28.12.2007

Un bonheur d'etre.

welke sluier

 

satisfait

de uilen zwijgen in de stenen
de uilen zwijgen als het graf
zij zitten op hun kromme tenen
en scheiden geen gevoelens af

zij hokken in hun naakte holen
en zien ons met een koud oog aan
hun wijsheid houden zij verscholen
de tijd blijft in hun sluier staan

Bergman

 

Uit
Ik ga mezelf maar na
De lapkaars.
Nunspeet, 1960
.

De commentaren zijn gesloten.