14.06.2008

Nu nog staat elke dorst mij vrij.

Geen meisje maar boer













Grosso modo

Er had evenveel zon geschenen als ik
geen meisje maar boer was geworden.
Daar stond ik op het land mijn handen in
mijn zakken. Daar ging de trein.
Stoptrein van kwart over twee en straks
kwart voor drie. ’s Avonds was ik
niet alleen. Jij was er niet.

Vrouwkje Tuinman


Uit
Vitrine
Nijgh & Van Ditmar
Amsterdam, 2004

21:45 | Commentaren (0) | Tags: liefde

De commentaren zijn gesloten.