07.04.2008

Zich laten doen.

Inge..

Ik had gedacht…

Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:

Dat ik lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen –
Ik die dacht dat het vuur in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.

Nu weet ik dat onze levens zijn als een lied
waarin de smarttoon van onze scheiding klinkt
en waar alle vreugde terugvloeit in verdriet
en uiteindelijk in onze eenzaamheid verzinkt.


Ingrid Jonker

Vertaling Gerrit Komrij

Uit
Ik herhaal je
Podium
Amsterdam, 2000

Inge


Ek het gedink…

Ek het gedink dat ek jou kon vergeet,
en in die sagte nag alleen kon slaap,
maar in my eenvoud het ek nie geweet
dat ek met elke windvlaag sou ontwaak:

Dat ek die ligte trilling van jou hand
weer oor my sluimerende hals sou voel –
Ek het gedink die vuur wat in my brand
het soos die wit boog van die afgekoel.

Nou weet ek is ons lewens soos ’n lied
waarin die smarttoon van ons skeiding klink
en alle vreugde terugvloei in verdriet
en eind’lik in ons eensaamheid versink


Ingrid Jonker

Uit
Ik herhaal je
Podium
Amsterdam, 2000

21:49 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

De commentaren zijn gesloten.