08.11.2010

Fuck toch off

Grand Café Belga.jpg

 

(…)

Dit land is tot nader order nog altijd eigendom van zo’n grosso modo tien miljoen Belgen en slechts een kleine 10 procent daarvan hebben zich, maanden geleden alweer, uitgesproken in het voordeel van bepaalde Vlaams-nationalistische ideeën en hoe die aantrekkelijk geformuleerd werden door de sympathieke voorman BDW.

Dat betekent – helaas pindakaas – dat er nog altijd zo’n 9.2 miljoen landgenoten zijn die niets van doen willen hebben met het gedachtegoed van die vendelzwaaiende vrienden van ons vermeende volk

Fuck dus toch godverdomme off met die “grootste partij van het land”-onzin en neem tegelijk ook al die holle retoriek mee die beweert dat een mens zijn identiteit haalt uit de taal die hij spreekt of de morzel grond waar hij toevallig geboren is.

Iedereen die al ooit buiten Deurne geweest is, weet toch dat thuis dáár is waar je je hoed legt. En dat elke verse aangespoelde Puerto Ricaan die als eerst rotjob in het Manhattan van zijn dromen de talrijke rammen van de Empire of de Chrysler Building moet gaan lappen, zich vanaf die dag toch een full time New Yorker voelt en zich daarom met zijn eerste rotloon meteen al een baseballpet aanschaft

Identiteit, mijn aars!

(…)

Marc Didden

Uit
De Morgen
De Persgroep Publishing
Brussel, 30 oktober 2010

19:36 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

06.11.2010

Spooky and chilling.

Trojaans paard van Brussel Halle Vilvoorde.jpg

(…)

“Neen. De maatschappij is een beetje dommer geworden. Het hele discours over identiteit en volksaard, waar ook religie aan vasthangt, is van een ondraaglijke stupiditeit. Bedenk gewoon eens hoe je nationale identiteit bepaald is: verkrachtingen, massamoorden, pogroms, gedwongen huwelijken, oorlogen… Ze hebben ooit die naties in elkaar gedraaid, maar wat heeft dat dan voor waarde? In eens doet iedereen heilig over volksaard en over naties, terwijl dat schabouwelijk in elkaar geforceerde indentiteiten zijn, die niets voorstellen. Maar ik weet dat het nu overal daarover gaat. Het is zelfs angstaanjagend dat mensen daar nog steeds in tuinen. Je zou denken dat ze wel hun lesje geleerd hebben.”


Johan Leysen

Interview Brecht Decaestecker

Uit
De Morgen
De Persgroep Publishing
Brussel, 30 oktober 2010

22:54 | Commentaren (0) | Tags: doorzicht

Schijngestalte.

 

In stil gebed.jpg

Gebed tot de nieuwe maan

Ze komt naar buiten, ziet de nieuwe maan
En daalt de treden af om neer te knielen
In stil gebed want niemand mag haar horen –
De noordenwind waait door haar gazen rok.

Li Duan


Vertaling W. L. Idema

Uit
Spiegel van de klassieke Chinese poëzie
Meulenhoff
Amsterdam, 1991

21:45 | Commentaren (1) | Tags: dakraam

Nóóit meer

nóóit meer Kuifje.jpg

 

(…)

Mulisch is dood. Ik had het graag anders gewild. Maar Mulisch is dood. Deze drie zinnen vormden de afgelopen dagen voor mij de ultieme laagvlakte. Er is mij maar twee keer hetzelfde overkomen, bij de dood van Simon Vestdijk, en bij de dood van Hergé. Dat gevoel valt het beste samen te vatten onder de noemer: nóóit meer Kuifje, nóóit meer een nieuw avontuur van Kuifje. Kuifje was afgelopen, Kuifje was dood.

Doeschka Meijsing


Uit
De dader heeft het gedaan
NV Weekblad De Groene Amsterdammer
nummer 44 / 03-11-2010

09:45 | Commentaren (0) | Tags: dood

02.11.2010

All Souls' Day

nu.jpg

 

 

(…)

‘Kennelijk verschaft de naderende dood mij ruimte. En ik voel mij ongelooflijk onaantastbaar, ja, ik ben de baas. Wat ik altijd nagestreefd heb in mijn leven, bezit ik nu echt. Controle. Over mijn lot. Over mijn omgeving.
Het is een ritueel dat volkomen vaststaat. Ik weet precies wat ik die laatste dag ga doen. Ik weet met wie ik wil zijn. Ik weet welke wandeling ik van tevoren ga maken. Alles, alles is mij nu duidelijk. Ik voel mij totaal superieur.
Ik ben content met mijzelf. En men is in mijn omgeving ook wel tevreden met mij, merk ik nu. Naast alle boosheid is er zo veel liefde om mij heen. En ik maak tenslotte alle rouw mee die doorgaans na de begrafenis komt. Dat heb ik allemaal georganiseerd. Ik weet hoe men na mijn dood over mij denkt, dat wordt nu al gemeld. Ik merk hoeveel het ze doet. En naast alle schuldgevoelens geeft dat ook zeker genoegdoening.
Ik heb zeer lang geaarzeld of ik mijn zelfmoord zou aankondigen. Ik heb daar ten slotte toe besloten, omdat ik de ravage heb gezien die zelfmoordenaars achterlieten, nadat ze, zonder enig bericht vooraf, er een eind aan hadden gemaakt. Mijn vrouw, die mij toch al langer in leven heeft gehouden dan ik voor mogelijk hield, hoeft nu geen schuldgevoelens te hebben. Zij heeft niet gefaald. Niemand heeft gefaald. Ik ook niet.’


Adriaan Venema

Uit
Ischa Meijer, De interviewer en de schrijvers
Prometheus
Amsterdam 2003

21:13 | Commentaren (0) | Tags: sterven