22.12.2009

Est is ein ros Entsprungen

Second coming..

Zelfportret zonder kik

Ik was gewend aan vrouwen op mijn schoot,
Een sjerp bedekt maar tijd’lijk het fatsoen,
Korsetten zijn het bladerdeeg van nee, ‘niet doen’,
Het glas geheven tegen het verval.
De warmte van het vlees zet zelfs een schots in brand,
Fluweel is zachter dan een poes zijn vel.
Het duurt maar kort de omlooptijd op aarde,
Wolken van sepia verduisteren de blik,
Volgen de stramme loop van het papier.
Wie drukt mij in de cirkel der voleinding,
Een kraai krast dat het is volbracht.
Ik sluit mijn mond en geef geen kik,
Dit is de dood en dat ben ik.

Jan Wolkers

Uit
Wintervitrines
De Bezige Bij
Amsterdam, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: dood

De commentaren zijn gesloten.