14.11.2009

Over het ik is heel veel nagedacht.

wie gaat mijzelf maar na

sans rancune

ik loop maar wat te dromen in het heden
ik sta suf te denken in de tijd
armen en benen hangen naar beneden
het lichaam is een zak vol zelfverwijt

de voeten branden op de kale stenen
de handen tasten langs een blinde muur
zwijgend verdraag ik mijn bezeerde schenen
een braaf proleet die brood eet op de duur

Bergman


Uit
Ik ga mezelf maar na
De lapkaars
Nunspeet, 1960

 

De commentaren zijn gesloten.