18.01.2017

Terwijl zij knielt.

Aandachtig

Midwinter

Het sneeuwt al dagen, al dagen sneeuwen
De dagen onder ons, al nachten zwellen
De straten, de grachten, de dampende daken.
De stad en december staan bol van ons paar.

Wij liggen opgesloten onder het vriespunt
Te slapen, haar dromen klinken gedempt
Als ik droom wat zij zegt: ‘Wij zijn jong
Op een kraakhelder uur met geheimen getrouwd.’

Een kou staat stijf te duwen tegen de ramen.
Wij poken de vuren op met tongen van vroeger,
Pas morgen vriezen wij definitief aan elkaar.
Wie maakt ons hier wakker, wij raken vermist.

Nog naakt en staande drink ik in de heet
Gestookte keuken bier en rook een sigaret
Terwijl zij knielt en mij aandachtig pijpt.
Ik zie ons niet en hoor het langzaam sneeuwen.

Leonard Nolens

Uit
Een fractie van een kus
Poetry International & Querido
Rotterdam – Amsterdam - Antwerpen, 2007

 

10:55 | Commentaren (0) | Tags: dijen

12.01.2017

Le monde est stone. | Flandre-Occidentale

Uw struiken uw linden schuilen in mijn taal

 

West-Vlaanderen

 

Dun lied donkere draad
land als een laken
dat zinkt.

 

Lenteland van hoeven en melk
en kinderen van wilgehout.

 

Koorts en zomerland wanneer de zon
haar jongen in het koren maakt.

 

Blonde omheining
met de doofstomme boeren bij de dode haarden
die bidden 'Dat God ons vergeve voor
wat hij ons heeft aangedaan'.

 

Met de vissers die op hun boten branden
met de gevlekte dieren de schuimbekkende vrouwen
die zinken.

 

Land, gij breekt mij aan. Mijn ogen zijn scherven.
Ik in Ithaka met gaten in mijn vel,
ik leen uw lucht in mijn woorden.
Uw struiken uw linden schuilen in mijn taal.

 

Mijn letters zijn: West-Vlaanderen duin en polder.

 

Ik verdrink in u,
land. gij wordt een gong in mijn schedel en soms
later in de havens
een kinkhoorn: mei en kever. duistere lichte
aarde.

 

Hugo Claus

Uit
Gedichten 1948-1993
De Bezige Bij
Amsterdam, 1994.

16:40 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

11.01.2017

Visual Exchange

The beautiful & talented friends of Cassandraism [http://bit.ly/5bPF45]

15:30 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

10.01.2017

So You Think You Know It All.

Evening Wind 1921 van Edward Hopper

 

Wij gingen uit stelen

 

Wij gingen uit stelen en begonnen meteen
met de dag. Van zonsopgang tot een handvol
peperdure minuten na middernacht.

 

Wij verzamelden geneeskrachtige kruiden
zoals de zangerige lus van de bergweg,
de speeltuinen en de boomgaard waarin
het boerse linnen te bleken lag.

 

Wij droogden wat we met honderd listigheden
verworven hadden en stampten het fijn
met de vijzel van alwetendheid tot woorden
die door niemand konden worden uitgelegd.

 

Eddy van Vliet


Uit
Gigantische dagen. Een keuze uit de gedichten 1978 - 2001
De Bezige Bij
Amsterdam, 2002

 

21:25 | Commentaren (0) | Tags: en nu

Het winter voort

Nu ook weer.

15:22 | Commentaren (0) | Tags: en nu

08.01.2017

'k Laat u liever. | I prefer to let you

Geen grote gedachten

 

Hartfalen

 

Ga jij maar geen trap op
die wentelt, geen kelder in
waar weinig zicht is. Ga jij maar
beheerst en bijna alleen
door een kaarsrechte gang die verlicht is
wil je zonder schrik zonder liefdesnood
voetje voor voetje toch het leven volop.

 

Volg maar geen grote gedachten.
Aanhoor sereen het klagen
over falende harten, de harteloze
nachten. Ga jij maar heen
en in je slaap tijdig dood.

 

Fleur Bourgonje


Uit
Vrije val
Atlas
Amsterdam-Antwerpen, 2003

14:20 | Commentaren (0) | Tags: en nu

07.01.2017

‘k Zie mijn lief zo geiren | I see my love willingly

anke buckinx via

 

Zie je ik hou van je

 

Zie je ik hou van je,
ik vin je zo lief en zo licht -
je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

 

En je neus en je mond en je haar
en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

 

Zie je ik wou zo graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

 

O ja, ik hou van je,
ik hou zo vrees'lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen -
Maar ik kan het toch niet zeggen.


Herman Gorter

 

Uit
Verzen
W. Versluys
Amsterdam, 1890

14:05 | Commentaren (0) | Tags: lief

06.01.2017

Voor de eilandgenoten.

You'll Thank God It Wasn't You

 

(...)

Een keer had hij een gedichtje voor haar meegenomen, zelf gemaakt, waarin verwoord stond, op rijm, hun onvermogen langer dan drie tellen te wachten met kussen. Eerst praten, zei hij nu ook weer. ja, eerst praten zei ze en ze schoof haar lichaam als een lepel onder het zijne.

(...)

Gerrit Krol

Uit
De Vitalist
Querido
Amsterdam, 2000

19:25 | Commentaren (0) | Tags: in bed

05.01.2017

Steeds een ander.

Change society

 

Gedicht 

 

Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:

 

Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,

 

het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds andere tong,
de maan zien en de zon in een kaartloze baan.

 

En laten de vrienden snel verouderen, worden
tot waardevolle verhalen, en die meter aarde is slechts vruchtbaar
waarop wij gaan.

 


Remco Campert

 

Uit
Een standbeeld opwinden
De Bezige Bij
Amsterdam, 1952

 

19:15 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

04.01.2017

Maar zo verliefd...

Bij een miss is het anders, ik ben geen babe

 

'I've never been in love before' like Chet Baker sings...

 

ik was nooit zo verliefd
dat mijn hart
mijn hoofd de baas werd...
nooit kon hij zover
beslag op me leggen
dat er geen 'ik zijn' meer overbleef...

 

voor hem wijzigde ik m'n dagindeling
voor hem veranderde ik m'n standpunt
wat ik geloof,
geloofde ik bij hem niet meer
ik hield rekening met zijn wensen
aangaande eten en vrijen en slapen...

 

nooit ben ik hem,
is hij mij geworden

 

ook nu zal ik 't 'wij' niet halen
maar zo verliefd als nu,
was ik niet eerder...

 

Ans Wortel

 

Uit
Voor ons, de reizende vlezen rots.
De Bezige Bij
Amsterdam, 1971

19:05 | Commentaren (0) | Tags: fluister

03.01.2017

Welke vrouwen hij bezeten had.

er zijn meer vrouwen dan kerken

 

Honey

 

Ik heb in Hotel Paris gewoond met een man,
ik heb met hem ontbeten en geluncht,
we aten wafels met room, we dronken verschraalde champagne
omdat we, direct nadat de fles was ontkurkt
en het glas voor de eerste keer was volgeschonken,
de drank vergaten,
we vielen in slaap. Hij sliep veel,
hij sliep als een kind dat bij zijn moeder in bed ligt,

 

hij lag op zijn rug en ademde zoetjes.
Als hij wakker werd, 's nachts raakte hij me aan
omdat hij me zijn wonderlijke dromen wilde vertellen,
hij wilde dat ik ontwaakte, hij wilde weten of ik gedroomd had,
hij vertelde welke vrouwen hij bezeten had,
hij vroeg me, als je een man was, zou je me omhelzen,
hij vroeg me, als je mijn moeder was, zou je me omhelzen,
hij vroeg me, als je mijn zuster was, zou je me omhelzen.

 

Hij vroeg me, vlak voor de grote brand uitbrak
toen het hotel uitbrandde,
nooit meer een kimono van Chinese zijde te dragen
of mijn lippen rood te maken, omdat hij bang werd van zijn liefde
voor mij als ik me vermomde.

 

Het was op een namiddag in de zomer,
toen hij vertelde dat hij zijn zuster verleid had,
vleiend en brutaal. Maar hij loog minstens de helft van het verhaal.
Misschien was hij overmoedig na al die uren slaap.
Hij was tevreden omdat zijn verhaal me opwond.

 


Carla Bogaards

Uit
Lillian Sugar Baby
De Bezige Bij
Amsterdam, 1990

 

19:00 | Commentaren (0) | Tags: dijen

02.01.2017

Naar de haven van de dissociatie vluchten.

Ik ben de weg kwijt

 

Richtingwijzers

Je moet onthouden
Dat oude meisjes soms een bel
Onder hun losgekomen vel
Opblazen. Alsof wereldbollen
Onder mijn handen doorrolden
Kwamen hun gladde lijven langs.
Der gladheid egels vol van angst.

Je moet onthouden
Hoe stiekem een nijlpaard stond
Te huilen aan de Vlaamse Kaai.
Zijn hoedje was hem afgewaaid.
Zijn bek lag heel lang op de grond.
Van suiker hield hij zeker niet.
Ik dacht niet dat hij me verstond.

Je moet onthouden
Dat iemands oude ogen breken
Als oud glazuur. Het bleken
Haar wimpers zelf die toeklapten
Vastkleefden en haar uitpakte.
Ik ben de weg kwijt en ik weet
Niet waar op ik mijn pijlen schiet.


Ramsey Nasr

 

uit
27 gedichten en geen lied
Thomas Rap
Amsterdam, 2000

 

19:25 | Commentaren (0) | Tags: en nu

01.01.2017

Bij hartstochts snelste stroom.

vallende maan

 


voorbij.

 

verleden jaar was je nog niet gekomen,
en nu ben je al weer weken weggegaan.
het scheen, je zou je léven van mij dromen,
en nog geen jaar heb je mij na gestaan.

 

je kwam als stormwind, jong en fris en nukkig,
je mond was zengend in mijn huivrend haar,
en 'k borg mijn hoofd zo wonderlijk gelukkig
weg aan je borst, als kenden wij elkaar.

 

ik had je lief; maar op je onstuimig vragen
zei wijsheid "neen," voordat mijn hart het wist.
en strak-verborgen heb 'k mijn heil gedragen,
door lichte nachten en door drukke dagen,
mijn droom-van-liefde nooit door jou gegist.

 

ik had je lief, maar zware, stukke woorden
kerfden een scheiding tussen jou en mij,
neen, 't kon niet zijn, dat ik je ooit behoorde,
dat mijn verbleekte jeugd jouw opgang stoorde...
ik had je lief, maar zei slechts wijze woorden.
zo dreef de laatste, lieve waan voorbij.

 

Annie Salomons

Uit
Nieuwe verzen
Maatsch. voor goede en goedkoope lectuur
Amsterdam, 1917

09:05 | Commentaren (0) | Tags: hartendief