14.11.2007

Voor morgen en voor Yves

Yves
(…)

De manier waarop de media de gevoelens van het volk presenteren concurreert met die van de traditionele instellingen van de representatieve democratie. Goed overkomen op televisie wordt voor politici een eerste bestaansvoorwaarde, en ook het beleid moet via de media worden ‘verkocht’.

De strijd om de keizer wordt een strijd om de kijker, daarom wordt de dramademocratie ook wel een toeschouwersdemocratie genoemd. Doordat de media zich concentreren op mislukkingen (‘shit sells’), ontstaat er een discrepantie tussen het beeld van almacht dat politici willen uitstralen op de televisie en ‘de verplaatsing van de politiek’ die inmiddels op grote schaal heeft plaatsgevonden.

Dit vertekende beeld leidt vervolgens tot een afnemend vertrouwen in onze politieke instituties. Het is frustrerend maar waar: een regelgever die goed presteert verschijnt niet in beeld, want goed nieuws is geen nieuws.

(…)


Nick Huls


Uit
Regels en legitimiteit: bedoelde en onbedoelde effecten van regelgeving
Ars Aequi, jaargang 56, november 2007
Nijmegen, 2006

20:00 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

De commentaren zijn gesloten.