30.10.2008

Boven de stop.

Wolken

Wolken

Bij het beschrijven van wolken
zou ik me erg moeten haasten -
al na een fractie van een ogenblik
zijn het niet meer die wolken, maar andere.

Het is wolken eigen
om zich nooit te herhalen
in vorm, nuances, houding of compositie.

Niet bezwaard door enige herinnering
zweven ze moeiteloos boven de feiten.

Wat heb je aan ze als getuigen, waarvan dan ook -
ze waaien ogenblikkelijk naar alle kanten.

Vergeleken met de wolken
lijkt het leven gefundeerd te zijn,
haast bestendig, bijna eeuwig.

Naast wolken
lijkt zelfs een steen een broeder
op wie je kunt bouwen,
maar zij, ach: verre, wispelturige nichtjes.

Laat de mensen maar leven, als ze dat willen,
en daarna doodgaan, ieder op zijn beurt,
zij, de wolken, hebben met heel
dat vreemde gedoe
niets te maken.

Boven jouw hele leven
en het mijne, dat nog niet heel is,
paradeerden en paraderen ze in pracht en praal.

Ze zijn niet verplicht met ons te sterven.
Ook ongezien zullen ze verder zwerven.

Wislawa Szymborska


Vertaling: Gerard Rasch

Uit
Het moment
Meulenhoff
Amsterdam, 2003

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

29.10.2008

De toestand van klaar zijn

Maar dat geloof ik niet

Niet

Niemand in huis
Zelfs ik ben niet thuis

Haar kunstbontjas op de stoel
Zij zit er niet in

Ik hoest beleefd
De kamer blijft doofstom

Er is iets geweest, maar hoe?
Ik leg de lakens toe

Ik doe het licht aan
Ik ben er nog niet

Wel haar geur
Maar dat geloof ik zelf niet

Hugo Claus

Uit
Gedichten 1948- 1993
De Bezige Bij
Amsterdam, 1994

21:45 | Commentaren (0) | Tags: geen rokje

28.10.2008

Nathalie

nathalie
 

Torn

I thought I saw a man brought to life
he was warm he came around like he was dignified
he showed me what it was to cry
Well you couldn't be that man I adored
you don't seem to know - or seem to care what your heart is for
I don't know him anymore
there's nothing where he used to lie
my conversation has run dry
that's what's goin' on
nothing's fine

I'm torn
I'm all out of faith, this is how I feel
I'm cold and I am shamed
lying naked on the floor
illusion never changed
into something real
I'm wide awake and I can see the perfect sky is torn
you're a little late
I'm already torn
so I guess the fortune teller's right

I should have seen just what was there and not some holy light
but you `crawled beneath my veins and now I don't care, I have
no luck
I don't miss it all that much
there's just so many things
that I can't touch
I'm torn
there's nothing where he used to lie
my inspiration has run dry
that's what's goin' on
nothing's right I'm torn...


Natalie Imbruglia


Released
October 27, 1997
Produced by Phil Thornalley, written by Ednaswap and mixed by Nigel Godrich (Radiohead)

 

27.10.2008

Poentje niet te na gesproken.

a fairy

De tijd weet van niets

Oud worden is niet moeiijk,
het is onmogelijk, men blijft

het nadenkende kind, de popelende
minnaar, de man, de beschaamde vader,

maar steeds meer afgedane tijd begraaft zich
in huid en lijf en leden tot

alles is eengeworden met de dagen
die zijn voorbijgegaan. Men sterft vanzelf.

Guillaume van der Graft

Uit
Mythologisch. Gedichten, oud, nieuw en herzien.
De Prom
Baarn, 1997

21:45 | Commentaren (0) | Tags: sterven

26.10.2008

DST ends

'n Uurtje langer

(…)

I object to being told that I am saving daylight when my reason tells me that I am doing nothing of the kind... At the back of the Daylight Saving scheme, I detect the bony, blue-fingered hand of Puritanism, eager to push people into bed earlier, and get them up earlier, to make them healthy, wealthy, and wise in spite of themselves.

Robertson Davies

Uit
The Diary of Samuel Marchbanks
1947
 

 

02:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

23.10.2008

Én... nu ben ik.

daniela16




Realism...has no more to do with reality than anything else.


Hob Broun

23:45 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

19.10.2008

Je droeg die morgen een hart van nat gras.

 in dat licht zagen we

Glinsteren

Maandagnacht was ik op straat
Feitelijk was het al dinsdag
De grachten glinsterden
En ik glinsterde terug

De eerlijkheid gebiedt: in m’n eentje
Was ik niet, maar ook zij met wie ik was
Glinsterde moeiteloos
En zo gingen we naar huis

Zij naar het hare, ik naar het mijne

En soms denk je dan: was het maar anders
En een andere keer: zo hoort het
En soms: het dondert niet, ik hou van haar


Martin Bril

Uit
Verzameld werk
521
Amsterdam, 2002

18.10.2008

Lang geleden knoopten ze hun hart in hun zakdoek.

in dat licht

Licht

We wilden licht meer licht
we kapten de boom die in zijn eigen reiken
ons verlangen in de weg stond
de boom kreunde kermde kraakte
zijn laatste vezel scheurde
en met een razend suizen van zijn blaadjes
sleurde hij zijn leven neer
de wind die hem bespeelde
week geschrokken uit

eindelijk hadden we licht in de kamer
in dat licht keken we elkaar aan
en zagen klaar
ons onherstelbare gezicht

Remco Campert

Uit
Nieuwe Herinneringen
De Bezige Bij
Amsterdam, 2007

21:45 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

17.10.2008

Waarom zijn we zo koppig?

mijn stad

Plattegrond

Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt op een arend.
De tweede zei: je stad lijkt op een dingo.
De derde zei: je stad lijkt op een slang.

De poorten gingen dicht
En de lichten werden zwart
Door het zwijgen van de muren.

Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt op een bizon of op een tijger.
De tweede zei: je stad lijkt op een snoek of op een eland.
De derde zei: je stad lijkt op een havik of op een giraf.

Er kwam beweging in het water,
Er verscheen enige wildernis op de stoep
Maar de mannen ontkenden geluk.

Arjen Duinker

Uit
De geschiedenis van een opsomming
Meulenhoff
Amsterdam, 2000

15.10.2008

Zich verzaken aan het verzaken.

Waar rondo’s werden gedanst
 

*

Hij was schaapherder in de Negevwoestijn.
Hij hoedde zijn dieren voor het mes van de slachter. Dat wist men
in onze kibboetsen. Waar rondo’s werden gedanst
en paeans gezongen. Waar veel werd gelachen en gepraat.
Onze meisjes, gewapend, joegen op hem met hun lach
vlammend als brandnetel. Ten slotte ging hij naar de stad
en daar beraamt hij zijn dood, na het verraad aan de schapen.


Aleksander Wat

Vertaling Karol Lesman.

Uit:
Heb medelijden tijd. Poolse poëzie van de twintigste eeuw.
Plantage
Leiden, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: en nu

14.10.2008

Wie weet is dat het licht van de dingen

en ik zo van alleen zijn

*

Liefste,

Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen. Alles is hier al

en jij kent de zee jij vaart op haar jij vecht met haar om wat zij missen
kan - elk schip dat hier nu ligt wordt een schip waar jij op was elke
meeuw die hier nu vliegt een meeuw die jij ook zag en ik hou van
jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij
al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen
en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou
kunnen als het kon

Tjitske Jansen

Uit
Het moest maar eens gaan sneeuwen
Podium
Amsterdam, 2003

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: liefde

12.10.2008

De lap van een jurk nog nat van het zweet

in dat licht keken we

Westdongeradeel

wij waren onhandige mensen
zo stil en omzeilend
en afgesneden van wat
wij hadden moeten weten

over eb en vloed
en over de lucht
die aan ons trekt
zodat wij rechtop

blijven staan tot de nacht
want pas dan mogen
onze gedachten even
plat zijn als ons land

maar wat wij denken
is al eerder bedacht
door de mensen uit de bergen
en daar komt ook het water
het eerst

Ilse Starkenburg

Uit
In plaats van alleen
de Arbeiderspers
Amsterdam, mei 2003

11.10.2008

Zijn hielen zien

jouw diplomatisch lichaam

Ballade van de traagheid

ik hou van de traagheid van liggen in gras, als een vorst:
ik, uitkijkend over mijn aanhangers,
mijn ledematen, zeggend tot mijn linkerarm:
jij daar, breng mijn hand eens voor
mijn mond, dat ik geeuw, in orde,
ga maar weer liggen, goed zo,
tucht moet ik hier hebben.

ik hou van de traagheid van zijn,
zen, zegt men in het oosten, ik geloof dat het
hetzelfde is.
ik hou van de traagheid van liggen in bed,
jij naast mij, je knieën in mijn knie-
holtes, als twee s-sen, de traagheid waarmee je me
niet gezegd hebt dat je al wakker was,
je uit lippen bestaande ontvankelijkheid,
de traagheid waarmee ik sneller en sneller kom,
de kalmte waarmee ik wilder en wilder word
de traagheid van jouw diplomatisch lichaam
dat geeft en neemt, jouw corps diplomatique,

en de traagheid van een sigaar nadien,
de traagheid van grandeur, de traagheid van wie
zich te pletter rijdt tegen een boom in vertraagde
film, het majestuoso van een ontploffing, plechtig,
plechtig eindigt dit leven.

Herman de Coninck

Uit
De gedichten
De Arbeiderspers
Amsterdam/Antwerpen, 2000

21:45 | Commentaren (0) | Tags: geil

05.10.2008

In attachment.

Waar

Ik wil weg rennen…

Ik wil weg rennen
Voor wat ik nu zie
Wil mijn tranen verstoppen
Ik wil niet huilen
Wil mensen hier niet mee lastig vallen
Ik wil rennen
En mijn angsten verstoppen

Lucia

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

04.10.2008

De ontdekte geveinsdheid

 openhertig...

(…)

Niemand moet echter denken, omdat ik zo openhartig ben, dat mijn moeder een vrouw was die zich door de ganse wereld liet gebruiken. Integendeel, wanneer dit gebeurde, was het door hen die wisten hoe ze in haar gunst konden komen en die onze keuken en lichaam voorzagen in alles dat eraan ontbrak. Tegenover anderen was ze erg ingetogen en ze zou diegenen hebben aangevallen, die probeerden haar te kussen. Hoewel ze, toen mijn vader stierf, reeds 43 jaar oud was, zag ik niemand die haar daarom minder graag wilde liefkozen. Omdat ze alle middeltjes gebruikte, die geschikt zijn om iemand te bekoren, waren er maar weinigen die de netten die zij spande, wisten te ontkomen. Anderzijds zijn er ook sommigen die een voorkeur hebben voor ouder vlees; het is zeker geen nadeel dat er zulke zotten in de wereld zijn!

(…)

d'Openhertige juffrouw, of d'ontdekte geveinsdheid
Leiden 1680

 

03.10.2008

Formosa facies muta commendatio est.

where are all the guys

.

Een schoon gelaat is een zwijgende aanbeveling

Publilius Syrus.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

01.10.2008

Verwilst. Na 78 dagen de kassaart krijgen en € 5 miljoen.

Fortis 'n taalveest...


(…)

De manier waarop de media de gevoelens van het volk presenteren concurreert met die van de traditionele instellingen van de representatieve democratie. Goed overkomen op televisie wordt voor politici een eerste bestaansvoorwaarde, en ook het beleid moet via de media worden ‘verkocht’.

De strijd om de keizer wordt een strijd om de kijker, daarom wordt de dramademocratie ook wel een toeschouwersdemocratie genoemd. Doordat de media zich concentreren op mislukkingen (‘shit sells’), ontstaat er een discrepantie tussen het beeld van almacht dat politici willen uitstralen op de televisie en ‘de verplaatsing van de politiek’ die inmiddels op grote schaal heeft plaatsgevonden.

Dit vertekende beeld leidt vervolgens tot een afnemend vertrouwen in onze politieke instituties. Het is frustrerend maar waar: een regelgever die goed presteert verschijnt niet in beeld, want goed nieuws is geen nieuws.

(…)


Nick Huls


Uit
Regels en legitimiteit: bedoelde en onbedoelde effecten van regelgeving
Ars Aequi, jaargang 56, november 2007
Nijmegen

21:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek