10.06.2007

Gienen blijf weten.

ingrid_jonker foto_dichteres_

Ik had gedacht…

 

Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,

en in de zachte nacht alleen kon slapen,

maar in mijn onschuld heb ik niet geweten

dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:

 

Dat ik lichte trilling van je hand

weer langs mijn sluimerende hals zou voelen –

Ik die dacht dat het vuur in me brandde

als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.

 

Nu weet ik dat onze levens zijn als een lied

waarin de smarttoon van onze scheiding klinkt

en waar alle vreugde terugvloeit in verdriet

en uiteindelijk in onze eenzaamheid verzinkt.

 

 

Ingrid Jonker

 

Vertaling Gerrit Komrij

 

Uit

Ik herhaal je

Podium

Amsterdam, 2000

 

 

Ingrid Jonker - selected poems boekomslag

Ek het gedink…

 

Ek het gedink dat ek jou kon vergeet,

en in die sagte nag alleen kon slaap,

maar in my eenvoud het ek nie geweet

dat ek met elke windvlaag sou ontwaak:

 

Dat ek die ligte trilling van jou hand

weer oor my sluimerende hals sou voel –

Ek het gedink die vuur wat in my brand

het soos die wit boog van die afgekoel.

 

Nou weet ek is ons lewens soos ’n lied

waarin die smarttoon van ons skeiding klink

en alle vreugde terugvloei in verdriet

en eind’lik in ons eensaamheid versink

 

 

Ingrid Jonker

 

Uit

Ik herhaal je

Podium

Amsterdam, 2000

21:45 | Commentaren (0) | Tags: liefde

De commentaren zijn gesloten.