15.09.2008

Nu weet hij alleen nog mist.

Uitgewist

Het kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg een licht van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

Martinus Nijhoff

Uit
Verzamelde gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 2001

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: wat jij wilt

Commentaren

prachtig

Gepost door: lonesome zorro | 18.09.2008

De commentaren zijn gesloten.