30.05.2007

Godsbedrieger of fijnaard.

1b

(...)

 

 

Mensen gebruiken vaak het woord ‹therapeutisch› bij het schrijven.

 

Ik baal nogal van dat woord. Wel merk ik dat heel veel mensen zichzelf voor de gek houden. Als je schrijft zoals ik schrijf, krijg je ook een heel goed inzicht in je eigen donkere, destructieve en lelijke kanten. Op zo'n manier kom je tot zelfaanvaarding.

 

Als ik in de trein die gesprekken hoor en merk hoe hoog die mensen van de toren blazen, dan denk ik: heb je dan geen greintje zelfkennis? Zo veel mensen proberen angstvallig een bepaald beeld van zichzelf hoog te houden. In dat opzicht is schrijven wel therapeutisch.

 

En dat maakt ook dat het begrip ‹schaamte› niet veel meer betekent. Je weet heel veel over je duistere kanten. Die heb je dan een plaats gegeven. Het is aanvaard. Die zelfaanvaarding is bevrijdend. Je moet jezelf ook niet zo verschrikkelijk au sérieux nemen. Ik kan zeggen: ja, inderdaad, ik bén zo. Ik héb die neiging. Punt.

 

 

Kristien Hemmerechts

 

 

in gesprek met Marja Pruis

De Groene Amsterdammer

Amsterdam, 23-6-2001

21:06 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

28.05.2007

Godsdeerlijke deemstering.

geen geluk gehad iii

Geen geluk gehad

 

Er is geen ontkomen meer

bestaanbaar

geen woord meer

beschikbaar

geen verbergen meer

denkbaar

geen gerust oog gezien

 

Jonge vrouwen

een enkele slip

een asfaltweg

wat groen beneden

 

Een spelletje

ledigt

en

ontluistert

 

Niemand heeft het nergens over

 

 

J.L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk

27.05.2007

't Zal je vader zijn.

Pinksterrood

Pinksterrood

 

Ik vroeg zo’n vrouw

hoeveel zij vroeg.

Goedkoop genoeg.

Niet dat ik wou.

 

De zonde doet

er niet veel toe,

ik wist de koers,

de rentevoet.

 

Maar gaandeweg,

een christenheer,

wordt het steeds meer

wat zij mij vraagt.

 

Zij vraagt om vuur,

Zij vraagt om bloed,

alles waardoor

een zondaar boet.

 

Puur pinksterrood

bijt mij haar mond,

een bondgenoot

van God op aarde.

 

Het woord, verstomd,

is vlees geworden

en heeft onder ons gewoond.

 

W. Barnard

 

Uit

Mythologisch

De Prom,

Baarn, 1997

18:30 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

25.05.2007

Vingeroefening

finger ii

Zadoesjnitsa

 

Op het dunne blad van een treurwilg
drijf ik traag over de wateren
van Schelde, Zenne, Nete, Leie...

 

Het blad is smal, maar ik maak plaats
voor mieren, vechtend voor hun leven,
voor vermoeide bijen, oude vlinders,
voor zielen van verdronken dieren,
voor zielen van verdronken kinderen,
in Schelde, Zenne, Nete, Leie...

 

Zo drijven we dan met zijn allen
onbevreesd voor regen, droogte,
voor het ijs en voor de sneeuw
altijd verder naar de wateren
van Stroema, Mesta, Jantra, Jana...

 

Tussen het riet, op bolle stenen,
wachten de voorouderlijke zielen
en een wit libelletje - mijn moeder! -
vliegt naar me toe om me toe zoenen,
ginder aan de snelle wateren
van Stroema, Mesta, Jantra, Jana...

 

 

Maja Panajotova

 

Uit

Verzwegen alibi

Manteau

Antwerpen, 1983

23:30 | Commentaren (0) | Tags: land

20.05.2007

De toekomst nu.

loesje en de straathoek

 

.

 

Op

 

elke

 

straathoek

 

bij elk gebouw

 

staat

 

de toekomst

 

naar je

 

te lonken

 

Als jij

 

die niet

 

verleiden zou

 

dan was je

 

diep gezonken

 

 

 

Loesje

 

Uit

Scheurkalender 91

Stichting Vrienden van Loesje

A. W. Bruna Uitgevers BV

Utrecht, 1990

O, vandaar!

La plupart des hommes célèbres meurent dans un véritable état de prostitution.

Charles Augustin Sainte-Beuve, Mes poisons.

 

borderline - dsc04674dq5

 

La natur veut qu’on jouisse de la vie le plus possible

et qu’on meurt sans y penser.

Le Christianisme a retourné cela

 

Charles Augustin Sainte-Beuve

 

09:15 | Commentaren (0) | Tags: limburg

19.05.2007

Dat kun je van mijn nichtje niet zeggen.

goudblond colour2

Anton

 

Links een tenger en goudblond godinnetje,

keurde mij geen blik waardig.

Maar het deed me niets: sinds elf september

ligt een Arabier nu eenmaal slecht

                        in de markt. Rechts

een stelletje; zij, reuzin, pokdalige kop,

paarsfluwelen avondjurk, ik vond het

wel wat hebben. Dus toen haar vriend even verdween

raakten we in gesprek; ze werkte, vertelde ze,

voor een castingbureau; die middag had ze,

voor een nieuwe Nederlandse dramaserie,

                        NSB’ers gecast.

Ach, mijn joodse verloofde en ik,

zienderogen worden we ouder en dikker samen,

scheppen we steeds meer behagen in eten

en slapen. Toen haar vriend weer opdook

kuste hij haar blote schouder en keek mij

ondertussen strak aan. De slanke blondine

links van mij, zag ik nu, had op de achterkant van haar nek,

over de volle breedte, een tatoeage:

                        Anton

stond er,

in schoonschrift, tussen

twee hartjes in.

 

 

Mustafa Stitou

 

Uit

Varkensroze ansichten

De Bezige Bij

Amsterdam, 2003

20:30 | Commentaren (0) | Tags: doorzicht

18.05.2007

Geheel buiten adem terneerliggen.

B&W-buttoning-her-blouse

(…)

 

samensmelten in extase:

daarom voel ik niet zoveel verlangen naar een jongen.

Ook haat ik de vrouw die geeft omdat ze geven moet

en ondertussen koeltjes denkt aan de wol die ze moet spinnen.

Ik hou niet zo van lust die ontspruit aan plichtbesef:

geen enkel meisje hoeft haar plicht te doen voor mij!

Ik hou ervan haar stem te hoeren die het uitschreeuw van genot

en mij vraagt om te vertragen, om me niet te laten gaan!

Ik wil mijn amechtig meisje in de verloren ogen zien,

als ze uitgeput terneerligt en zich lang niet strelen laat.

 

(…)

 

Ovidius

 

vertaling: Micha Kat

 

Uit

Ars amatoria

 

 

19:45 | Commentaren (0) | Tags: suf gejongd

17.05.2007

Honey, bring it close to my lips.

tori amos prowidowbanner

.

 

now it’s all changed,

it’s got to change more

we think it’s getting better

but nobody is really sure

and so it goes, goes round again,

but now and then we wonder

who the real men are

 

Tori Amos

 

Uit

Real Men.

2001

16.05.2007

't Is eens niet meer

carice 59

Een oud vers

 

Wat ik betreur te hebben niet bezeten

Is het geluk van menig burgerman:

De vrede van het huisgezin, en van

De kinderen, die mee aan tafel eten.

 

En ik weet wel, dat in mijn armen gelegen

De liefste is bezwijmd van zaligheid,

Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,

En van het hart, dat mijn hart is genegen.

 

Maar dit is alles niets, al deze dingen,

Gezegend, en te min; ’t is eens niet meer;

Men hoort de vogels in de bomen zingen,

De jaren gaan, de winter keert steeds weer,

De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen.

Wat doet een bedelaar met rode rozen?

 

 

J.W.F Werumeus Buning

 

Uit

Verzamelde gedichten

Querido

Amsterdam, 1974

 

20:45 | Commentaren (0) | Tags: doorzicht

15.05.2007

Toen Jo los kwam.

Vader%2028%20ST_

Vader

 

De velden zijn vol rijm vanavond. als ik nu

verdwaal wil ik jou tegenkomen

en je vragen naar de weg. Wat zou je klein

en stil zijn, vol gebaren en

onuitgesproken tekens. En je handen

koud, nerveus en nauwelijks te bedwingen.

Maar je stem, vader, je stem kan ik

me niet herinneren terwijl je onvermurwbaar

van me wegloopt en je witte haar zich oplost

in de avond als een stukgetrokken nest.

 

Peter Ghyssaert

 

Uit

De zuigeling van Sint-Petersberg

Querido,

Amsterdam, 2001

14.05.2007

Je moet 't maar weten.

liekens_goedele_01

.

 

Wie zeker is

 

kan rustig

 

twijfelen

 

 

 

Loesje

 

Uit

Scheurkalender 91

Stichting Vrienden van Loesje

A. W. Bruna Uitgevers BV

Utrecht, 1990

19:45 | Commentaren (0) | Tags: en nu

13.05.2007

Yes Baby Yes

garden-of-the-gods

De vrijheid

 

Ik holde achter de vrijheid aan

als iemand die ’s avonds

naar taxi op zoek is

 

de vrijheid die niet meer is dan

alleen zijn

met mijn kruis en mijn collectie

enorme illusies

 

de vrijheid om elke dag te gaan zitten

aan de onmisbare schrijftafel

van de hoop

 

de vrijheid begrijp ik nu

ruikt

als een veld onzichtbare bloemen

 

 

Bertalicia Peralta

 

vertaling: Poëzie-werkgroep Centrum voor Chileense Cultuur

 

Uit

Het water zal de stenen breken

De Populier

Amsterdam, 1984

19:00 | Commentaren (1) | Tags: doorzicht

Geen schim van kus m'n botten.

clodia

Op de wijze van Catullus

 

Ik kan liefhebben en ik kan haten

en ik weet ook heel goed waarom –

 

maar ik kan niet blijven en ik kan niet weggaan

en ik weet nooit waarom.

 

 

Toon Tellegen

 

Uit

Gedichten 1977 -1999

Querido

Amsterdam,

09:15 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee

12.05.2007

In 1973 was Cees niet meer. Riekus wachtte nog een tiental jaren.

suicide

.

 

Wenn man unter Ewigkeit nicht unendliche

Zeitdauer, sondern Unzeitlichkeit versteht,

dan lebt der ewig, der in der Gegenwart lebt

 

Vanavond weer eens een kapitteltje Ludwig

gelezen - zie boven – en onmiddellijk B. gebeld.

 

Ja, zei ze en i.v.m. de tijdeloosheid nam ik

mij voor de oude beproefde methode van keizer

Houang Ti (2698 v. Chr.) te proberen.

 

Gandalf 13: ‘Onder het knersen der tanden en lozen

van diepe zuchten perste hij het zaad vermengd

met vrouwelijk vocht terug naar de hersenen. Hij werd

zo oud dat men zich later niet meer kon herinneren

of hij eigenlijk ooit was gestorven…’

 

B. kwam en er was veel eeuwigheid tussen haar dijen,

maar nu zij opstaat om een sigaret te zoeken, zie ik

dat ik toch een eenvoudig sterveling ben. Er vallen

bleke droppels op m’n zwarte vloer – ik hoor

ze tikken als een verre klok.

 

 

Riekus Waskowsky

 

Uit

Verzamelde gedichten

Bert Bakker

Amsterdam, 1985

16:30 | Commentaren (0) | Tags: sterven

The late Nikolai

korndorf

.

 

‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde,

want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan…

 

En ik hoorde een luide stem van de troon zeggen:

Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen,

en zij zullen zijn volken zijn,

en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen,

en de dood zal niet meer zijn,

noch rouw,

noch geklaag,

want de eerste dingen zijn voorbijgegaan…

 

En Hij sprak tot mij:

“Het is geschied”.’

 

 

Uit

 

Korndorf – Hymnus III ‘Zu Ehren von Gustav Mahler’

 

een gesproken citaat uit de Openbaring van Johannes (21: vers 1, 3, 4, 6):

07:45 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

11.05.2007

Een goddelijke schaamte.

017

Gods show

 

In de parkeergarage weergalmt oneven

getik van de gebroken naaldhak. En

plink-plonk stuiteren parels van mijn halssnoer.

Ik buk en kruip op knieën van nylon

 

over de vloer, over zilveren stippen

platgetreden klonten kauwgom,

vind een kermishobbelpaard, en zoek,

nu in galop, naar mijn verloren tijd,

 

krabbel hier en daar wat in de vaart

aan mijn memoires. Herinneringen zijn

rond en reëel, maar taal is als film,

vol van montage. De logica van

 

wie ik ben, loopt via zakspiegeltjes,

via studiolampen en regisseurs,

van wie niemand namen kent

 

 

Jannah Loontjes

 

Uit

Het ongelooflijk krimpen

Prometheus

Amsterdam, 2005

Goede zien en niet ademhalen

goedele22

Eerste aanblik

 

En, peinzend, zie’k uw zee-blauwe oogen pralen,

        Waarin de deernis kwijnt, de liefde droomt,-

        En weet niet, wat door mijn adren stroomt:

Ik zie naar u, en kan niet ademhalen:

 

Een gouden waterval van zonnestralen

        Heeft nooit een zachter aangezicht bezoomd….

        ’t Is, of me een engel heeft verwellekoomd,

Die met een paradijs op aard kwam dalen.

 

‘k Gevoel mij machtig tot u aangedreven

        En buiten mij. ‘k was dood, ik ben verrezen,

En voel mij tusschen zijn en niet-zijn zweven:

 

        Wat hebt gij, tooveres, mij goed belezen!

Aan u en aan uwe ogen hangt mijn leven:

        Een diepe rust vervult geheel mijn wezen.-

 

 

Jacques Fabrice Herman Perk  [1859 – 1881]

 

Uit

Spiegel van de Nederlandsche Poëzie door alle eeuwen.

Samenstelling Victor E. van Vriesland

N.V. De Spieghel

Amsterdam, 1939

 

11:52 | Commentaren (0) | Tags: fluister

Goedele zonder blad voor.

goedele9

Goedele zonder tuttig toontje

 

Na Oprah en Linda krijgt ook Goedele Liekens (44) een eigen lijfblad dat – hoogstwaarschijnlijk – naar haar voornaam gaat luisteren. Het nieuwe week- of maandblad ligt na de zomer in de kiosk. Volgens Liekens zal het grotendeels bestaan uit psychologie, ‘seksuologie’, relaties en maatschappelijke thema’s. ‘Dat er reportages over ontwikkelingssamenwerking in moeten, dat vind ik heel vanzelfsprekend’, aldus Liekens in dagblad De Morgen. De minste kaas heeft ze gegeten van beauty en mode, maar die krijgen eveneens een prominente plaats.

 

‘Dat tuttige vrouwentoontje’ wil ze vermijden. ‘Ik kan me moeilijk voorstellen dat in het blad Goedele graatmagere modellen staan. Hoewel ik ook besef dat we over onze adverteerders niet veel te vertellen hebben.’ Er moet nog, zegt Liekens, gewerkt worden aan haar eigen ‘glamourkant’.

 

Het Vlaamse lifestyleblad wordt ‘crossmediaal’, want uitgever Sanoma neemt ook een belang in Liekens’ tv-productiemaatschappij Jok Foe. De twee partners denken aan kruisbestuiving met internet, televisie en radio. Zowel de publieke omroep VRT als de commerciële zender VTM dingt naar de gunsten van Goedele Liekens voor nieuwe tv-programma’s.

 

Liekens is opgetogen, maar ook nerveus. ‘Een personalityblad, de combinatie tv en magazine, dat heeft nog nooit iemand in Vlaanderen gedaan’, zegt ze. Ze denkt dat er ‘heel veel mensen klaarzitten om te zien hoe ik met mijn smoel tegen de muur knal.’

Maar Aimé Van Hecke, oud-baas van de VRT-televisie en nu de topman van Sanoma, heeft groot vertrouwen in haar. ‘Goedele is competent, energiek, een beetje rebels en heeft een eigen mening. Heel erg Sanoma dus.’

De hoofdredactrice in spe moet er nog aan wennen dat haar naam een merk wordt. ‘Ik had misschien beter een artiestennaam gekozen, om toch een beetje afstand te bewaren. Mijn kinderen doen dat al vanzelf: ‘Mama, Goede Liekens is op tv’, zeggen ze.’

 

 

Bart Dirks

 

Uit

de Volkskrant

Gepubliceerd 2:47 11 mei 2007

09:52 | Commentaren (0) | Tags: lekker

09.05.2007

Een fragiel opgewonden stand.

1f

Een vergeefs gedicht

 

Zoals je loopt,
door de kamer uit het bed
naar de tafel met de kam,
zal geen regel ooit lopen.

 

Zoals je praat,
met je tanden in mijn mond
en je oren om mijn tong,
zal geen pen ooit praten

 

Zoals je zwijgt,
met je bloed in mijn rug
door je ogen in mijn hals,
zal geen poëzie ooit zwijgen

 

 

Remco Campert

 

Uit

Een standbeeld opwinden

De Bezige Bij

Amsterdam, 1952

10:31 | Commentaren (0) | Tags: langzaam geil

08.05.2007

De waarheid én Gilena & Guy.

advertentie

De waarheid

 

De waarheid is een brood slechts goed voor scherpe tanden;

Een spijs, die aan den disch liefst elk voorbij laat gaan;

Een boek, dat menig slechts gedwongen neemt in handen;

Een bruid, waar naast geen mensch als bruigom graag wil staan.

 

 

Nicolaas Jeremias Storm van ’s Gravesande  [1788 – 1860]

 

Uit

Spiegel van de Nederlandsche Poëzie door alle eeuwen.

Samenstelling Victor E. van Vriesland

N.V. De Spieghel

Amsterdam, 1939

20:45 | Commentaren (0) | Tags: kritiek

07.05.2007

Meer hier dan haar.

overal geen borsten

Hiero en daaro

 

Er zijn ook mensen

die nooit een foto zouden vouwen

maar wel opeens, en overtuigd,

de overbuur in stukken houwen

 

 

Judith Herzberg

 

Uit

Bijvangst

de Harmonie

Amsterdam, 1999

19:15 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

05.05.2007

Sonnet van de donkere liefde

bruni & lorca

Nacht van de slapeloze liefde

 

Nachtopwaarts wij twee bij volle maan,

terwijl jij lachte moest ik huilen.

Jouw misprijzen was een god, mijn klacht

aaneengeregen duiven en momenten.

 

Nachtafwaarts wij twee. Kristal van smart,

jij huilde in de diepe verten.

Mijn pijn een groep van doodsgevechten

op jouw onstandvastig hart van zand.

 

Op bed bond ons het ochtendgloren,

onze monden aan de koude straal

van bloed vergoten zonder einde.

 

De zon kwam door gesloten luiken,

’t koraal van leven liet zijn takje

bloeien op het doodskleed van mijn hart.

 

 

Federico García Lorca

 

vertaald door Bart Vonck

 

Uit

De mooiste van Lorca

Lannoo & Atlas

Tielt en Amsterdam, 2005

20:15 | Commentaren (0) | Tags: nacht

04.05.2007

 Altijd al het land gehad.

geen rome maar Denver_Lightning

Verschiet te Rome

 

Ruïnes? Ik weet ze in mijn leven al.

Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,

uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed

te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond

 

laat door geen glorieus verwoest bestaan

zich evenaren. Ik zie die wondere

ondergang, besef hoe mijne evenmin fataal

en keer op keer als voor het eerst zal zijn.

 

 

Anneke Brassinga

 

Uit

Verschiet

De Bezige Bij

Amsterdam, 2001

21:15 | Commentaren (0) | Tags: land

01.05.2007

Lenig, welig en ongekleed

Je moest ns weten

Anadyomene

 

Gedichten, zoals men weet, worden geboren

uit schuim en vertonen hun hoge schoonheid

het liefst boven het ontvankelijke water

waarin ze met gemak hun diepte bespiegelen.

De begeerde godin verschijnt altijd ongekleed

en in volmaakte vormen zomaar onder ons, ze

verenigt zich met de haar omringende wereld

en beeldt die uit in heldere raadsels van de taal.

 

 

T. van Deel

 

Uit

Nu het nog licht is

Querido

Amsterdam, 1998