27.12.2008

Verwarrend begrip.

zachtjes sluiten de deuren

.

De stilte van een woning waarin iemand
op sterven ligt: gefluister, gesnik in een zakdoek, zachtjes
sluiten de deuren. De geuren van medicijnen, niet langer
nodig, de gele vlam van een lijkkaars. Die
zwijgende man, mijn vader, is een jongen
wiens moeder stervende is. Nog niemand gelooft
in wat nu gebeurt, al
is gebeurd, ongemerkt, maar nog steeds
die stilte. Iemand klopt een mat op het erf,
een motor slaat aan, gekrakeel op de trap,
muziek, een naar gras geurende tochtvlaag
heeft de vlam gedoofd. Niets hier dat
haar nog toebehoort. Niets verbindt ons nog
met haar, wij die achterblijven. Nu
mag er gehuild worden, hardop, luider:
tot niet aflatende getuigenis
van het leven.


Bronisław Maj

vertaling Karol Lesman

Uit
Heb medelijden, tijd.
Plantage.
Leiden, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

De commentaren zijn gesloten.