28.11.2008

Gedwee zijn we niet alleen voor onszelf geboren.

Non nobis solum nati sumus

Nomen est omen

als hij haar naam bij toeval roept
valt ze geoefend op hem toe
en opent zich gedwee
(en zo gezegd
dus onder ons gezwegen)
gevangen in zijn zwachtels
getuimeld in zijn val
strikt zij hem evenzeer
en speelt bevallig
in haar lome leedvermaak
dat zij de overmacht
haar tegendracht
voor hem verspeelt
zodat hij blindelings hervalt tot
bloedenstoe bevelen lalt

tegen haar huig vervelt
en in zijn stuip
haar naam misspelt

Bernard de Bruyckere

Uit
De nieuwe keizer spreekt
Prometheus
Amsterdam, 2007

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

Commentaren

hallo,
ik heb bovenstaand gedicht jaren geleden geschreven.
ik schrijf nog steeds.

groet,

Bernard De Bruyckere

Gepost door: Bernard De Bruyckere | 11.12.2012

De commentaren zijn gesloten.