11.08.2007

Vandaar.

003

Vriendin van één nacht

 

Het was onbereikbaar.

Maar voor iedereen die dat óók vond, trok ze tijd

uit, en haar bloesje, en de spelden uit d’r haar.

 

Zij had velours geribde rode lippen om je er over heen

        te praten

en schaars-paarse om er nadien over te zwijgen,

en lange vingers om je lang en langzaam tot zich toe

        te laten,

 

het was bijna gewijd:

hijgen werd heel ver adem

halen, voorbij de grenzen van de tijd.

 

En de wanhoop nadien had iets van lekker samen.

Uitzicht op leegte, maar

met gordijntjes voor der ramen.

 

Herman de Coninck

 

Uit

Met een klank van hobo

Van Oorschot

Amsterdam, 1980

20:00 | Commentaren (0) | Tags: dijen

De commentaren zijn gesloten.