23.09.2008

Een enkele kreet

Totdat de telefoon gaat

Aankomst en vertrek

De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken
verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand

van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden

hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting, wie zal het zeggen. Tussen

de stilte boven een karige maaltijd en de ronding van een blote
schouder. Wie was hier eigenlijk aan het woord? Blijven ademen

is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou. En kijk, we lachten al
.

Alfred Schaffer

Uit
Definities en hallucinaties
Perdu
Amsterdam, 2003.

21:45 | Commentaren (0) | Tags: nacht

De commentaren zijn gesloten.