelens
als pralines.

Herman de Coninck

Uit
De gedichten
De Arbeiderspers
Amsterdam - Antwerpen, 2000

20:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

29.09.2007

Elegance or inspiration.

valeria-chiarabelli_it_bkumbria_1165526802
Impasse

Wij stonden in de keuken, zij en ik.
Ik dacht al dagen lang: vraag het vandaag.
Maar omdat ik mij schaamde voor mijn vraag
wachtte ik het onbewaakte ogenblik.

Maar nu, haar bezig ziend in haar bedrijf,
en de kans hebbend die ik hebben wou
dat zij onvoorbereid antwoorden zou,
vroeg ik: waarover wil je dat ik schrijf?

Juist vangt de fluitketel te fluiten aan,
haar hullend in een wolk die opwaarts schiet
naar de glycine door het tuimelraam.

Dan antwoordt zij, terwijl zij langzaamaan
druppelend water op de koffie giet
en zich de geur verbreidt: ik weet het niet.

Martinus Nijhoff

Uit
Verzamelde gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 1974

20:00 | Commentaren (0) | Tags: fluister

26.09.2007

Don't forget. The letter.

dood om een hoekje

Raam in de lucht

Vandaag kreeg ik je brief.
Ik heb hem niet geopend.
Ik heb hem op mijn bed gelegd.

Stilte, achter mijn raam
in de lucht een vliegtuigje, hier
in de kamer steeds meer

schaduw - ik wil deze dag terug,
mijzelf bewaren: meisje met brief.
Daarom open ik je brief niet.

Esther Jansma

Uit
Dakruiters
Arbeiderspers
Amsterdam, 2000

23:16 | Commentaren (0) | Tags: fluister

17.08.2007

Als je het maar weet.

Goede ii

Vergelijk

 

Ik ben zijn bees:

benen, borsten, billen,

buik. Mijn binnen

bestaat niet.

 

Hij is mijn zets:

mijn zak, mijn zeis,

mijn zweep, mijn zwijn.

Ik ken zijn binnen

van buiten.

 

Stella Napels

 

Uit

Lippendienst

De Arbeiderspers

Amsterdam, 1997

20:01 | Commentaren (2) | Tags: fluister

08.07.2007

"Een wijle rust, Goede, na dagen rijden"

04fa8580

Woorden in den nacht

 

Voel je hoe ik naar je toe kom?

Je bent naakt in den nacht.

 

Wacht, ik doe eerst een doek om.

Nog niet, nog niet.

 

Liefkoos mij, zacht.

Zeg dat jij mij mooi vindt

En alleen door te streelen

In ‘t donker, mij ziet.

 

Zullen wij spelen,

Dat wie ’t eerst lacht,

Moet ondergaan

Wat de ander bedacht?

 

O, laat het doorgaan,

Totdat wij doodgaan.

Alles wat hierna komt

Is niets dan Dood, vermomd

In schijn van Leven.

 

Neem mij weer, wacht nog even

 

J. Slauerhoff

 

Uit

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen

Bert Bakker

Amsterdam, 1984

20:10 | Commentaren (0) | Tags: fluister

11.05.2007

Goede zien en niet ademhalen

goedele22

Eerste aanblik

 

En, peinzend, zie’k uw zee-blauwe oogen pralen,

        Waarin de deernis kwijnt, de liefde droomt,-

        En weet niet, wat door mijn adren stroomt:

Ik zie naar u, en kan niet ademhalen:

 

Een gouden waterval van zonnestralen

        Heeft nooit een zachter aangezicht bezoomd….

        ’t Is, of me een engel heeft verwellekoomd,

Die met een paradijs op aard kwam dalen.

 

‘k Gevoel mij machtig tot u aangedreven

        En buiten mij. ‘k was dood, ik ben verrezen,

En voel mij tusschen zijn en niet-zijn zweven:

 

        Wat hebt gij, tooveres, mij goed belezen!

Aan u en aan uwe ogen hangt mijn leven:

        Een diepe rust vervult geheel mijn wezen.-

 

 

Jacques Fabrice Herman Perk  [1859 – 1881]

 

Uit

Spiegel van de Nederlandsche Poëzie door alle eeuwen.

Samenstelling Victor E. van Vriesland

N.V. De Spieghel

Amsterdam, 1939

 

11:52 | Commentaren (0) | Tags: fluister

28.04.2007

Geen sprake van een drift.

De_Under_Byen-zangeres_mag_eindelijk_naar_bed

Hotelkamer

 

Een hotelkamer in een ander land

waar over zachtgeronde heuvels

de maan naar binnen schijnt.

Dezelfde die zich boven

Amsterdam vertoont: geen sprake

van wonderen, maar toch –

men is hier niet alleen

zoals meestal in Amsterdam

en laat zijn wonde plek met rust.

Men is ongewoon vredig gestemd

en misschien (wie zal het zeggen?)

zelfs gelukkig.

 

 

Hanny Michaelis

 

Uit

Het onkruid van de twijfel

Van Oorschot

Amsterdam, 1989

21:15 | Commentaren (0) | Tags: fluister

17.01.2007

Naakt op de kaart

103

Okay

 

Eerst een paar feiten:

De mens is het enige wezen dat huilt

waarom (apen niet?) weten we niet

Zoals er twee soorten stilte zijn

heb je twee soorten naakt

Een kaart is een landschap

dat je op kunt vouwen

brieven hebben een stem

maar onbestelbare hebben een ziel

In het Engels heten ze dead letters

Eenmaal retour worden de brieven

samengeperst en versnipperd

Dit verklaard het ontstaan van sneeuw

en de aanwezigheid van dwaallichtjes niet

Er en Het zijn raadselachtige woorden

Zoals je je niets herinnert van je geboorte

zul je ook van je dood niks onthouden

De boodschap van het DNA luidt

draai de sleutel in je rug op

Dingen zonder stekker kennen geen storing

Dingen zonder stekker

behalve hij die zich afvraagt

wat er wordt geteld in ‘hoe laat is het’

Okay, ook de wind huilt

 

K. Michel

 

Uit

Kleur de schaduwen

Augustus

Amsterdam - Antwerpen, 2004

16:32 | Commentaren (0) | Tags: fluister, luna

21.12.2006

Lucia [iii]

lucia naar r

(...)

 

Het was de deur van het washok. Toen ik die net ver genoeg geopend had om binnen te kunnen glipppen, zag ik de grote koperen wasketel, tobben en emmers, wasbord en de wasstamper, en ik rook de frisse geur van gewassen goed. Aan de waslijnen hingen witte beddenlakens. Er waren twee grote ramen, maar het rooster ervoor was zo met zijn wijnranken bedekt dat ze niet veel licht doorlieten. Alles was gehuld in een groene schemering.

 

Lucia stond me al op te wachten. Ze stond aan de andere kant van de ruimte en hield haar vinger tegen haar lippen, ik zei niets en verroerde me niet. We keken elkaar aan, toen bukte ze zich, pakte met beide handen de zoom van haar rok, tilde die op en liet me haar geslacht zien. Ze knikte me bemoedigend toe en ik begreep wat ze bedoelde, ik maakte mijn riem en de knopen van mijn korte broek open, stroopte hem met mijn onderbroek naar beneden en richtte me op. Mijn geslacht was nog nooit stijf geweest en werd het ook nu niet. Anders dan Lucia had ik ook nog geen schaamhaar. Maar ik stond er met een verhit hoofd en bonzend hart bij, en met een verlangen dat me totaal in zijn macht had, ook al wist ik niet waarop het zich richtte.

 

We stonden even roerloos tegenover elkaar. Toen begon Lucia te glimlachen, liet met de rechterhand haar rok los en kwam naar mij toe. Met de linkerhand bleef ze haar rok vasthouden, en ik kon dus nog steeds een beetje naakte buik en een naakte dij zien, en haar geslacht, en ik wist niet of ik daarnaar moest kijken of naar haar gezicht, waarin ik iets vond dat even opwindend was als haar naaktheid. Toen ze bij mij was, pakte ze met haar rechterhand mijn hoofd, drukte kort haar mond op de mijne en liet haar lichaam heel even langs de mijne glijden. Toen draaide ze zich om en verdween door de andere deur het huis in, voordat ik weer bij mijn positieven was. Ik hoorde haar de gang door rennen en de trap op, en ik hoorde een deur opengaan en dichtslaan.

 

Bernhard Schlink

 

 

Uit

Die Heimkehr

 

[De thuiskomst]

vertaling W. Hansen

Cossee bv

Amsterdam, 2006

06.11.2006

Dood [ii]

carice 12

.

 

O, als ik dood zal;

 

dood zal zijn;

 

kom dan en fluister iets liefs.

Leopold, J. H.

00:50 | Commentaren (0) | Tags: sterven, dood, fluister

23.12.2005

 Geen virtuele jutterstocht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12/23

 

Na de langste nacht

 

en tijdens

 

de donkere dagen

 

voor en na

 

de midwinter

 

een lichtvoetig leven.

 

J. L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk




10.12.2005

Lassitude

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vermoeidheid

 

Ze weten niet meer waarnaar toe getogen,

Die zoen op blinde en kleumende ogen;

Ingeslapen voortaan met hun grootse droom,

Staan ze te staren, als honden zo sloom,

Naar al die grijze schapen aan de einder

Die maneschijn gaan grazen op de weide,

Gestreeld door een hemel, vaag als hun leven;

Zo onverschillig zijn ze, koel gebleven

Bij rozen die ontsproten waar zij staan;

En heel die groene rust moet hun ontgaan.

 

Vertaling Stefaan van den Bremt

 

 

Maurice Maeterlinck

 

 

Lassitude

 

Ils ne savent plus òu se poser ces baisers,

Ces levers sur des yeux aveugles et glacés;

Désormais endormis en leur songe superbe,

Ils regardent rêveurs comme des chiens dans l’herbe,

La foule des brebis grises à l’horizon,

Brouter la clair de la lune épars sur le gazon,

Aux caresses du ciel, vague comme leur vie;

Indifférents et sans une flame d’envie,

Pour ces roses de joie écloses sous leurs pas;

Et ce long calme vert qu’ils ne comprennent pas.

 

Uit

Ceci n’est pas une poésie

[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]



01:12 | Commentaren (0) | Tags: kritiek, fluister

09.12.2005

 Knipoog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Knipoog)

 

Poëzie verzet de zinnen

zelfs als zij, van zin ontbloot,

haar schelp van liefde

sterk vergroot, getooid

met roze lichtjes en intieme nissen –

heimelijk vertoont aan wie

haar nooit geriefde

 

H.C. ten Berge

 

Uit:

Oesters & gestoofde pot

Meulenhoff, 2001



04.12.2005

 ZON dag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag

wat zon

en morgen

wat regen

en wind

 

 

Louis Paul Boon

 

Uit

De kapellekensbaan,

[De Arbeiderspers, 1953]



19:45 | Commentaren (0) | Tags: dagen, fluister

16.07.2005

Non agamus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

07/14

 

in de vroege morgen beweegt het beeld

opmaak en opwachting

aankijken en gewaarwording

een windvlaag die streelt.

 

zij die niet meer zijn

gedenken met een woord

herdenken met een bloem

even aandacht voor wat gloort.

 

de banden die bestaan

vertalen en bekrachtigen.

de harten machtigen

liefde en doorgaan.

 

het voorgenomen huwelijk aangegaan

de genegenheid en liefde thans

een luisterrijke cadans

nabij en ver van eigenwaan

 

J. L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk


23.05.2005

La libertad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De vrijheid

 

Ik holde achter de vrijheid aan

als iemand die ’s avonds

naar een taxi op zoek is

 

de vrijheid die niet meer is dan

alleen zijn

met mijn kruis en mijn collectie

enorme illusies

 

de vrijheid om elke dag te gaan zitten

aan de onmisbare schrijftafel

van de hoop

 

de vrijheid begrijp ik nu

ruikt

als een veld onzichtbare bloemen



 

 



Bertalicia Peralta

 

uit

 

Het water zal de stenen breken

 

juni 1984 Amsterdam Uitgeverij De Populier

 

vertaling: Poëzie-werkgroep Centrum voor Chileense Cultuur











22:53 | Commentaren (0) | Tags: fluister, en nu

18.05.2005

Wat gebeurt, staat te bezien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik wil schrijven over

hindernissen

om mij heen,

zodat ik zwijgen kan

over mij, over mijn, over mijn ik,

 

over mijn lijk bedoel ik is

niet interessant;

 

wat gebeurt, staat te bezien.

 

Far Wevers

 

Uit

Wat gebeurt, staat te bezien

Utrecht De verwarring 1985


20:07 | Commentaren (0) | Tags: meisje, fluister

04.03.2005

Solea - Jean-Claude Izzo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben nog ver en verstout mij flink te zijn,

 

Maar nooit tornen wij op

 

Tegen de wind die jij stuurt  

  

 

 &

 

 

Ik ben op weg naar de mensen van mijn stilte

 

Langzaam, naar hen bij wie ik zwijgen kan;

 

Ik ben van ver, treed binnen en ga dan zitten.

 

Ik kom halen wat ik nodig heb om weer weg te gaan.


 

Louis Brauquier ( 1900- 1976)





00:47 | Commentaren (0) | Tags: fluister, man