04.07.2008

Met mate in een vochtige meisjesmond verdwijnen

't lichtvoetige meisje voerde je weer henen

Vermoeidheid

Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten met elkaar,
Als wij moe zijn van het slapen
Met elkaar, het wandelen
En handeldrijven met elkaar,
Het tafelen en oorlog voeren

Met elkaar, als wij zo moe zijn
Van elkaar, van het elkaren
Van elkaar, dan zetten we de kat
Op onze schouder, gaan de tuin in
En zoeken de kinderstemmen achter
De hoge hagen en in de boomhut.

En zwijgend leggen wij onze vermoeidheid
In het gras, en de jaren die zwaar
En donker sliepen in de zoom
Van onze jas ontbloten zich daar boven
In een jongenskeel en dansen op
en neer in een vochtige meisjesmond.

Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten,
Van het praten,
Van het praten met elkaar,
Gaan wij de tuin in en verzwijgen ons
In de kat, in het gras, in het kind.

Leonard Nolens


Uit
En verdwijn met mate.
Querido
Amsterdam, 1996

 

21:45 | Commentaren (1) | Tags: meisje

Commentaren

Nolens volens .
En vergeet het niet:
laat alle deuren op een kier...
.

Gepost door: Uvi | 05.07.2008

De commentaren zijn gesloten.