29.12.2007

Zij wentelt om zichzelf.

Gij die zoo lustig treedt door't uchtendblozen

Zwijgen

Het breekbaar zwijgen in je stem
verraadt onzekerheid over wie ik
voor jou ben, hoe ver jij in mijn tuin
kan wand'len of verdwalen.

Paden zijn nog onbedekt
met stappen van ons samen.
Ze vernauwen zich soms ongemerkt
of maken brede omwegslagen.

Tussenwegen die jij zoekt bestaan
in jouw route ingekleurd tot zwart.
Ik zwerf langs starend water, verwonderd
als de bron en jij elkaar ontmoeten

Borrelend verken ik jou.

Annette van den Bosch

Uit
Handzaam geaard
Digitalis
Utrecht 2002

20:01 | Commentaren (0) | Tags: meisje

De commentaren zijn gesloten.