30.10.2007

Zowel het uiterlijk als de wijze waarop.

je hebt haar wees blij dat het geen blond is
.

je hebt haar: wees blij dat het blond is
je hebt tanden: ze zijn nog bijna wit
je hebt voeten: ook al zijn ze dan ongewassen
en lange harige benen, afgrijselijk geluk
handen met gave vingers zonder eelt
je hebt verstand dat rusten kan en denken:
‘dit alles is maar een tijdje, dan ben je dood.’


Hans Lodeizen

Uit
Gedichten
[G. A. van Oorschot, Amsterdam 1970]

21:57 | Commentaren (1) | Tags: sterven

29.10.2007

Ware 'k een bietje.

vallende maan
Vallende maan

Vanavond viel de stilte

viel een steen in de tuin,

viel de maan als een zilveren

spiegel, daarop zag ik jouw

glimlach even weerkaatst

als in een biljartbal,

die zich snel over het

zachte laken rolt.

Marlies Souren


Uit
Lied voor de aarde en andere lovesongs
Gopher
Utrecht, 2006

20:00 | Commentaren (0) | Tags: luna

28.10.2007

Hemel zonder gezicht

Ciel sensa faccia
.

Geluk moet nooit zo zijn alsof de lucht
die je inademt heel diep in je komt,
maar als een wolk die eenzaam overdrijft
en in de grote leegte van het niets lijkt te verdwijnen.

.

Mai che la gioia sia cume quand l’aria
tì te respìret e den’la vègn de tì,
ma cume nevura che passa sulitaria
e nel gran vòj del nient par svanìss.

Franco Loi


vertaling Sabrina Corbellini & Willem van Toorn

Uit
Ciel sensa faccia
Em. Querido
Amsterdam, 2001

20:00 | Commentaren (1) | Tags: vertaling

27.10.2007

Stompe kop, stompe kont.

Westerschelde Belg
Scheld’gedicht

Ik zat eens aan de Schelde.
Daar voer een witte boot,
zijn mastentop versierd met
wat zwart, wat geel, wat rood

Een krop steeg mij ter kele
ik beet mij op de lip.
Ach, ach, dacht ik, en weende,
daar vaart een Belgisch schip.


Gaston Durnez


Uit
Hooikoorts
Heideland
Hasselt, 1965

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers

26.10.2007

Chœur final.

Chœur final
slotkoor

het is niet de dood die je bevriest
het is niet de dood die je benauwt
het is dat allebei en meer
de dood is houvast in de duisternis
met borden
UIT
achterstevoren
goed is de dood oneindig goed
vergeleken bij dit levenloze
vallen vallen van het doek dat
valt


en de zaal is leeg en de vloer is klein
en het doek kent geen begin of eind


Ramsey Nasr


Uit
onhandig bloesemend
De Bezige Bij
Amsterdam, 2004

25.10.2007

Zelfzeker inlappen.

paz vega xix
Schipbreuk

Ik wilde me inschepen voor
een land waar ik nog niet bestond

onderweg ben ik verdronken

alleen om niet al te weerloos
aan te spoelen later
lieg ik een vlot
lieg ik een reddingsboei
lieg ik mijn hoofd boven water.


Ellen Warmond

Uit
Mens: een inventaris
Querido
Amsterdam, 1969

20:00 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

24.10.2007

Wallebakken. Vaneigens, verstade?

Anvers dito zakken ii
Everlovin’ Ol’ Antwerp

zullen we samen
wat gaan kuieren
door de rosse buurt?

daar zitten achter glas
jouw seksegenoten
geëksploiteerd door de mijne.

en staan uren later de rijen
plastic vuilnisemmers en dito zakken
dag te worden.


al niet veel beter
dan waarvoor hier savonds zo vlijtig
gekomen wordt.


Gust Gils

Uit
Onzachte landing
De Bezige Bij
Amsterdam, 1979

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

23.10.2007

Heimelijk.

glinsteren
Glinsteren

Maandagnacht was ik op straat
Feitelijk was het al dinsdag
De grachten glinsterden
En ik glinsterde terug

De eerlijkheid gebiedt: in m’n eentje
Was ik niet, maar ook zij met wie ik was
Glinsterde moeiteloos
En zo gingen we naar huis

Zij naar het hare, ik naar het mijne

En soms denk je dan: was het maar anders
En een andere keer: zo hoort het
En soms: het dondert niet, ik hou van haar


Martin Bril

Uit
Verzameld werk
521
Amsterdam, 2002

 

20:00 | Commentaren (0) | Tags: liefde

22.10.2007

'n Uitgespannen clic.

prior letters
De zestigste viering

Te middernacht daalt stap voor stap
de prior van de keldertrap,
en kiest waar de gewelven zijn
een fles belegen rode wijn.

Het klooster slaapt, de poort is dicht;
de lange gang is zonder licht.
Hij vindt de refter op de tast
en neemt twee glazen uit de kast.

En schikt waar het kapittel is
de kelken in een vensternis.
In het ondeelbare moment
wordt er een bladzij omgewend.

En hij en de afwezige ander
beleven het weer met elkander:
het uur der vriendschap, het verbond
dat zelfs de bittere dood niet schond.

Bijeen: in ernst en argeloosheid,
er wordt gelachen en geschreid;
dan na het lang verbeid begin,
zet de muziek der stilte in. 

Een verre haan betrekt de wacht
en meldt de kentering van de nacht
alom. Het komend ogenblik
ontrooft het gij, ontrooft het ik.

De maan verbleekt, de dag breekt aan.
Voorbij, - de ander is gegaan.
Gegaan. Hij is een jaar reeds ver,
verdwenen met de morgenster.

Ida Gerhardt

Uit
Verzamelde Gedichten Deel 2
Athenaeum - Polak & Van Gennep
Amsterdam, 1999

20:00 | Commentaren (1) | Tags: rendez-vous

21.10.2007

Naar de knoppen.

power02
Natuur

Het grote wonder is toch wel
Dat voor mijn raam een boom
Staat die zijn bladeren bijna
Kwijt is. maar die ook alweer
Volop in de knop staat, alsof
Het godverdomme niks is
Die natuur, en dat terwijl
De winter nog moet komen

Martin Bril


Uit
Verzameld werk
Gedichten

521
Amsterdam, 2002

20:00 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

20.10.2007

Maar daar sta je dan voor zo'n belofte.

Dat was dat
Dat was dat

Ik lig in bed
jij zit
aan het voeteneind
ik kijk hoe je
na het sluiten
de beha over
je borsten schuift
en duw me overeind

Ik ken je alleen van achter
de split in je geruite rok
de naden van je kousen
je bruine jas permanent
schoenen met een hakje

Trap de dekens
van me af
hang mijn kloten
in de wasbak
pis de ochtend
fluitend tegemoet.


Tjitse Hofman

Uit
TV 2000
Passage
Groningen, 1999

20:00 | Commentaren (0) | Tags: in bed

19.10.2007

Oh, ne t'en fais pas!

Natasja
(…)

Ik was een jaar of 22, 23, maar zeker niet ouder, toen ik tot over mijn oren verliefd werd op mijn tegenwoordige vrouw en haar om haar hand vroeg… Nu zou ik me met het grootste plezier een pak slaag kunnen geven, dat ik op zo’n jeugdige leeftijd getrouwd ben, maar ik weet niet, wat ik mij toen aangedaan zou hebben, als Natasja mij had afgewezen.

Mijn liefde was volkomen echt, precies zo’n liefde als in romans beschreven staat, bezeten, hartstochtelijk enzovoorts. Mijn geluk snoerde me gewoon de adem af en ik wist niet, waar ik er mee naar toe moest. Ik hing mijn vader, mijn vrienden en bedienden allemaal de keel uit, omdat ik het aldoor maar over mijn vurige liefde had.

Gelukkige mensen zijn de onuitstaanbaarste en de vervelendste lieden op de wereld. Ik was een ontzettende zeurkous, ik schaam mij nu nog, als ik eraan denk…

(…)

Anton Tsjechow


vertaling Charles B. Timmer

Uit
Verzamelde werken I
G. A. van Oorschot
Amsterdam, 1986.

20:00 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

18.10.2007

Al smedende wordt men smid.

elena anaya x
De gelatene

Ik open ’t raam en laat het najaar binnen,
Het onuitspreeklijke, het van weleer
En van altijd. Als ik één ding begeer
Is het: dit tot het laatste te beminnen.

Er was in ’t leven niet heel veel te winnen.
Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer,
Als men zich op het wereldoude zeer
Van de miljarden voor ons gaat bezinnen.

Jeugd is onrustig zijn en een verdwaasd
Hunkren naar onverganklijke beminden,
En eenzaamheid is dan gemis en pijn.

Dat is voorbij, zoals het leven haast.
Maar in alleen zijn is nu rust te vinden,
En dan: ’t had zoveel erger kunnen zijn.

J. C. Bloem

Uit
Verzamelde gedichten
Atheneum – Polak & Van Gennep
Amsterdam, 1979

20:00 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

17.10.2007

Languit vallen in het licht.

Sereen of Plioceen
Middelheim

Alles is voorbij. Dit is wat was.
Het heden is hier enkel op bezoek.
En of het dit en of het dat, luidt het beleefd verzoek.
Het heden wordt hier kort gehouden als het gras.

Zo zou mijn leven zijn geweest, als en indien:
wat niet meer is, staat hier genummerd uitgehouwen.
Zo wou ik mijn gemis graag overzien.

Sereen. dat is hoe een steen
zich voelt als hij ineens met nog een andere steen
van Henry Moore blijkt te zijn, of uit het Plioceen.


Herman de Coninck

Uit
De gedichten
De Arbeiderspers
Amsterdam/Antwerpen, 1998

20:00 | Commentaren (0) | Tags: anvers, antwerpen

16.10.2007

Je schrijft. Voor wie? waarom? (Se sciv. Per chi? perchè?)

mooie voeten
Je mooie voeten

Geef ze mij!
Toe, doe het voor me
strek ze gebalsemd
voor me uit.

Je voeten sterk
je voeten mooi

Toe, doe
Geef ze mij
Toe, geef ze bloot.

Marlies Souren

Uit
Lied voor de aarde en andere lovesongs
Gopher
Utrecht, 2006

20:00 | Commentaren (0) | Tags: en nu

15.10.2007

Uit het hart

rivierenland
Ab imo pectore

Daar waar de bloesem
eeuwig lijkt te bloeien,
tussen de velden
echoot de wind;

voorbije klanken,
ritselend gras,
het enthousiasme
van een kind.

Daar waar het ritme
van het water,
in alle mensen
lijkt te stromen.

Ons rivierenland,
daar ben ik
thuisgekomen.

Marije Geerts

Uit:
Poëziepuntgl
Jaargang 5 editie 3

20:00 | Commentaren (0) | Tags: land

14.10.2007

LA CHANSON DU CHAGRIN

das trinklied
Das Trinklied vom Jammer der Erde.

   De dichter zingt tot zijn gasten die met hem den beker zullen plengen

Schon winkt der Wein im goldnen Pokale,
Doch trinkt noch nicht, erst sing ich euch ein Lied!
Das Lied vom Kummer soll auflachend
in die Seele euch klingen. Wenn der Kummer naht,

liegen wüst die Gärten der Seele,
Welkt hin und stirbt die Freude, der Gesang.

   Hij wijst erop, dat de zorg vreugd en lied doet verstommen

Dunkel ist das Leben, ist der Tod.

   Deze laatste pessimistische versregel, is het telkens terugkeerend
  
eindrefrein.
 
Herr dieses Hauses! .....
Dein Keller birgt die Fülle des goldenen Weins!
Hier, diese ..... Laute nenn' ich mein!
Die Laute schlagen und die Gläser leeren,
Das sind die Dinge, die zusammen passen.

   Zelfs na het wijn-verheerlijkende

Ein voller Becher Weins zur rechten Zeit
Ist mehr wert, ist mehr wert, ist mehr wert als alle Reiche dieser Erde!

   volgt weer het sombere:

Dunkel is das Leben, ist der Tod.

Das Firmament blaut ewig und die Erde
Wird lange fest stehen und aufblühn im Lenz.
Du aber, Mensch, wie lang lebst denn du?
Nicht hundert Jahre darfst du dich ergötzen
An all dem morschen Tande dieser Erde!

Seht dort hinab! Im Mondschein auf den Gräbern
hockt eine wildgespenstische Gestalt -

   Na wijze, aan den Prediker herinnerende woorden van de
   kortheid van 's menschen bestaan, wijst de dichter op een
   spookgestalte, die op de graven gehurkt zit:

Ein Aff ist's! Hört ihr, wie sein Heulen hinausgellt
in den süßen Duft des Lebens!

   En nu, nu de stemming zoo diep mogelijk is neergedrukt,
   zingt hij:

Jetzt nehm den Wein! Jetzt ist es Zeit, Genossen!
Leert eure goldnen Becher zu Grund!

   maar dan, om te eindigen, wederom:

Dunkel ist das Leben, ist der Tod!


   Uit de, deels wild-hartstochtelijke, deels schrijnend smartelijke
   muziek, blijkt dat Mahler het pessimisme, het leed, het onder-
   worpen zijn aan het noodlot dat deze verzen uitdrukken, tot in
   hun diepste diepten heeft gepeild. Meer treffende en meer natuur-
   getrouwe verklaring van de tekst is niet denkbaar.


Wouter Hutschenruyter

Uit
Beroemde Musici
Deel VI
Mahler
J. Philip Kruseman
's Gravenhage

21:35 | Commentaren (0) | Tags: dood

11.10.2007

Verbeter

voor haar in P
Al die mooie beloften

De grazige weiden, de stille wateren,
ik heb ze gezocht en inderdaad
gevonden, ze waren nog mooier
dan mij was beloofd,
prachtig.

En in dit liefelijke landschap de zoon
van de maker, aan een boom genageld,
maar geen spoor van geweld
of verzet, alleen maar
vrede, rust.

Zijn lege ogen kijken het landschap in,
om zijn mond spelen eeuwige vragen,
waarom dan, wie ben je,
waar was je, e.d.

Zonder verwijt, hij moet hebben geweten
wat er zou gaan gebeuren.
Ik heb geen antwoord.


Rutger Kopland

Uit
Dit Uitzicht
Van Oorschot
Amsterdam, 1982

 

21:57 | Commentaren (0) | Tags: doorzicht

10.10.2007

Op elkaar botsen en 'ontvlammen'.

tegendraads
21 november 1981

Je liep daar naast mij in je gouden jack.
Ik liep je nog te leren kennen,
jij moest nog aan de oorlog wennen
die ik nog niet had afgelegd.

Wij gingen tegendraads de mensen tegemoet
die als een kalme waterval
vanaf de hoge bruggen kwamen.
Het was de allereerste stoet
die ik ooit zag waarin de namen
van allen waren uitgewist
en waarin elk gezicht
toch toebehoren bleef
aan wie daar samen waren.

Geen leus kwam uit de vele monden,
alleen ging keer op keer de donder,
de zachte donder van de vrede door
de gelederen die niet marcheerden.

Wij gingen stroomopwaarts over de Rozengracht,
legden soms aan en dronken om de naam
likeuren die op andre dagen
te zoet zijn zouden voor een keel
die meer op rauw geweld
was ingesteld, maar die nu mede
te fluisteren begon, wat
allengs aanzwol tot de donder,
de zachte donder van de vrede.

Jij stond daar naast me in je gouden jack.
Het oproer bleef uitbundig stromen.
Ik heb mijn ransel afgenomen
en achteloos opzijgelegd.


Jan Eijkelboom

Uit
De gouden man
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1982

21:15 | Commentaren (0) | Tags: leven

09.10.2007

Ieder op haar eigen wijze.

Langzaamaan
.

Haar kussen waren lang
En zonder blozen
Trok zij het lichaam uit
De lippen open
Waar zij zich langzaam gaf
Half heet half roze.

Zo lag zij als de vrucht
Waarop ze wachtte
Haar borsten volgebloed
Twee benen bracht ze
Vaneen en langzaamaan
Het allerzachtste.


Ramsey Nasr

uit
27 gedichten en geen lied
Thomas Rap
Amsterdam, 2000

20:00 | Commentaren (0) | Tags: dijen

08.10.2007

Spermatopsida als klasse

Gil
Vergelijking

Het paren van nijlpaarden
is minstens zo subtiel
als onze logge bezigheid
in bed. Ook hier
stroomt Gods water echter
opgewekt over de akkers
of onbekommerd de delta in
al naar gelang het
zo uitkomt.


Dana Hokke

uit
Gebroken wit
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1982

21:43 | Commentaren (0) | Tags: dijen

02.10.2007

Kom maar binnen.

KK
Het meisje lekkernij

Het meisje dat haar vingers naar je strekt -
ze is een sprookje dat zich afspeelt
in je hoofd.
Haar hand haalt alles overhoop.
De melodie die je voorzag ontpopt zich
en je ogen bloeden mee.
Met welke lekkernij heeft ze je volgestopt?

Ze wentelt als een schaduw
op de muren om je heen
alsof ze een belofte maakt.
Je hoeft niet op de nacht te wachten
om te zien hoe ze bezwijkt.
Ze rafelt als een wollen sokje in je uit
en vormt een vlek.

Je maakt haar nooit, nooit, nooit meer weg.


Miquel Declercq

Uit
Person@ges
De Arbeiderspers
Antwerpen/Amsterdam, 1997

20:02 | Commentaren (0) | Tags: meisje