30.12.2007

(vervolg) Volti subito

volti subito


*

De vieux néons se sont fanés
les boulevards sont
nus

la nuit
tous les oiseaux sont pris

dans les maisons closes
de l’ombre il y a des loueuses
d’azur

seule l’évidence est mystère
l’évident un poème

puis volti subito
au bas des partitions des l’aube

et ces choses
dont la honte agréable surprend

 

eyewitness


*

Oude neonlampen zijn uitgebloeid
de boulevards liggen
bloot

’s nachts
zitten alle vogels vast

in de publieke huizen
van de schaduw wonen verhuursters
van azuur

alleen de evidentie is een raadsel
het evidente een gedicht

dan volti subito
onder aan de partituren van de dageraad

en al die dingen
waarvan de aangename schaamte verrast


Werner Lambersy


Vertaling Paul Dirkx

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

28.12.2007

Un bonheur d'etre.

welke sluier

 

satisfait

de uilen zwijgen in de stenen
de uilen zwijgen als het graf
zij zitten op hun kromme tenen
en scheiden geen gevoelens af

zij hokken in hun naakte holen
en zien ons met een koud oog aan
hun wijsheid houden zij verscholen
de tijd blijft in hun sluier staan

Bergman

 

Uit
Ik ga mezelf maar na
De lapkaars.
Nunspeet, 1960
.

27.12.2007

Das großartige Gefühl

Middelheim
 


Naakt en stil – Middelheim ‘99

Hier sta ik
Stil en bewogenloos
Met mensen om mij heen
Die naar mijn lichaam staren

Hier ben ik
Woordenloos en naakt
Door starende blikken bevroren
In tralies van aandacht gekooid

Hier voel ik
Doof en onbeschermd
Hoe ogen aan mij peuteren
Rukkend, scheurend en klauwend

Hier vind ik
Angstig en beschaamd
In de draden van het web
De spin van de aandacht die me vangt

Hier zwijg ik
Blind en gevoelloos
Tot mijn schepper mij bevrijdt
Uit dit keurslijf van ongewenste intimiteiten

 

Stefan Steurs

Uit
Meander op Zondag nr. 62
7 november 1999

24.12.2007

Bei Liebe geht’s nicht um schöne Worte sondern es dreht sich mehr um Taten.

L’homme en moi et la femme en toi vont devenir plus grands qu’eux-mêmes.


*

On m’aimera puisque tu m’aimes.
Le monde est courbe qui pendra
Le courbe exquise de tes bras.

On t’aimera puisque je t’aime.
Le monde est d’accord avec toi;
Il a ton rire, il a ta voix.

On t’aimera, on m’aimera,
Et l’homme en moi, la femme en toi
Vont devenir plus grands qu’eux-mêmes.

L’homme en moi et la femme en toi vont devenir plus grands qu’eux-mêmes.
 


*

Ze zullen van me houden
Omdat jij van me houdt.
De wereld zal omarmen
De ronding van je armen.

Ze zullen van je houden
Omdat ik van je houd.
De wereld zegt, je mag.
Hij heeft je stem, je lach.

Ze zullen van je houden,
Ze zullen van me houden,
De vrouw in jou, de man in mij,
Ze overstijgen mij en jou.


Maurice Carême


Vertaling Koen Stassijns

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

20:00 | Commentaren (0) | Tags: liefde

23.12.2007

Volti subito

butoir


*

Je suis la source le souffle 
le centre de l’espace
son néant

mais pas
sans me pendre dans l’âme

dans l’anonyme chair de poule
dans le frisson de peau
du monde

car l’anneau de mes narines
demeure scellé dans
l’horizon

des roses de sable
me déchirent la poitrine

et j’attends
dans la salle des pas-perdus
au bout des butoirs de la nuit

 

butoir ,


*

Ik ben de bron de adem
het middelpunt van de ruimte
haar niets

maar niet
zonder op te gaan in de ziel

in het naamloze kippenvel
in de huidbeving
van de wereld

want de ring van mijn neusgaten
blijft vastgemetseld in
de horizon

woestijnrozen
halen mijn borst open

en ik wacht
inde stationshal
aan het einde van de stootblokken van de nacht


Werner Lambersy


Vertaling Paul Dirkx

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

22.12.2007

Al is het maar één tel.

het kindermeisje

Het kindermeisje

Zij neemt mij tussen haar dijen,
schikt en verschuift mij, voegt mij
voorzichtig in het eigenste, warmste.

Straks zit ik bij haar op schoot
en kust zij mij arglistig.
Haar lippen dwingen met liefde
mijn lippen (‘je lipjes’, zegt zij) uiteen.
Haar tong glipt driftig naar binnen,
danst op de mijne, kwispelt en knettert.
Haar vingers kraken, haar glimlach
ontkleedt mij, zo teder.

Mijn moeder mag het niet weten:
zij kent mij niet zozeer als man


Adriaan Morriën

Uit
Verzamelde gedichten
G.A. van Oorschot
Amsterdam, 2005

20:00 | Commentaren (0) | Tags: geil

19.12.2007

Een verblijden.

l'inexistence


De idioot in het bad

Met opgetrokken schouders, toegeknepen ogen,
haast dravend en vaak hakend in de mat,
lelijk en onbeholpen aan zusters arm gebogen,
gaat elke week de idioot naar 't bad.

De damp, die van het warme water slaat
maakt hem geruster: witte stoom...
En bij elk kledingstuk, dat van hem afgaat,
bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom.

De zuster laat hem in het water glijden,
hij vouwt zijn dunne armen op zijn borst,
hij zucht, als bij het lessen van zijn eerste dorst
en om zijn mond gloort langzaamaan een groot verblijden.

Zijn zorgelijk gezicht is leeg en mooi geworden,
zijn dunne voeten staan rechtop als bleke bloemen,
zijn lange, bleke benen, die reeds licht verdorden
komen als berkenstammen door het groen opdoemen.

Hij is in dit groen water nog als ongeboren,
hij weet nog niet, dat sommige vruchten nimmer rijpen,
hij heeft de wijsheid van het lichaam niet verloren
en hoeft de dingen van de geest niet te begrijpen.

En elke keer, dat hij uit 't bad gehaald wordt,
en stevig met een handdoek drooggewreven
en in zijn stijve, harde kleren wordt gesjord
stribbelt hij tegen en dan huilt hij even.

En elke week wordt hij opnieuw geboren
en wreed gescheiden van het veilig water-leven,
en elke week is hem het lot beschoren
opnieuw een bange idioot te zijn gebleven

 

M. Vasalis

Uit
Parken en woestijnen
A.A.M. Stols
Rijswijk, 1940

20:00 | Commentaren (0) | Tags: en nu

18.12.2007

In een uitgelezen mengelmoes.

het verband tussen dagen
 

December

Waarom liegt ze tegen mij
zei je aan de telefoon
ze heeft zo’n ziekte nooit
gehad, ze valt gewoon
van de trap, van haar fiets,
ze valt als je haar aanraakt

je haakte in en lachte
omdat ik alles had gehoord

ik zal er een gedicht
van maken, zei ik, nam mijn dochter
bij de hand en wachtte
op de bus naar huis

het was al tegen kerstmis
ik herinner mijn gedwarrel
in het licht van auto’s
komend uit de bocht
we wisselden gedachten:
wat we morgen zouden kopen
hoestsiroop, gehakt, ze vroeg
waarom ik lachte, en ik loog:
omdat het sneeuwde
ik had er zo lang op gewacht


Miriam Van hee


Uit
Het verband tussen de dagen. Gedichten 1978-1996
De Bezige Bij
Amsterdam 2001

20:00 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

17.12.2007

Waar moet je je aan vastklampen?

Before that wife of you returns


Fuchsia’s

De ramen zien uit op de diepte.

Zich vastklampen, aan wat?

Er is geen god
Voor vallende sterren,

Er is geen vergiffenis
Voor zoveel eenzaamheid

En de ziel kan zo laag vallen
Zonder dat een blad gaat trillen.


Fuchsias

Les fenêtres s’ouvrent sur l’abîme.

A quoi se raccrocher?

Il n’y a pas de dieu
Pour les étoiles filantes,

Il n’y a pas de pardon
Pour tant de solitude

Et l’âme peut tomber si bas
Sans qu’une feuille ne tressaille


Maurice Carême


Vertaling Koen Stassijns

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

15.12.2007

Rede nicht um den heissen Brei herum.

minnend paar


een minnend paar

een minnend paar man en meisje
identiteit onbekend
op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden
komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien
als twee vlakken natte waterverf in elkaar

liefde of toeval niemand weet het

stoffig en schraal als puin vindt men

de bewijsstukken (hun silhoeëtten) later
veel later
op een onverhuurde zolderkamer


Gust Gils

Uit
Drie Partituren
De Bezige Bij
Amsterdam, 1962

20:00 | Commentaren (0) | Tags: geil

12.12.2007

Brillant


Roseau

zo helder is het werkelijk zelden


Zo helder is het werkelijk zelden, men ziet
het riet wit voor de verte staan

iemand klopt aan, vraagt water, het is
een verdwaalde jager

het antwoord is drinkbaar, zijn kromme weg
uitlegbaar in taal

in zijn weitas een bloedplas, het water
verspreekt zich al pratend in wijn

kijk, zegt hij, omstreeks het riet wijzend bij wijze
van afscheid, dit is een rouwmantel

later staat zijn glas daar nog, men ziet
het riet en eet wat -


Gerrit Kouwenaar


Uit
het ogenblik terwijl
Querido
Amsterdam, 1987

20:00 | Commentaren (0) | Tags: leven

11.12.2007

Un mariage arrangé où une crise?

un mariage arrangé

*
Goeiedag we moeten toch alles
verlaten haast alles op
staande voet

Zoals een vlam
die voedt met niets en tracht
weer wortel te schieten aan de bovenkant

Goeiedag want de bruiloft
is gepland als
een gearrangeerd huwelijk
voor kinderen

Goeiedag aan alle zonnen samen
op deze aarde waar ik sta
temidden van de steeds vernieuwde schoonheid
van licht en schaduw

Goeiedag
aan wie geboren is uit leegte
van zijn moeder
en het bevredigde niets van zijn vader

Goeiedag bij de zwelling
van de sterrebeelden

 

*
Salut puisqu’il faudra tout
quitter presque tout
de suite
Comme une flame
qui se nourrit de rien et tente
de reprendre racine par en haut

Salut puisque des noces
sont prévues
comme un mariage arrangé
pour des enfants

Salut à l’ensemble des soleils
sur cette où je suis
dans les beautés toujours neuves
de la lumière et des ombres

Salut
à ce qui est né du vide
de sa mère
et du néant satisfait de son père

Salut parmi la tumescence
des constellations

Alexis Gayo

Vertaling Geert van Istendael/Koen Stassijns

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

10.12.2007

De droefheid van het belang.

a quoi se raccrocher

Het gezin

Vader, moeder, hun eenvoudig leven.
Vingers om het mes, de smakeloze plicht.
Zijn kaken malen vreedzaam. Kouwe kip.
Haar lichaam heeft niets mee te delen

tenzij: dat zij met elkaar een tafel delen
zonder brekend glas en zonder gif.
Het kind scheurt een toevallig moordbericht
uit oude kranten, inkt in sombere wegen

als een teken op zijn wang.
Want alles kan in een eenvoudig leven:
vader, moeder, mes geslepen,
en een kind uit zelfbedwang.

Charles Ducal

Uit
Het huwelijk
Atlas
Amsterdam - Antwerpen, 1996

20:00 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

09.12.2007

Laudatio for Leterme

conception du monde

Wereldbeeld

De wereld deugt niet
De mensen deugen niet
En de rest van het heelal,
daar heb ik ook zo
mijn twijfels over

Bart Chabot

Uit
Genadebrood
De Bezige Bij
Amsterdam, 1993

20:00 | Commentaren (1) | Tags: dakraam

De zevende dag van Yves.

Et maintenant........the belgian crisis

Het laatste kwatrijn

des morgens sta ik op
des avonds weer naar bed
de wekker heb ik dan
op zeven uur gezet

G. Brands


Uit
Barbarberalfabet
Querido
Amsterdam, 1990

13:22 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

06.12.2007

Slechts de namen der grote drinkers leven voort

Slechts de namen der grote drinkers leven voort

We want another war

Zoals die Chileense dichter, m’n lief,
zou ik vannacht zeer trieste verzen
kunnen schrijven – maar ja, poëzie is
tenslotte geen buikpijn en zonder nou
direct in waanzin van halfzachte
goden te vervallen: (zo hip ben ik een-
voudig niet) de chemie doet wonderen
soms en verder Ferre Grignard, zie boven,
2 maal 12 watt versterkt

Totdat de buren onder aanvoering van
een pacifistische orgelman in tijger-
sluipgang oprukken…

Riekus Waskowsky

Uit
Slechts de namen der grote drinkers leven voort
1968

20:43 | Commentaren (0) | Tags: riekus again

05.12.2007

Du entkleidest dich aufreizend langsam vor den Augen deines Liebhabers.

in alle sloten samen
 

Liefdesgedicht


Ik wil met jou alleen
In alle sloten samen


Martin Bril


Uit
Verzameld werk
Gedichten
521
Amsterdam, 2002

04.12.2007

La crise politique

la crise politique

*
Zoals de liefde loopt
met zijn grote mond vol eeuwigheid

En onderaan
het schaduwboek
het licht laat
tekenen met zijn meeuwensalvo’s
de grote gedeelde kreet van het orgasme

*
Ansi que va l’amour
avec ses grands d’éternité

Et laisse
au bas du livre des ombres
la lumière
signer de ses salves de mouettes
le grand cri partagé de l’orgasme

Alexis Gayo

Vertaling Geert van Istendael/Koen Stassijns

Uit
Ceci n’est pas une poésie
[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]

02.12.2007

...mocht deze nacht dubbel zo lang duren...

 bourgonje f

Hartfalen

Ga jij maar geen trap op
die wentelt, geen kelder in
waar weinig zicht is. Ga jij maar
beheerst en bijna alleen
door een kaarsrechte gang die verlicht is
wil je zonder schrik zonder liefdesnood
voetje voor voetje toch het leven volop.

Volg maar geen grote gedachten.
Aanhoor sereen het klagen
over falende harten, de harteloze
nachten. Ga jij maar heen
en in je slaap tijdig dood.

Fleur Bourgonje


Uit
Vrije val
Atlas,
Amsterdam-Antwerpen, 2003

20:00 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

01.12.2007

Een onweerstaanbare, intense aantrekkingskracht.

terugblik

Terugblik

Nu ‘k met haar voortleef, hunkerend naar zoen
En streeling, is zij wel mijn liefst bezit;
Maar ‘k zou, nu ik niets beters weet dan dit,
Die eerste koelheid over willen doen,

Die morgenkoelte, die het moe verdriet
Nog niet als schaduw onder ’t zonlicht draagt,
Dien schemertijd, als men zich huiv’rend vraagt:
Is ’t nu al liefde? – Neen, nog niet… nog niet…

S. Vestdijk

Uit
Verzamelde Gedichten
Atheneum - Polak & van Gennep; Bert Bakker; de Bezige Bij en Nijgh & van Ditmar
Amsterdam – Den Haag 1987

20:00 | Commentaren (0) | Tags: suf gejongd