31.12.2016

Was het dan spelen? | Was it once playing?

De meisjes aan je zijde

 

Baadster

 

Haar golvend los, in lokken op de wind.
Het in zichzelf besloten, beeldende gebaar:
een jonge vrouw kamt langzaam het roodblond haar.
Haar, warm en levend in de hete zomerwind.

Er blinken druppels op haar vaste huid.
Groengrijze ogen, diep als een koel meer,
spotten straks schalks, vol raadsels weer.
Zij zingt nu zorgeloos zoals een vogel fluit.

Zij heeft zich zuchtend, welbehaaglijk neergevlijd
en laat zich stoven tussen zwaar geurende kruiden.
Hoog in het hemelblauw klinken vogelgeluiden.
Slaap. En een zwanenvlucht is stil voorbijgezeild

 

Hans Warren

Uit
Verzamelde Gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 2002.

12:15 | Commentaren (0) | Tags: lief

Paese innocente

 

Ysolde

 

 

Zwerver

 

Op geen enkel

stuk

grond

kan ik

thuis zijn

 

Bij elk

nieuw

klimaat

dat ik onderga

voel ik me

kwijnend

omdat

ik er

ooit eens

aan gewend was

 

En steeds maak ik me los

als vreemde

 

Bij het geboren worden

teruggekeerd uit te

doorleefde tijden

 

Eén enkele tel

genieten van beginnend

leven

 

Ik zoek een onschuldig

land

 

G. Ungaretti

 

vertaling Salvatore Cantore

 

Girovago

 

In nessuna
parte
di terra
mi posso
accasare

A ogni
nuovo
clima
che incontro
mi trovo
languente
che
una volta
già gli ero stato
assuefatto

E me ne stacco sempre
straniero

Nascendo
tornato da epoche troppo
vissute

Godere un solo
minuto di vita
iniziale

Cerco un paese
innocente

 

G. Ungaretti

 

Campo di Mailly, 1918

 

 

 

 

11:35 | Commentaren (0) | Tags: leven, land, onschuldig

30.12.2016

Tussenkomen.

En even huiver ik

Een jonger vrouw

 

In mij is een jonger vrouw dan ik
met lichter ogen en smaller handen.
Zij staat op kleine gespitste voeten
door mijn ogen naar buiten te zien,
zij kijkt naar de dagen, naar licht en naar kleuren,
ziet alles verwonderd, ziet alles heel schoon.
Beiden verlangen we, dat zij kon spreken,
dat zij kon bewegen en leven en breken
de donkere, die om haar woont
.


Ankie Peypers

Uit
Taal en teken
Contact
Amsterdam, 1956

17:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

29.12.2016

Onbederf'lijk Vers

Een zeldzame middag

 

Hemelsblauw

 

Hij zegt dat wanneer de nacht bijna ten einde
valt en ik de slaap nog steeds niet bij zijn haren
kan vinden, vlinders zoek op plaatsen waar we eerder
die avond met kussens vochten en ik naar adem reikte
naast het bed, dat hij dan hoopt mij achter het behang

te plakken met de alleslijm die ook zijn vorige
verloren liefdes rustig hield. Ik zocht voor hem
onder het papier in hoeken waar het toch al losliet
naar patronen en vleugels om van te dromen

maar boven alles had ik nog het liefst
zijn ogen lief en liever zo ontzettend open.


Ellen van de Corput

Uit
High School Music Competition dichtwedstrijd
Winnaar 2008

17:55 | Commentaren (0) | Tags: meisje

28.12.2016

Le pucelage

Wat moet ik tegen even goede foto's

 

Reconstructie

 

Ik houd hem in de zomer vast, hoewel
met geen tekstverwerker te beschrijven,
met geen beschrijving te verwerken
maar wat moet ik tegen foto’s die even

goed liegen? We liggen op een laken,
wak in de wei, want mak zal het gaan.
Ik laat hem fluisteren over het ruisen
van halmen, doe hem talmen aan de

knopen van mijn blouse. Tot zover moment-
opnames van het sprookje van de maagd.
Maar dan zijn beten in mijn hals,

zijn hoeven aan mijn dijen, zijn
hinnikende kloten, schuimende hengst.
Ik onder hem barstensvol vlees en bloed.

 

Stella Napels

Uit
Lippendienst
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1997

18:10 | Commentaren (0) | Tags: meisje

27.12.2016

Op de gewone tijd en plaats.

De gustibus non est disputandum

 

Je bent niet hier

 

Je bent niet hier
maar ergens.
Ik ben daar niet.

Al is het er,
dat ergens,
ik vind het niet.

Ik vind het niet
dan ergens,
waar jij nu bent.

Waar ik niet ben,
ik die alleen maar
ergens voor jou ben.

 

Mark Insingel

Uit
Niets
PoëzieCentrum
Gent, 2005

18:30 | Commentaren (0) | Tags: meisje

In a life that is not fathom

Wisława Szymborska.jpg

 

Utopia

Het eiland waar alles wordt opgehelderd.
Hier kan men op vaste bewijsgrond staan.

Er zijn geen andere wegen dan de toegangsweg.

De struiken buigen door van alle antwoorden.

Hier groeit de boom van het Juiste Vermoeden
met eeuwig ontwarde takken.

De verblindend simpele boom van het Begrijpen
bij de bron die Ah Dus Zo Zit Het heet.

Hoe dieper het bos in, des te breder
het Dal der Vanzelfsprekendheden.

Rijzen er twijfels, dan verjaagt de wind ze.

De Echo neemt ongeroepen het woord
en verheldert graag de geheimen van de werelden.

Rechts de grot waar de Betekenis ligt.

Links het meer van de Diepe Overtuiging.
De waarheid maakt zich los van de bodem en drijft zachtjes omhoog.

Boven het torent de Onwankelbare Zekerheid op.
Vanaf haar top strekt zich het Wezen der Dingen uit.

Ondanks al deze verlokkingen is het eiland onbewoond
en de vage voetsporen die je op de kusten ziet
wijzen zonder uitzondering in de richting van de zee.

Alsof men hiervandaan alleen vertrekt
en onherroepelijk in het diepe onderzinkt.

In een leven dat niet te doorgronden is.



Wisława Szymborska

 

Vertaling Gerard Rasch

 

Uit:

Einde en begin/Gedichten/1957 - 1997
Meulenhoff, Amsterdam 1999

12:55 | Commentaren (0) | Tags: doorgronden

26.12.2016

The ability to talk and to be understood.

Te judice

 

Waar ik naar verlang vandaag

 

Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen

waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan

ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak

en liggen te kijken in het gras naar
zo'n frisse zomerjurk in een boom, daar
verlang ik het meest naar vandaag.

 

Jo Govaerts


Uit
Waar je naar zit te kijken
Kritak
Leuven, 1994

18:55 | Commentaren (0) | Tags: meisje

25.12.2016

Zondermeer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijheid van denken

 

Als ik aan je mond denk

wanneer je mij iets vertelt

dan denk ik

aan jouw woorden

en aan jouw gedachten

en aan de uitdrukking

van jouw ogen

terwijl jij spreekt

 

Maar als ik aan je mond denk

wanneer die aan de mijne ligt

dan denk ik

aan jouw mond

en aan jouw mond

en aan jouw mond

en aan jouw schoot

en aan jouw ogen

 

Erich Fried

 

Uit

100 Gedichte ohne Vaterland.

Berlin 1978.

[vertaald door Hans W. Bakx.]

 






Jamming out.

mist from the sea

night of the lemon
 

glittering
mist from the sea
the streetlights grew bigger
a lantern shone in every drop
on my spectacles
we sat out on the balconies
and sliced lemons
threw the slices away
so they covered the street
glittering
eye to eye
in the night
 

Sjón

vertaling David McDuff

Uit
ég man ekki eitthvað um skýin
Mal og Menning
Reykjavík, 1991

 

11:20 | Commentaren (0) | Tags: en nu

24.12.2016

Langzaam geil

 

 

Blackbird

 

Hoe je als je langzaam geil wordt

gaat zingen. Zo lief en zo goeiig

zou het altijd

 

met je borsten tegen mijn borst

en tussen ons niets meer niets

anders dan dat

 

zou het altijd een kus op steen

zijn geweest, een koude lucht

waartegen een merel

 

goeiig lief vriendje van me. Hoe

ik aan je adem kan ruiken dit is het

wat kut betekende

 

zou het niet verloren zijn dus

maar er niet zijn geweest

gewoon. Luister

 

blackbird, ben je daar, tussen

mijn benen, take these broken

hands and learn

 

to write hoe je haar valt en

je hoofd wiegt en ik je voel

kreunen en zingen

 

hoog boven mijn dakraam, merel

tegen de koude lucht, tegen de zon,

tegen mij aan.

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1972

 

23.12.2016

 Geen virtuele jutterstocht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12/23

 

Na de langste nacht

 

en tijdens

 

de donkere dagen

 

voor en na

 

de midwinter

 

een lichtvoetig leven.

 

J. L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk




22.12.2016

Het kindermeisje

kindermeisje

 

Het kindermeisje

 

Zij neemt mij tussen haar dijen,

schikt en verschuift mij, voegt mij

voorzichtig in het eigenste, warmste.

 

Straks zit ik bij haar op schoot

en kust zij mij arglistig.

Haar lippen dwingen met liefde

mijn lippen (‘je lipjes’, zegt zij) uiteen.

Haar tong glipt driftig naar binnen,

danst op de mijne, kwispelt en knettert.

Haar vingers kraken, haar glimlach

ontkleedt mij, zo teder.

 

Mijn moeder mag het niet weten:

zij kent mij niet zozeer als man

 

Adriaan Morriën

 

Uit

Verzamelde gedichten

[Uitgeverij G.A. van Oorschot – 2005]

21.12.2016

Tederheid

tederheid solitgr

 

Tederheid zal ik u noemen

 

Gij maakt mij wilder dan gras

en bloemen, ik die al wilder dan water ben

hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen

u die ik nauwelijks ken.

 

Zal ik u lief en beminde noemen

in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit

nooit stond een zomer zo te bloeien

in al zijn linden in al zijn kruid.

 

Hoe zal ik u in mijn kamer noemen

al gij schreiend uw mond drukt op mijn huid

als gij stamelend man wordt in al uw zoenen

tederheid zal ik u noemen.

 

Aleidis Dierick

 

Uit:

Gedichten voor een man

Orion, Bruggen 1978

20.12.2016

Wie heeft jou gezocht tegen een krakend hek?

wie wat vindt heeft slecht gezocht [ii]

 

 

Tegen het krakende hek


Zo stonden wij tegen het krakende hek,

zo buiten de wereld als paarden.

Het was weer aarde, gier en soir de
paris, een avond van waar en wanneer.

In mij kwamen vergeten regels omhoog,
zachte op nacht rijmende landerijen,

maar jij fluisterde: hier, hier is het
het fijnste, waar je nu bent, waar je nu

bent met je handen. Zo lagen we tegen
de aarde en tegen elkaar, terwijl het hek

kraakte tegen de opdringende paarden.

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1972

19.12.2016

’t Zal rap gebeurd zijn.

 
 
 
web_browndr

 

 

Nauwsluitend geen woord gevormd
noch gebeld door de mooiste kont
ooit op zijn ogen gelegd


Zo nu en dan zag hij die billen
om nooit los te laten de grillen
van ’n bips zo welgevormd


Op het nippertje vergat zij te zeggen
dat tijdens het urenlange beffen
zij soms zappend zoog
en over die schone jongeheer loog


Meermalen werd het mistig
wat haar speet
zelfs zeldzaam hitsig
was evenmin haar deel


J.L. Shevek 

Uit

Onontgonnen werk 

18.12.2016

Weinig woorden veel gedicht.

Je moest ns weten [iv]

 

Gedicht

 

Wollt ihr die totale Poesie

 

 

Hans Sleutelaar

 

 

Uit

Schaars Licht

De Bezige Bij

Amsterdam, 1979

 

17.12.2016

Hoe als je langzaam een beurt wordt?

4500

 

Kooklust

 

Met gretige borsten staat begeerte aan het aanrecht

zoent het zaad uit tomaten, kijkt naar het zwellen

van beslag onder vochtig doek. Haar hand liefkoost

de haas van een jonge stier, zijn zoekende tong

is gemaakt voor de hare, verzaligd streelt ze

zijn ballen de pan in. Hartstocht

is een keukenprinses met een aanraakbare huid,

donzig als deeg, geurig als boter, een weerloze

van bot bevrijde eend die naakt wil zijn

als een olijf in olie, een perzik op sap.

Ze wil zich ontleden op het hakblok, betast worden

door gulzige vingers en gloeiend verslonden.

Een vis zijn, zwemmend in roomsaus

gewiegd, gekend, begeerd, genoten.

 

Marjoleine de Vos

 

 

Uit

Zeehond graag

Van Oorschot,

Amsterdam, 2000

16.12.2016

What if you slowly feeling or arousing sexual excitement?

is mijn bril afzetten

 

Barbara’s bril


Jóngens, zei ze misprijzend,
en schudde de regen uit haar krullen.
Jongens, zei ze, die willen toch altijd
allemaal hetzelfde? De een mijn truitje uit,
de andere de knoopjes van mijn bloes los.
Mijn opstellen overschrijven,
mee naar de kroeg, porto drinken,
voorgesteld worden aan hun moeder,
en dat ik mijn haar moet laten knippen,
de pil gebruiken, niet moeilijk doen.
Zelfs dat ik andere kleren moest dragen,
maar waarom? Waarom, vroeg ze:
jongens willen toch altijd het liefst
zoveel mogelijk naakt, en niet eens
in een fatsoenlijk bed?
Ze zweeg. Stuurs, Kwaad.
En daarna: en jij, wat wil jij?

‘Niets,’ zei ik. ‘Alleen maar dood.
en dat je nu je bril afzet.’

En kuste haar rode ogen dicht.


Eriek Verpale


Uit
Nachten van Beiroet
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1994.

16:40 | Commentaren (0) | Tags: langzaam geil

15.12.2016

Éventail/Top of the line

Zonder waaier
Éventail

de Mademoiselle Mallarmé

O rêveuse, pour que je plonge
Au pur délice sans chemin,
Sache, par un subtil mensonge,
Garder mon aile dans ta main

Une fraîcheur de crépuscule
Te vient à chaque battement
Dont le coup prisonnier recule
L’horizon délicatement.

Vertige! voici que frisonne
L’espace comme un grand baiser
Qui, fou de naître pour personne,
Ne peut jaillir ni s’apaiser.

Sens-tu le paradis farouche
Ainsi qu’un rire enseveli
Se couler du coin de ta bouche
Au fond de l’unanime pli!

Le sceptre des rivages roses
Stagnants sur les soirs d’or, ce l’est,
Ce blanc vol fermé que tu poses
Contre le feu d’un bracelet

Stéphane Mallarmé

L’après-midi d’un faune

 

traduction

Waaier

van Mademoiselle Mallarmé

O droomster, wil je mij doen glijden
In het puur genot te allen kant,
Weet mij arglistig te misleiden
En houd mijn vleugel in je hand

Een huivering van schemerduister
Komt op je toe bij elk gewuif
Waarvan de wiekslag in zijn kluister
Zachtjes de horizon verschuift.

Duizeling! zie de ruimte beven
Als een onmetelijke kus
Die, dol voor geen te mogen leven,
Niet openspat of wordt gesust.

Voel je hoe het verlegen Eden
Als een bedolven schaterlach
Vanuit je mondhoek naar beneden
Vloeit diep in dit eenparig rag!

De scepter van de roze kusten
Stilstaand op avondgoud, is het,
Die blanke kringvlucht die je rusten
Laat bij ’t vuur van een bracelet.

Stéphane Mallarmé


vertaling: Paul Claes

Uit
De middag van een Faun en andere gedichten
Athenaeum – Polak & Van Gennep
Amsterdam, 1992.

 

16:35 | Commentaren (0) | Tags: langzaam geil

14.12.2016

Mouiller les arbres.

Klonk zij als golfslag van een kribbende rivier

ik was de linde toegedaan
 
ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
 
en in min was ik met de eiken en 't overspel
 
bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte
 
toen zij hun kronen streken.
 
maar in nam mij
 
de waardin
 
die achter 't knotveer dranken dreef.
 
zo gul van slok en in haar schenken onbedaarlijk,
 
klonk zij als golfslag van een kribbende rivier
 
en 't sloeg het bijlen van de bomen
 
 
B. Zwaal

Uit
Een drifter
Querido
Amsterdam, 2004

16:20 | Commentaren (0) | Tags: langzaam geil

13.12.2016

All That Jazz

all that jazz.jpg

Al die jazz,
die achteraf bezien
het juiste decor bleek te zijn
voor de lachwekkend kleine handspiegels
die wij hanteerden bij wat wij ons komisch
onderzoek noemden, de wederzijds weerkaatste
vermogens voor het grijpen gedacht, onze
magie voor de toekomst inderhaast aan
lekkende weckflessen toevertrouwd.

Mijn schemerige nazit in de nachtlokalen
daarvan het vervolg, mijn leegte vullend
met de verdovende roffel op drumtoestellen,
de slagwerker ritmisch nasloeg jouw beeld
en gelijkenis, lang, lang nog verslaafd
aan je afwezigheid die na bleef schitteren
in de vragen van vrienden die nog in omloop waren.

Al die jazz,
waarin ik rondzwierf zonder richtingsgevoel, tot
het geraas verstomde en ik de krolse echo's buitensloot.

Heleen Knopper

uit
Tot aan de sprong
Bert Bakker- Amsterdam 1982

15:39 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee