11.05.2007

Goede zien en niet ademhalen

goedele22

Eerste aanblik

 

En, peinzend, zie’k uw zee-blauwe oogen pralen,

        Waarin de deernis kwijnt, de liefde droomt,-

        En weet niet, wat door mijn adren stroomt:

Ik zie naar u, en kan niet ademhalen:

 

Een gouden waterval van zonnestralen

        Heeft nooit een zachter aangezicht bezoomd….

        ’t Is, of me een engel heeft verwellekoomd,

Die met een paradijs op aard kwam dalen.

 

‘k Gevoel mij machtig tot u aangedreven

        En buiten mij. ‘k was dood, ik ben verrezen,

En voel mij tusschen zijn en niet-zijn zweven:

 

        Wat hebt gij, tooveres, mij goed belezen!

Aan u en aan uwe ogen hangt mijn leven:

        Een diepe rust vervult geheel mijn wezen.-

 

 

Jacques Fabrice Herman Perk  [1859 – 1881]

 

Uit

Spiegel van de Nederlandsche Poëzie door alle eeuwen.

Samenstelling Victor E. van Vriesland

N.V. De Spieghel

Amsterdam, 1939

 

11:52 | Commentaren (0) | Tags: fluister

De commentaren zijn gesloten.