29.06.2008

Un manteau de fortune.

Hier bij laagtij glimlach je

Het bezoek

Door het halfopen raam: duizenden vogelkreten,
het groene gruis en de stem van een kindertijd
tussen de heuvels, de oorverdovende blijdschap
van de middag, tot daar wat horen en zien

aangaat, in bed liggend tussen witte lakens,
de dragers van sinaasappelen en ingehouden tranen
doen hun best om je stilte te versterken. De zee
die aan zijn kettingen rukt is verder weg,

diep in je ledematen. Hier bij laagtij,
glimlach je zoals men op het strand een rij
grote kastelen bouwt die niet vervallen:
je hart is in de hoogste kamer, waar het

uit de verte ziet komen wat het verwacht.

Guy Gofette


vertaling: Jan H. Mysjkin

Uit
Hanenveren van diverse pluimage
PoëzieCentrum vzw
Gent, 2004.

 

22:30 | Commentaren (0) | Tags: onschuldig

De commentaren zijn gesloten.