29.09.2008

Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken

Najoua in de spiegel bezig zien

Misverstand

Mijn vrienden zeggen dat poëzie
voor flikkers is. Ik geloof ze niet.

Als ik mezelf soms met Najoua
in de spiegel bezig zag, voelde ik
tot in mijn ballen: dit is poëzie.

Het kan dus niet dat poëzie
alleen voor flikkers is.

Waarmee ik ook niet zeggen wil
dat poëzie niet voor flikkers is,
of joden of negers.

Poëzie, mijn beste vrienden
op jullie kansloze straathoek,
poëzie is van ons allemaal.

Yusef el Halal


Uit
Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken
Nijgh & Van Ditmar
Amsterdam, 2004

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: lauwe thee

28.09.2008

Of liever toch niet nee.

het is almaar je lichaam













Je lichaam

Je lichaam ja je lichaam
je behaarde onbeschaamde lichaam
je zinderend witte lichaam
je languit liggende lichaam

dat mij aanstaart met gaten en gleuven,
met dotsels, kroezen en poezeligs
of zich schuilhoudt in mazen en lakens
of puilt uit pakken omvatsels,

het is alsmaar je lichaam je lichaam
je lonkend luibekkige lichaam
je kronkelig wiggende lichaam
je onzichtbaar opwinderig lichaam

je zonder schaamte aankomend lichaam
je lawaaiig klaarkomend lichaam
je zich naar mij omdraaiend lichaam
je zich ook wel afwendend lichaam

je mij nooit onwennige lichaam
je mij nooit onbekende lichaam
je mij nooit onbeminde lichaam
je altijd aanwezige lichaam

Hagar Peeters


Uit
Koffers zeelucht
De Bezige Bij
Amsterdam, 2003

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

23.09.2008

Een enkele kreet

Totdat de telefoon gaat

Aankomst en vertrek

De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken
verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand

van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden

hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting, wie zal het zeggen. Tussen

de stilte boven een karige maaltijd en de ronding van een blote
schouder. Wie was hier eigenlijk aan het woord? Blijven ademen

is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou. En kijk, we lachten al
.

Alfred Schaffer

Uit
Definities en hallucinaties
Perdu
Amsterdam, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: nacht

21.09.2008

Bij hartstochts snelste stroom.

vallende maan

 


voorbij.

verleden jaar was je nog niet gekomen,
en nu ben je al weer weken weggegaan.
het scheen, je zou je léven van mij dromen,
en nog geen jaar heb je mij na gestaan.

je kwam als stormwind, jong en fris en nukkig,
je mond was zengend in mijn huivrend haar,
en 'k borg mijn hoofd zo wonderlijk gelukkig
weg aan je borst, als kenden wij elkaar.

ik had je lief; maar op je onstuimig vragen
zei wijsheid "neen," voordat mijn hart het wist.
en strak-verborgen heb 'k mijn heil gedragen,
door lichte nachten en door drukke dagen,
mijn droom-van-liefde nooit door jou gegist.

ik had je lief, maar zware, stukke woorden
kerfden een scheiding tussen jou en mij,
neen, 't kon niet zijn, dat ik je ooit behoorde,
dat mijn verbleekte jeugd jouw opgang stoorde...
ik had je lief, maar zei slechts wijze woorden.
zo dreef de laatste, lieve waan voorbij.

Annie Salomons

Uit
Nieuwe verzen
Maatsch. voor goede en goedkoope lectuur
Amsterdam, 1917

21:45 | Commentaren (0) | Tags: hartendief

20.09.2008

Te zachte vingers.

Lust for Life

 

Venus (niet die van Botticelli)

Plan A; een gat in je gezicht geslagen,
met een voorhamer misschien of desnoods een tennisracket,
je moet begrijpen, het gaat hier om een straf, wij
spreken van rechtvaardigheden. Zinloosheid is

een parelmoeren doosje, een bijouterieënkistje
vol dierbare obsceniteiten, maar niettemin.
Mijn haar vloeit uit, azuur, mijn lijst is afgezet met
knalroze marshmellows, tempera ben ik, op hout.

Uit zeeschuim, werkelijk? Toch schijnt de wenkbrauw
niet meer dan een litteken, de slapen in hun weekdierenbestaan:
één duimafdruk volstaat. Ik, de met spinrag bedekte?
Kleefdraad, een web van ijzertaal, wij beminnen in woorden van glas.

Het gas is zand plus hitte. En jij noemt je Vulcanus?
Een huidschil dekt de ogbal toe, alles verliest zijn vorm.
De haar verdampt, wij werden gebouwd rond een haarvatenstelsel
van angst. Altijd veel te zachte vingers.

Liesbeth Lagemaat

Uit
Een grimwoud in mijn keel
Wereldbibliotheek
Amsterdam, 2005

21:45 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

19.09.2008

Dans dan.

End of Love


Ideaal gedicht

Toegegeven: in dit gedicht staan alle
Poppetjes op hun plaats, rijmschema klopt
Dubbel- en binnenrijm, niks mis mee, ook
De metaforen staan als een huis, je ruikt

De doorlopende lijn naar M.N., en de nauwe
Gang van A., daar zijn deze verzen zeker schat
Plichtig aan. Het beeld van de man met de
Hamer die alles heel wil maken om het nieuwe

Af te breken door van klassieke akkoorden
Gebruik te maken. Het is gezien. Platgetreden
Is het pad nog niet, zet het af tegen de tijd
Het is goed zo, maar waarom verveel ik

Me er dan toch helemaal, hartstikke
Dood mee?

Abdelkader Benali

Uit
Gedichten voor de zomer
De Bezige Bij
Amsterdam, 2003

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: dood

18.09.2008

Blond is ze niet.

Never a Dull Moment

.

je hebt haar: wees blij dat het blond is
je hebt tanden: ze zijn nog bijna wit
je hebt voeten: ook al zijn ze dan ongewassen
en lange harige benen, afgrijselijk geluk
handen met gave vingers zonder eelt
je hebt verstand dat rusten kan en denken:
‘dit alles is maar een tijdje, dan ben je dood.’

Hans Lodeizen

Uit
Gedichten
G. A. van Oorschot
Amsterdam, 1970

21:45 | Commentaren (0) | Tags: geen rokje

17.09.2008

Gedekt.

Alles zegt weinig, maar niets niet genoeg....

Op zaal

Nadert er rinkelend glas,
en platte hakken, op de gang,
dan is dat iemand half dood
die terugkeert in zijn rijdend ledikant
van ergens waar men opensnijdt.

Zij die hem duwde glimlacht,
schuift hem bij ons vijven aan
en trekt gordijnen om hem dicht.

Straks komt hij bij. Begint de pijn
die ons al leerde mee te geven
als een halm. Het zal hem zijn
of hij de eerste is die zo diep buigt.

Klinkt morgen nieuw gerinkel,
en platte hakken op de gang,
dan is hij een van ons. Want ieder
was de enige die zo diep boog.

Willem Jan Otten

Uit
Eerdere gedichten
Van Oorschot
Amsterdam, 2000

21:45 | Commentaren (0) | Tags: en nu

16.09.2008

A lethal beaver.

Een kus die de wereld dronk


Het wonder

Waar hemel en aarde elkaar raken
begint het goddelijke werd gezegd.
Ik dacht aan de regen, die plassen vormde
in het zand. Ze beloofden iets.
Ik dronk ervan, op mijn knieën liggend
boven de nachtzwarte poel vol dode bladeren.
Een dier dat voor de eerste keer ondergaat
wat dorst, verlangen is, gekruid met angst.
Ik dronk en dronk. Het stoffige vlies van de hemel,
gronderig en bitter van smaak, de witte vlek
van mijn gezicht dat de toekomst voorzag
zonder dat ik het wist. Het koude, verre licht
daarbeneden, dat niet dichterbij kwam.
Een kus die de wereld dronk en eraan ontsteeg.

Bernd G. Bevers

Uit
Tegenberichten
Prometheus
Amsterdam, 2004

 

21:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

15.09.2008

Nu weet hij alleen nog mist.

Uitgewist

Het kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg een licht van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

Martinus Nijhoff

Uit
Verzamelde gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 2001

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: wat jij wilt

01.09.2008

'n Herfst teveel.

september, de herfst komt er aan

reeën

ik vroeg of je nog van me hield
en je zweeg lange tijd
tot je 'kijk', zei, 'beneden'

daar stonden in langzaam
en laaghangend licht
twee reeën een ogenblik stil,
toen vluchtten zij snel en gewichtloos
het struikgewas in

hier en daar werden bladeren geel
dat was wat je daarna zou zeggen
'september, de herfst komt er aan'


Miriam Van hee


Uit
De bramenpluk
De Bezige Bij
Amsterdam 2002