27.01.2008

Nog maar één troost.

Ik ben er nooit geweest.
 

.

Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van de borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
steeds hoor ik kinderen geboren worden.

De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.

Ik kan alleen maar luisteren en zwijgen,
alleen maar luisteren wat mijn vader leest.
Elk woord begint met dat onrustig hijgen.
Ik ben er niet. Ik ben er nooit geweest.

Neeltje Maria Min

Uit
De gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 1989

10:15 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

De commentaren zijn gesloten.