06.02.2009

Schaamteloos op de tafel.

Was glauben Sie

Ach du…

Om niet te moeten schrijven volstaat het
haar denkbeeldig lichaam aan te raken.
Het brandt zich in het scherm als op een laken
en lacht naar mij, altijd bereid. Ik laat het

op mij indenken en praten, bladvulling,
waarvoor geen dichter nodig is.
Deze gevoelloosheid duurt nu al jaren,
opwinding zonder betekenis.

Misschien mis ik de armoe van een kamer
waarin de gaten zijn gedicht: de deur
een dwangbevel, het raam een ultimatum,
op tafel een oningevuld bewijs van schuld –

en niemand die met schaamteloos plezier
mijn weerzin om te schrijven vult.

Charles Ducal


Uit
In inkt gewassen
Atlas
Amsterdam, 2006

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: en nu

De commentaren zijn gesloten.