04.11.2009

Twitter to flexyflow

@Florence M "How to learn dutch!"

19:42 | Commentaren (1) | Tags: anvers

01.10.2009

Geprezen zij uw hartstocht

Bacchus & Ariadne

In virgilii memoriam

Tu, Tityre, lentus in umbra

De noen is broeiend heet en slaapzwaar druilt de klas…
Professor wakkre stem scandeert als klaar kantieken
het zilvrig trippen van Virgilius Bucolieken
‘of nu arcadisch leven in ’t College was…

Want zie! Wit plepum krookt op ’t overlommerd gras
wijl rieten dubbelfluit tierliert een rustig lieken
en ’t heldre bellen klinkt aan lammeren die het rieken-
de gras besnuiven en traag slurpen aan een plas…

Maar Evoë plots schalt uit Mantu’s verten
en ginds, op grof cymbaal, de blij Bacchanten terten,
zwart-trapplend tegen ’t goud der zwavelgele kim,

tot zij in ’t avondrood den heuvelrug oprijzen…
Tityrus fluit zoet voort aan Amaryl zijn wijzen
en, over ’t fluitje, tuurt de Bacchanten schim

Karel van den Oever


Uit
Een onbegrepen lied
Heideland
Hasselt, 1966

 

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: anvers

23.07.2009

La sortie d'une journée

Zoiets zie je aan de lucht.

Naar de vaantjes

Dagtrip naar de Z van zee.
'V+V=W. Ruimte en tijd.
Materie en leegte. Kruis of munt.
Hol of bol van dezelfde pet.'

Zoiets zegt je holografische
bewustzijn. Op de dijk - een boot
op wieltjes zoeft voorbij. Op het
strand: daar zijn de wauwwautjes.

De dikke vriendinnenclub zingt
van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje
liep' en 'bim-bom-beire'. Achter elkaar
stappen ze één voor één, heel alleen.

'Mama, ben je al eens opgegraven?'
Accelerando. Het is een goede dag
geweest. Zoiets zie je aan de lucht
op de slenterweg terug naar A.

Peter Holvoet-Hanssen

uit
Spinalonga
Bert Bakker
Amsterdam, 2005.

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: anvers

17.07.2009

De wêreld gonsd van lêven en lawijt

Ik wil deze nacht in de strate verdwale

Ik wil deze nacht in de strate verdwale
de klaenk van de stad mokt m'n ziel amoureus
al eb ek gi geld oem plezier te betale
ik vind wel e vrouken iêl net en zjenereus
 
Onder de glaens van de manestrale
wörd iêl onze wêreld een ouwelijksbed
goh mee nor de króege vol vrouwen en matroêze
verget oewe naam en al de rest
 
Ik wil deze nacht in de strate verdwale
de klaenk van de stad mokt m'n ziel amoureus
al eb ek gi geld oem plezier te betale
ik vind wel e vrouke nor m'n keus

Ik wil deze nacht in de strate verdwale
de klaenk van de stad mokt m'n ziel amoureus
al eb ek gi geld oem plezier te betale
ik vind wel e vrouken iêl net en zjenereus
 
Lot ons dan same de wêreld vertere
meh klinkende glaze vol Fraense wijn
zingd mee meh' de mense dad ebbe ze gêre
en lot deze nacht noêt ten ende zijn
 
Ik wil deze nacht in de strate verdwale
de klaenk van de stad mokt m'n ziel amoureus
al eb ek gi geld oem plezier te betale
ik vind wel e vrouke nor m'n keus

Wannes Van de Velde

09:45 | Commentaren (0) | Tags: anvers

10.07.2009

Dan is et miêstal te laat

wannes van de velde

De Zwaerever

Tuse zone tuse moane
Is de zwaerever oep rais
Alted zukt em aender boane
Langst de greings van ’t paradais
Tuse n eivenor én paule
Zukt ne meings nor ’t gaawe straend
Da s zenaige ei f verschaule
Oep de raend van ze verstaend
En oep ’t ainde van zen raize
Veengt em soems da d ieëweg laend
Mé s zen gaude n én zen waize
Mor ’t verbrokel d in zen aend

Wannes van de Velde

09:45 | Commentaren (0) | Tags: anvers

01.12.2008

Hoe is 't

zie wat ik zeg dat ik niet zeggen kan


Plaza

Nergens wind. Toch hield een man een vrouw
stevig beet, een vrouw een kind. De beentjes
bewogen zelf. Daarboven aan touw een ballon
als een vis. Daarboven de zon, laaiend.

Het kind hield de vis niet meer. Keek hoe hij
steeg, zwaaide hem na. Wat is er? Wat is er?
De man liet de vrouw los, holde de lucht in,
haalde die helemaal leeg.

Joke van Leeuwen

Uit
Vier manieren om op iemand te wachten
Querido
Amsterdam, 2001

21:45 | Commentaren (0) | Tags: anvers

27.11.2008

1984 Anvers

femme d'anvers

Op het groenplein in antwerpen

Op het groenplein in antwerpen
valt ondanks de naam
geen vezeltje blad en zelfs
geen sprietje gras te bespeuren
en een paar oude bokken
die graag een groen klavertje lusten
zijn bijgevolg vruchteloos op zoek
naar hartig groen hapje.

Op het groenplein in antwerpen
staat ook pieter paul rubens
in groengeworden brons vertijdelijkt
want de tijd is helaas / gelukkig voorbij
dat  standbeelden eeuwig duurden
wat maar goed is ook
gezien het acute gebrek aan
goede parkeerterreinen in de stad.

Op het groenplein in antwerpen
staat de eeuwige rubens
met zijn brede schildersrug gekeerd
naar de terrassen van de kleine cafés
met zijn blik stoer en wijs gericht
naar het schreeuwlelijke postkantoor
en naar het warenhuis au bon marché
want hij is een sluwe vos
hij weet waar het geld zit.

Jos Vandeloo

Uit
Hars
Manteau
Antwerpen, 1984.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: anvers

25.03.2008

Den Doel

Doel

Bij Minnestreel Besluit

De modder is de moeder van de golem.
De goede hoeder van het schorem is het geld
dat altijd geldt, de boorden wit-,
een dorp wegwast.

Niet het water zoekt de zotste weg; de mens.
Want de politiek preekt meer procenten
en de centen moeten rollen als een kop.

Hoezeer havent een haven een gemeenschap soms,
als ook de graven van haar doden zijn begraven
en moet slapen in het slijk die zij
in naam van de vooruitgang kreeg geslikt?

Zelfs tussen zien en zicht zal hier
geen muur meer staan, geen bericht
aan de bewolking worden aangeplakt.
Een verleden dat zich in de koelte van haar torens
heeft bevolkt baatte niet en baadt hier
in moeras en in memoriam.


Dimitri Verhulst

Uit
Van de kaart – 29 gedichten over Doel
Ampersand & Tilde
Antwerpen, 2000.

21:15 | Commentaren (0) | Tags: anvers

25.01.2008

Een burcht van vergeten malheur

lege charme

Wind in Antwerpen


We kwamen in de stad;
de straten glommen
onder de chic lijkende dames;
hun lege charme,
een vleugje verlangen
naar aandacht
voor een nacht of langer.
De wind snerpte om mijn oren;
ik hoorde heimwee
door de regen zuigen.
Harde muziek uit bars,
nietszeggende woorden.
- Wat doe ik hier toch -,
zei ik nog,
maar je scheen het niet te horen.
Je was al in de wind vergaan;
een schone stad werd geboren.


Claire Hulzebosch

Uit
Als de wind woorden waait
Kofschip-Kring
Antwerpen, 1990.

 

 

 

22:30 | Commentaren (0) | Tags: anvers

26.11.2007

Marc groet 's morgens de rok.


rok
Gek, doodlopend straatje

Prosper van Langendonckstraat

Beetje burgerlijk, aanschurkend
Tegen de Chicagoblokken.

Beetje waanzin, dacht je niet
Op deze plek te zullen treffen:

Huizen met een tuintje voor.
Een weggelopen straatje uit

Een Vlaanders dorp. Het kijkt
Je aan zo van wat sta ik hier.

Zo ook Prosper. Hij dwaalde
In zijn weidse, onbegrepen ik.

Burgerman in anarchistenkliek,
In fatsoen gevangen fantasie.

Deze brave, katholiek begraven
Gek. Gek, doodlopend straatje


Peter Theunynck


Uit
Schrijvers op Linkeroever
Erfgoedcel Antwerpen
Antwerpen, 2003.

 

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers

19.11.2007

Groen genoeg.

vrouw in het groen

Op het groenplein in antwerpen


Op het groenplein in antwerpen
valt ondanks de naam
geen vezeltje blad en zelfs
geen sprietje gras te bespeuren
en een paar oude bokken
die graag een groen klavertje lusten
zijn bijgevolg vruchteloos op zoek
naar hartig groen hapje.


Op het groenplein in antwerpen
staat ook pieter paul rubens
in groengeworden brons vertijdelijkt
want de tijd is helaas / gelukkig voorbij
dat  standbeelden eeuwig duurden
wat maar goed is ook
gezien het acute gebrek aan
goede parkeerterreinen in de stad.


Op het groenplein in antwerpen
staat de eeuwige rubens
met zijn brede schildersrug gekeerd
naar de terrassen van de kleine cafés
met zijn blik stoer en wijs gericht
naar het schreeuwlelijke postkantoor
en naar het warenhuis au bon marché
want hij is een sluwe vos
hij weet waar het geld zit.


Jos Vandeloo


Uit
Hars
Manteau
Antwerpen, 1984.

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers

27.10.2007

Stompe kop, stompe kont.

Westerschelde Belg
Scheld’gedicht

Ik zat eens aan de Schelde.
Daar voer een witte boot,
zijn mastentop versierd met
wat zwart, wat geel, wat rood

Een krop steeg mij ter kele
ik beet mij op de lip.
Ach, ach, dacht ik, en weende,
daar vaart een Belgisch schip.


Gaston Durnez


Uit
Hooikoorts
Heideland
Hasselt, 1965

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers

24.10.2007

Wallebakken. Vaneigens, verstade?

Anvers dito zakken ii
Everlovin’ Ol’ Antwerp

zullen we samen
wat gaan kuieren
door de rosse buurt?

daar zitten achter glas
jouw seksegenoten
geëksploiteerd door de mijne.

en staan uren later de rijen
plastic vuilnisemmers en dito zakken
dag te worden.


al niet veel beter
dan waarvoor hier savonds zo vlijtig
gekomen wordt.


Gust Gils

Uit
Onzachte landing
De Bezige Bij
Amsterdam, 1979

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

17.10.2007

Languit vallen in het licht.

Sereen of Plioceen
Middelheim

Alles is voorbij. Dit is wat was.
Het heden is hier enkel op bezoek.
En of het dit en of het dat, luidt het beleefd verzoek.
Het heden wordt hier kort gehouden als het gras.

Zo zou mijn leven zijn geweest, als en indien:
wat niet meer is, staat hier genummerd uitgehouwen.
Zo wou ik mijn gemis graag overzien.

Sereen. dat is hoe een steen
zich voelt als hij ineens met nog een andere steen
van Henry Moore blijkt te zijn, of uit het Plioceen.


Herman de Coninck

Uit
De gedichten
De Arbeiderspers
Amsterdam/Antwerpen, 1998

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

27.08.2007

Ziehier een dame.

ellentendamme03

Het  jaar van de vrouw

 

Voor Voni, bless her soul

 

 

de man is doktrinair

en agressief en hatelijk

en kijk ook op dit gebied

is de vrouw erin geslaagd

 

haar verloochende heer en meester

niet enkel te evenaren

maar hem zelfs bij momenten niet onaardig

de broek af te doen

 

de spreekwoordelijke wel te verstaan

want van de letterlijke ontbroeking

die hij natuurlijk verkiezen zal

 

komt niet in huis. heeft niet een vrouw gezegd:

als onze machtige kut het wil

slaat zijn hele raderwerk tilt!

 

 

Gust Gils

 

Uit

Mijn plichtvergeten werk

De Bezige Bij

Amsterdam, 1994

20:15 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

13.08.2007

Ziehier geen dame.

Gust Gils

reismomenten (italië)

 

goed. zij hadden dus

venesië gezien nee

het was napels

 

en nu maar sterven

 

Gust Gils

 

Uit

Levend voorwerp

De Bezige Bij

Amsterdam, 1969

20:01 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

26.06.2007

Zinsverrukkender dan die ik betaalde.

nauwgezet

 

 

 

Intensief

 

Diepgaand

 

 

Minutieus

 

Grondig

 

 

Hoe vaak heeft hij in zijn verleden

 

Zo’n wijnstorm uitgereden

 

 

Vergaand

 

Diepgravend

 

 

Nauwkeurig

 

Precies

 

Gewetensvol

 

Plichtsgetrouw

 

J.L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk

 

22:18 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

09.06.2007

Het mikpunt van een vreemde achterdocht

bij jou iv

De ballade van als dan

 

Ik dacht dat wat je zei

- jij hoort bij mij

was mooi geweest –

en buig me naar je toe,

maar hoe ik me ook

hou, in jouw geval

noem ik het horten

van je adem de ballade

van als dan: ik ken er

onderhand de stilte

van – het is haast

dodelijk hoe jij naar

woorden zoekt als je

wil zeggen: dichterbij

 

Bart Moeyaert

 

Uit

Nacht van de Poëzie

Vredenburg Utrecht

Utrecht, 2007

21:30 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

29.04.2007

Koningsblauw

Koningsblauw-Klein2

Narkissos

 

‘Een oude verpleegster verzorgt

bij gebrek aan zieken jarenlang

zichzelf als een ongeneeslijke wonde.’

Dit is een zin die ik graag zeg.

Ik druk mij uit in zeer verfijnde zonden.

Ook drijf ik dikwijls rond

in boot van het woord ‘beminnnen’.

Ik proef mijn gevoelens

als pralines.

 

 

Herman de Coninck

 

Uit

De gedichten

De Arbeiderspers

Amsterdam - Antwerpen, 2000

10:15 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

31.10.2006

Geen gedachtenstreepjes

sourbrodt1

Droomfuga

 

Het is een binnenplaats met gras.

daar heb in de kou staan lezen,

jaren dat mijn boek niet uitgelezen was.

 

Ik heb zoveel gezwegen.

Ik ben een kind gebleven,

weerspiegeld in een waterglas

 

 

Maurice Gilliams

 

 

Uit

Verzamelde gedichten.

Meulenhoff.

Amsterdam, 2000.

 

10.10.2006

Zelfs een poes

blootsvoets maar waar

Buurvrouw

 

Van elkaar eten,

waarmee zijn we bezig.

Een geur voert het aan;

wasgoed, warm eten,

gras vers gemaaid.

Geluid; haast vergeten

gekakel geblaat,

geschuur van de bezem.

Haar fiets, die even

aan het hek blijft staan.

Onweerswolk. Regen.

Haastig gehaald:

tuinstoelen, speelgoed.

Maan. Open ramen,

hoor maar, de piano,

Mozart, een kleine sonate.

En later, de lokroep:

Kom, poes! Kom, poes!

melkwit, blootsvoets,

een schim in de boomgaard

 

Aleidis Dierick

 

Buurvrouw

Inzending poëzie wedstrijd 2001

J.M. Meulenhoff, Amsterdam

09.10.2006

Kies maar uit.

Delicia Sampero partieel

Oedipus

 

in de behandelkamer is hij onze gids.

Op zijn geleide wordt wie is versteend

verstikt van woede. Vuur van haat

komt vrij. De loden schuld. De ogen

gaan kapot van afgunst. Razernij.

 

Dat hij zijn moeders blauwe schaduw

kent in elke vrouw wordt waar.

Het bitter huilen, knieën opgetrokken

van verdriet. dat men zo hevig kan

verlangen, en dat niet, dat niet.

 

En wij, aan wie die op de bank ligt

traag geneest, zijn blind voor het begin

van het verhaal. Geen handboek dat vertelt

hoe iemand het zojuist geboren kind

heeft opgetild, op tafel heeft gelegd

en met een hand de voetjes vasthield.

Iemand heeft nagedacht, een priem

gepakt, heeft kracht gezet.

 

Anna Enquist

 

Uit

De gedichten 1991 - 2000

De Arbeiderspers

Amsterdam - Antwerpen, 2000

17.09.2006

Een verscheurende keuze

STERVEN TE ANTWERPEN

 

De stenen engel aan de Cathedraal

heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.

Het heir der luizen kraakt. De katten zijken

in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.

 

Gelegerd op de terpen van het zwijgen,

ten voeten uit onder een schors van slaap,

het strottenbloed gestremd, de schedel kaal

geplukt, stinken de Hanen van het lijden.

 

Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren ;

van huid en haar geen raadsel overblijft

waar ledigheid in ledigheid wil wonen.

 

Het huis van kamers en de stad van straten :

ai, laat de klok met rust. Telt goud, drinkt wijn.

Het vuil rot ondergronds. Bidt niet voor het geraamte.

 

 

Maurice Gilliams

 

Geschreven in 1953

 

Uit

Verzamelde gedichten

Meulenhoff/Poëziecentrum, Amsterdam/Gent 1993

Toernee General

PÉRIR À ANVERS

 

Debout contre la Cathédrale, on voit l'ange de pierre

peser l'âme des moribonds. Douze coups jaillissent.

Crissement d'une horde de poux. Les chats pissent

dans les couloirs tortueux privés de courants d'air.

 

Les Coqs de la souffrance, on les a étirés

de pied en cap sous une écorce de latence,

et leurs gosiers figés, leurs crânes pelés,

éveillent la puanteur sous leur tas de silence.

 

Des grains noirs du rosaire il n'en reste plus un,

pas plus que de la peau, du poil il ne reste un mystère ;

seul le vide dans le vide nous est entièrement commun.

 

La maison pleine de chambres et la ville d'artères ;

ah! laissez en paix les cloches. Comptez l'or, le vin buvez.

La saleté pourrit sous terre. Pour la carcasse ne priez.

 

Maurice Gilliams

 

Traduit du néerlandais par Saint-Rémy

 

L'Hiver à Anvers, suivi de Margheretha-Elizabeth, Georgina, L'Homme dans le brouillard, et de douze poèmes.

Anvers, Librairie des Arts, 1965.

21.05.2005

Bruikleen in een binnentuin

maar ik

de wereld

ik zie

jou

 

rémy zaugg