22.12.2007

Al is het maar één tel.

het kindermeisje

Het kindermeisje

Zij neemt mij tussen haar dijen,
schikt en verschuift mij, voegt mij
voorzichtig in het eigenste, warmste.

Straks zit ik bij haar op schoot
en kust zij mij arglistig.
Haar lippen dwingen met liefde
mijn lippen (‘je lipjes’, zegt zij) uiteen.
Haar tong glipt driftig naar binnen,
danst op de mijne, kwispelt en knettert.
Haar vingers kraken, haar glimlach
ontkleedt mij, zo teder.

Mijn moeder mag het niet weten:
zij kent mij niet zozeer als man


Adriaan Morriën

Uit
Verzamelde gedichten
G.A. van Oorschot
Amsterdam, 2005

20:00 | Commentaren (0) | Tags: geil

De commentaren zijn gesloten.