30.01.2008

Wat is ten eigen bate, Jan?

Een late sluimer


.

Minnaars van dezen nacht, gedenk in dezen nacht
wie slaaploos ligt alleen en ziet de sterren dooven,
waarmee de winterhemel sneeuwwit lag bestoven-
gedenk wie uur na uur de liefste heeft verwacht.

Een late sluimer heeft de droom teruggebracht
van een seizoen met haar, de bloesemende hoven,
zon, wind en plassen, de helle lucht daarboven
en haar aanwezigheid des daags en iedren nacht.

Minnaars van dezen nacht, neemt dit aan van een man,
die als geen sterveling verdient te zijn verlaten,
weest voor de liefste lief, want zij die haar vergaten
boeten in eenzaamheid hun schuld- en dan? en dan?
Geloof het woord, hier niet gezegd ten eigen bate,
van een die het tot scha en schande weten kan.


Jan Campert

Uit
Verzamelde gedichten 1922 - 1943
A. A. M. Stols
’-Gravenhage, 1947.

 

20:30 | Commentaren (0) | Tags: en nu

29.01.2008

U leest dit niet.

drinkbeer
 

Pink Narcissus

Van zilver is hij, en van goud,
In zijn paleis van spiegelwanden
strelen getrainde negerhanden
zijn gladde borst in honderdvoud.

Grootmogol is hij, Caesar, God.
Hij slaapt met blanke paladijnen
die kuis en maagdelijk verschijnen
voor de Hoge Raden van Genot.

Beneden, in de Escortstraat,
gaan venster galmend door de regen
met verse bloemen van het kwaad.

Soldaten komen zeelui tegen.
Een motorduivel kust zijn maat.
Bloedmessen trillen in de stegen.

Jos Versteegen

Uit
Voorgoed volmaakt
Vassalluci
Amsterdam, 1996.

 

20:45 | Commentaren (0) | Tags: doorzicht

28.01.2008

Water stroomt wanneer de helling helt.

Ik kom nergens ooit van pas

Nachtvorst

Nachtvorst had de tuin op rijm gezet
en wat attent de zon een winterzondag lang
wie nu zijn dag niet mint is een verloren man

tegen wie zeg je 't maar ik deed niets anders
dan geduldig kijken hoe de tijd verstrijkt
en stilte wikken als verzwegen zilver.

Daniël van Ryssel

Uit
Ik kom nooit ergens echt van pas
Yang Poëzie Reeks
Gent, 1981.

27.01.2008

Gammaldags.

Wat boven je hoofd hangt.

.

Doe niet zo gek
roept mijn moeder
maar
ondertussen
loopt ze wel
mooi
voor joker
met dat dwaze
mantelpakje

Loesje

Uit
Scheurkalender 91
Stichting Vrienden van Loesje
A. W. Bruna Uitgevers BV
Utrecht, 1990

 

 

 

Nog maar één troost.

Ik ben er nooit geweest.
 

.

Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van de borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
steeds hoor ik kinderen geboren worden.

De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.

Ik kan alleen maar luisteren en zwijgen,
alleen maar luisteren wat mijn vader leest.
Elk woord begint met dat onrustig hijgen.
Ik ben er niet. Ik ben er nooit geweest.

Neeltje Maria Min

Uit
De gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 1989

10:15 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

26.01.2008

Over tijd.

Over tijd.

Ochtend aan het raam


Ik ben al negen dagen over tijd, zei je
het was ochtend aan het raam
met je buik tegen het glas

het is best eng, wat denk je dan?
de vraag bleef even hangen
in een ondoordringbaar licht

kijk, riep ik en wees, de kramsvogels zijn terug
maar jij kon ze niet zien
ze pikten nevelslierten los

we hoeven niets te kunnen, zei je nog
ik schoof tijdens het ontbijt
een hand over je rug.


Jef Aerts

Uit
Voor je er bent
De Bezige Bij
Amsterdam, 2006.

 

 

 

22:30 | Commentaren (0) | Tags: leven

25.01.2008

Een burcht van vergeten malheur

lege charme

Wind in Antwerpen


We kwamen in de stad;
de straten glommen
onder de chic lijkende dames;
hun lege charme,
een vleugje verlangen
naar aandacht
voor een nacht of langer.
De wind snerpte om mijn oren;
ik hoorde heimwee
door de regen zuigen.
Harde muziek uit bars,
nietszeggende woorden.
- Wat doe ik hier toch -,
zei ik nog,
maar je scheen het niet te horen.
Je was al in de wind vergaan;
een schone stad werd geboren.


Claire Hulzebosch

Uit
Als de wind woorden waait
Kofschip-Kring
Antwerpen, 1990.

 

 

 

22:30 | Commentaren (0) | Tags: anvers

24.01.2008

Je belazert me. Ga door.

In mijn oor blaas je je laatste adem en nog een. Je belazert me. Ga door.

Glimmende bikini’s

Ik drink dan maar
en het leven laat weer eens
een druppel vallen.

Als ik zoek weet ik hoe ik gered moet worden
er zijn mensen
er zijn telefoonnummers
technieken, folders over redding.

Als ik wil vind ik zwembaden vol redding
badhokjes waarin ik glimmende, winnende
bikini’s kriskras door en over elkaar aantrek


Sylvia Hubers

Uit
Terug naar de apotheker 
Fagel
Amsterdam, 2005

21:30 | Commentaren (0) | Tags: meisje

23.01.2008

Weet dat het niet zo is.

Bel

Het is een grappig liedje


Hij zegt iets en
iedereen die hem hoort
weet dat het niet zo is,
behalve tegen wie hij het zegt.

Hij wil een grap
nog een keer vertellen, om
het nu goed te doen, overspoeld
door wat bedroefd maakt.

Is het niet grappig
dat je het over iets hebt
zonder het te noemen
waar het niet zonder kan.

Er is een grap die
ik elke dag een keer
mag vertellen, ik dacht
een paar keer per jaar, dat lijkt zo.

Wat gezegd moet worden
of weggelaten worden geraden,
de herinnering die
het hart kalm maakt.


Nachoem M. Wijnberg


Uit
Liedjes
Contact
Amsterdam, 2007.

22.01.2008

O heerlijkste van alle heerlijkheden /O du härligaste av allt härligt

digter Edith Södergran [Josephine Nørring - Aarhusteater]

Te voet moest ik door de zonnestelsels

Till fots fick jag gå genom solsystemen

 

Te voet

Till fots

moest ik door de zonnestelsels

fick jag gå genom solsystemen,

voor ik de eerste draad van mijn rode gewaad vond.

innan jag fann den första tråden av min röda dräkt.

Ik heb al een voorgevoel van mezelf.

Jag anar ren mig själv.

Ergens in de ruimte hangt mijn hart,

Någonstädes i rymden hänger mitt hjärta,

er stromen vonken uit, ze schokken de lucht,

gnistor strömma ifrån det, skakande luften,

op weg naar andere matelozen harten.

till andra måttlösa hjärtan.

 

Edith Södergran

vertaling: Lisette Keustermans & Ivo van Strijtem

Uit
De mooiste van Södergran
Lannoo|Atlas
Tielt, 2002

21:30 | Commentaren (0) | Tags: en nu

21.01.2008

“Stop with the hindsight”, says one writer. “Be patient,” says another.

Lurt på bordell
 

Als je me roept

Als je me roept uit volle keel
vouwt er een vochtig voetpaadje open
in een ruig bos


Ingrid Jonker

Vertaling Gerrit Komrij

Uit
Ik herhaal je
Podium
Amsterdam, 2000



smeetje
 


As jy na my roep

Als jy na my roep uit jou keel
gaan daar ’n vogtige voetpaadjie oop
in ’n ruie bos

Ingrid Jonker

Uit
Ik herhaal je
Podium
Amsterdam, 2000

 

20.01.2008

Natuurlijk heeft het huwelijk ook zijn goede kanten.

Rosaceae

.

Een schoon gelaat is een zwijgende aanbeveling.

Publilius Syrus.

Fabiden


Formosa facies muta commendatio est.


Publilius Syrus.

21:30 | Commentaren (0) | Tags: geen rokje

19.01.2008

Piekfijn.

cursus


Moeilijke dagen

Er zijn van die dagen dat alles
tegenzit,’dacht de zeven maal
verkrachte jonkvrouw
vastgebonden in de woestijn

Ze had geen kut meer
over en haar bevrijder, de koene
ridder maakte i.p.v. het touw
z’n broek los.

Riekus Waskowsky 


Uit
wie het eerste z’n stenen kwijt is…
Een cursus hedendaagse moderne poëzie door de
alombekende dichter, zanger, denker & dromer


(1970)

21:30 | Commentaren (0) | Tags: riekus again

18.01.2008

Wanneer je later vreemdgaat.

Amai...amai...amai

Voelen

Het meisje in de heupbroek
leunde erg ver naar voren
en werd beloond met
een flinke scheut koud bier
in de bilnaad.


Hoe voelt dat nou,
denk je dan als jongen
.

Jelle Pijpers

Uit de bundel
“Coconut Airways”
[1974]

21:30 | Commentaren (0) | Tags: angel

17.01.2008

Les Plus Beaux Villages de Wallonie

Kanne andersom

Kanne


Een andere horizon
flankt aan het water,
gedragen schepen
doorsteken de berg
Over de kam nadert

in feestgedruis
de warme wasem van je adem,
walsen over lemen vlonders

dansen in alle talen; kramer,
de gasvlam gaart, in potten
gist de hoop met hop,
uit de kom waait de fanfare
over de randen van de kaart

 

Emile Budé

13.01.2008

Hunkeren naar uw wijwaterke.

Klum

.

O hoe ik hunker


naar de


zeelucht


van jouw


doos


Herman Brood

Uit
Zoon van alle moeders
De Bezige Bij
Amsterdam, 1998

22:45 | Commentaren (0) | Tags: geil

06.01.2008

Wie droomt?

Ondersteboven


Inversement

Les ciel est à nos pieds, glissons,
L’esprit est dans nos pieds, volons,

Tout se retourne en équilibre,
La voûte pèse et l’air est libre.

La terre est à nos têtes, demeurons,
fatigue est dans nos têtes, reposons.

Les pieds glissent au ciel et la pensée
Sur terre se repose, renversée

 

Ondersteboven

De lucht ligt aan je voeten – vlucht!
Je ziel zit in je zolen – vlieg dan,vlug!

Het Al roteert, in evenwicht verscholen.
Gewelven wegen waar de wind toch waait.

De grond groeit in je kop – toe: blijf!
Vermoeid in elke lob – verstijf!

ten hemel vaart je schoeisel en op aard
Verpozen je gedachten, omgedraaid.


Franz Hellens


Vertaling Tom Lanoye

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

20:00 | Commentaren (0) | Tags: doorzicht

05.01.2008

"Intimus" is Latijn.

lucia

(...)

Het was de deur van het washok. Toen ik die net ver genoeg geopend had om binnen te kunnen glippen, zag ik de grote koperen wasketel, tobben en emmers, wasbord en de wasstamper, en ik rook de frisse geur van gewassen goed. Aan de waslijnen hingen witte beddenlakens. Er waren twee grote ramen, maar het rooster ervoor was zo met zijn wijnranken bedekt dat ze niet veel licht doorlieten. Alles was gehuld in een groene schemering.

Lucia stond me al op te wachten. Ze stond aan de andere kant van de ruimte en hield haar vinger tegen haar lippen, ik zei niets en verroerde me niet. We keken elkaar aan, toen bukte ze zich, pakte met beide handen de zoom van haar rok, tilde die op en liet me haar geslacht zien. Ze knikte me bemoedigend toe en ik begreep wat ze bedoelde, ik maakte mijn riem en de knopen van mijn korte broek open, stroopte hem met mijn onderbroek naar beneden en richtte me op. Mijn geslacht was nog nooit stijf geweest en werd het ook nu niet. Anders dan Lucia had ik ook nog geen schaamhaar. Maar ik stond er met een verhit hoofd en bonzend hart bij, en met een verlangen dat me totaal in zijn macht had, ook al wist ik niet waarop het zich richtte.

We stonden even roerloos tegenover elkaar. Toen begon Lucia te glimlachen, liet met de rechterhand haar rok los en kwam naar mij toe. Met de linkerhand bleef ze haar rok vasthouden, en ik kon dus nog steeds een beetje naakte buik en een naakte dij zien, en haar geslacht, en ik wist niet of ik daarnaar moest kijken of naar haar gezicht, waarin ik iets vond dat even opwindend was als haar naaktheid. Toen ze bij mij was, pakte ze met haar rechterhand mijn hoofd, drukte kort haar mond op de mijne en liet haar lichaam heel even langs de mijne glijden. Toen draaide ze zich om en verdween door de andere deur het huis in, voordat ik weer bij mijn positieven was. Ik hoorde haar de gang door rennen en de trap op, en ik hoorde een deur opengaan en dichtslaan.

Bernhard Schlink


Uit
Die Heimkehr

[De thuiskomst]
vertaling W. Hansen

Cossee bv
Amsterdam, 2006

20:00 | Commentaren (0) | Tags: meisje

04.01.2008

Ma surprise était grande.

Zwanen in Brugge

 

Zwanen bij nacht


Zij kunnen het niet laten licht te geven,
hun drijven is aanwezig in de nacht
als liggen er twee lampen in het water
gelijk van sterkte, gelijk van kracht.


Chr. J. van Geel

 

Uit
Verzamelde gedichten
Van Oorschot.
Amsterdam, 1997.

20:00 | Commentaren (0) | Tags: land

03.01.2008

Alors dans un pli de la Lesse

Verander niet


Liedje

De nacht vol lichten die zeggen waar, waar niet.
Dit is om te zingen, daarom de herhalingen.
Ik heb zolang als nodig is.
Goed voor een liedje want het duurt zo lang.

Ik kan dat liedje net niet zingen.
Dat is niet waar; ik kan het net niet zingen.
Ook als ik mijn hart niet vind waar het was.
Verander niet voor mij.


Nachoem Wijnberg

Uit
Liedjes
Contact
Amsterdam, 2006

02.01.2008

Een stille dag.

Alt F4

.

LANG rolt, een bol van klank, de knal van 't schot,
bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond:
het dier, door 't vals onzichtbare gewond,
kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot;

en pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot,
hinkend, een smal rood streepje over de grond;
diep, ver van 't bos, waar hij zijn voedsel vond,
daar gaat hij dood in 't donker; en verrot

Hem, die vol toekomst zwerft door wildernis
van jong gevoel, treft soms, die zeker is
van 't goed gemikte woord, in tere plek:

voor 't ongeluk, dat in zijn leven viel,
vlucht hij naar 't ondergrondse van zijn ziel,
en kan niet meer naar boven; en wordt gek.


J. A. Dèr Mouw


Uit
Volledig dichtwerk
G.A. van Oorschot.
Amsterdam, 1986

 

20:00 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

01.01.2008

Love is not easy to define. There is not one way to do it.

het lachen is gebleven
 

 

De tieten van mijn vrouw


Mijn vrouw, nu ik het toch over haar heb,
Was toen ik haar net kende mollig en met
Dikke tieten waar ik geen genoeg van kreeg
Blond ook, met een grote, boze mond
Die geweldig lachen kon

Inmiddels, jaren later, is mijn vrouw allang
Niet mollig meer en haar tieten zijn
Verwenen, een fenomeen waarvan ik niet
Wist dat het bestond
Ze is ook niet blond meer, en haar mond
nog even groot staat niet boos meer
Het lachen is gebleven

Nu ik toch bezig ben
Die tieten van mijn vrouw
Ooit groot en nu klein
Ze hebben nog wel dezelfde tepels
Hele mooie, om precies te zijn


Martin Bril


Uit
Verzameld werk
Gedichten
521
Amsterdam, 2002

20:45 | Commentaren (0) | Tags: suf gejongd