20.02.2008

Waar ging het ook weer om?

Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten

Vader

Vader. Ontkleed je. Nu het nog kan.
Toon mij wat de tij heeft aangericht
sinds wij samen in bad zaten en ik bewees
dat waterdruppels elkaar willen raken.

Schaam je niet. We hebben dezelfde structuur.
De benen, de rug, de nagels en ontelbare gebaren.

Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten
alvorens te zien hoe ouderdomsvlekken
zich verspreiden, de huid verslapt en
aderwanden het begeven.

Wijs mij wat er rest als de liefde
niet langer wordt bederven.
Noem mij vrouwennamen en laat ons
berustend schateren.

Eddy van Vliet


Uit
Gigantische dagen. Een keuze uit de gedichten 1978 - 2001
De Bezige Bij
Amsterdam, 2002

20:45 | Commentaren (0) | Tags: fluister

De commentaren zijn gesloten.