17.04.2009

Wat we niet hadden.

Emily Browning Bella Tegen De Jarretelfilosofie

Vroeger

I

Nu zij naast mij loopt rust mijn hand
even lager dan de wat in romans
vroeger leest werd genoemd.
Zacht spelen onder zomerkatoen
onder mijn vingers de spieren –
gespannen en sprongbereide
tweelingdieren zou ik
in vijfenveertig dichten,
nu denk ik aan twee lieve handen
die onze wandeling begeleiden –
maar rustig, rustig, niet haasten,
eerst nog meer over vroeger praten


II 

De sidderende strijkdijen,
hun met fluweel beklede
gekoelde binnenkanten,
vage struikheidereuk van honing.

De blauwe ogen waarvan de linker
geloof ik nog iets groener
was dan de rechter als zij
iets ernstigs uit moest leggen
en mij ervan verdacht dat
ik mijn best deed niet te lachen.


J. B. Charles

Uit
De groene zee is mijn vriendin
De Bezige Bij
Amsterdam, 1987

21:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

De commentaren zijn gesloten.