15.12.2009

Nu bleef zijn hunkeren.

Wat is dat toch met jou

Charleville-Mézières

Les soirs bleus… vers l’azur noir… ces fleurs blanches.
Och, bestond ik in het belle rime Frans,
was ik een foto te Harar, schreef ik de laatste
brief met ‘Au revoir’, werd ik het zieke kniedicht…
Liaison van een naissance latente en het Hôpital de la Conception,
antwoordde mij maar Ménélik of Ras Makonnen…

maar Jean-Nicolas-Arthur Rimbaud ligt in deposito
tussen Ons Indië en de Avenue Boutet;
evenzo de dood, dat prachtig amulet.

Vannacht dacht ik Rimbaud te horen,
ik had wel veel bordeaux gedronken en
de meeste vrienden al verloren
Riep hem beschonken aan met
meisjesnaam
‘Je rijdt de Avenue van Jean Jaurès naar rechts.’
Jij zou iets anders zeggen:
‘Wat is dat toch met jou? Dat sterven,
dat zeuren over blauw en zwerven
in het Saison en enfer?’

Luister, lief: het is dichterbij en niet zo ver.


Boudewijn Büch


Uit
Verzamelde gedichten
Atlas
Amsterdam - Antwerpen, 1995

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

De commentaren zijn gesloten.