27.05.2008

De onuitputtelijke veelheid

demotie

Degradatie

Onze hoge ideeën van onszelf worden omlaaggehaald
door een blik in de spiegel,
de onmacht van de ouderdom,
het inhouden van de adem in de hoop dat de pijn
niet zal terugkomen.

De onuitputtelijke veelheid van vernederde mensen,
en ook van andere sterfelijke wezens
die dat deemoediger lijken te dragen:
de valk wiens vlucht niet meer snel genoeg is om een duif in te halen,
de manke ooievaar, verbannen door zijn vluchtgenoten.
De keer van de seizoenen, het afdalen in de aarde.

Wat zeggen de hemelse machten hiervan?
Ze wandelen, ze kijken.
Wij hier, en daar het zogenaamde rijk van de Natuur.
Wat is erger? Bewustzijn of geen bewustzijn?
Natuurlijk, in het Paradijs hadden we geen spiegels

Czesław Miłosz

 vertaling Gerard Rasch 

Uit
Gedichten
Atlas
Amsterdam-Antwerpen, 2003

22:32 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

De commentaren zijn gesloten.