30.11.2006

’t Zal rap gebeurd zijn

web_browndr


.



Nauwsluitend geen woord gevormd
noch gebeld door de mooiste kont
ooit op zijn ogen gelegd


Zo nu en dan zag hij die billen
om nooit los te laten de grillen
van ’n bips zo welgevormd



Op het nippertje vergat zij te zeggen
dat tijdens het urenlange beffen
zij soms zappend zoog
en over die schone jongeheer loog


Meermalen werd het mistig
wat haar speet
zelfs zeldzaam hitsig
was evenmin haar deel


J.L. Shevek
 UitOnontgonnen werk 

29.11.2006

Wie heeft jou gezocht tegen een krakend hek?

wie wat vindt heeft slecht gezocht [ii]

 

Tegen het krakende hek

 


Zo stonden wij tegen het krakende hek,

zo buiten de wereld als paarden.


Het was weer aarde, gier en soir de
paris, een avond van waar en wanneer.


In mij kwamen vergeten regels omhoog,
zachte op nacht rijmende landerijen,


maar jij fluisterde: hier, hier is het
het fijnste, waar je nu bent, waar je nu


bent met je handen. Zo lagen we tegen
de aarde en tegen elkaar, terwijl het hek


kraakte tegen de opdringende paarden.

 

 

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1972

28.11.2006

Suf gejongd. Van Honoré moet je 't hebben.

Geknipt met bloemen

.

 

"In een dichter schuilt,

 

geloof ik,

 

een mooie vrouw van het ergste slag."

 

 

.

 

"Dans un poète il y a,

 

je crois,

 

une jolie femme de la pire espèce."

 

 

Honoré de Balzac

 

1799 – 1850

 

Uit:

Illusions Perdues

25.11.2006

Misschien wordt het morgen beter.

Poolse nacht- kerkhof03

Midden in vele bezigheden

 

Midden in vele bezigheden

die geen uitstel dulden

ben ik vergeten

dat een mens ook moet

sterven

 

lichtzinnig

verzuimde ik die plicht

of vervulde hem

oppervlakkig

 

vanaf morgen

wordt alles anders

 

begin ik met zorgvuldig sterven

verstandig optimistisch

zonder tijdverlies

 

Tadeusz Różewicz

 

vertaling Karol Lesman

 

Wśród wielu zajęć

 

Uit

Heb medelijden, tijd.

Plantage,

Leiden, 2003.

24.11.2006

Onschuldig land

Ysolde

 

Zwerver

 

Op geen enkel

stuk

grond

kan ik

thuis zijn

 

Bij elk

nieuw

klimaat

dat ik onderga

voel ik me

kwijnend

omdat

ik er

ooit eens

aan gewend was

 

En steeds maak ik me los

als vreemde

 

Bij het geboren worden

teruggekeerd uit te

doorleefde tijden

 

Eén enkele tel

genieten van beginnend

leven

 

Ik zoek een onschuldig

land

 

Girovago

 

In nessuna
parte
di terra
mi posso
accasare

A ogni
nuovo
clima
che incontro
mi trovo
languente
che
una volta
già gli ero stato
assuefatto

E me ne stacco sempre
straniero

Nascendo
tornato da epoche troppo
vissute

Godere un solo
minuto di vita
iniziale

Cerco un paese
innocente

 

G. Ungaretti

 

Campo di Mailly, 1918

 

 

vertaling Salvatore Cantore

 

15:15 | Commentaren (0) | Tags: leven, land, onschuldig

21.11.2006

Hoezo op z'n Grieks

426px-Pythia

.

 

"A man is in general better pleased

 

when he has a good dinner upon his table,

 

than when his wife talks Greek."

 

 

Johnson, Samuel

 

1709 - 1784

 

 

20.11.2006

Dood [v]

lucht_avond_9

.

 

De stilte van een woning waarin iemand

op sterven ligt: gefluister, gesnik in een zakdoek, zachtjes

sluiten de deuren. De geuren van medicijnen, niet langer

nodig, de gele vlam van een lijkkaars. Die

zwijgende man, mijn vader, is een jongen

wiens moeder stervende is. Nog niemand gelooft

in wat nu gebeurt, al

is gebeurd, ongemerkt, maar nog steeds

die stilte. Iemand klopt een mat op het erf,

een motor slaat aan, gekrakeel op de trap,

muziek, een naar gras geurende tochtvlaag

heeft de vlam gedoofd. Niets hier dat

haar nog toebehoort. Niets verbindt ons nog

met haar, wij die achterblijven. Nu

mag er gehuild worden, hardop, luider:

tot niet aflatende getuigenis

van het leven.

 

 

Bronisław Maj

 

 

vertaling Karol Lesman

 

Uit

Heb medelijden, tijd.

Plantage.

Leiden, 2003.

 

17:23 | Commentaren (0)

19.11.2006

Suf gejongd & burgelijk breed. Van de Brahmanen moet je 't hebben.

glans Visuelle-New-Self-Tanners

.

 

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,

Die onbewust haar slankheid stralen doet

En uit de glans van ’t haar en de oogen slaat,

 

Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,

Zij zij alleen, ’t Geluk-zelf te gemoet:

Haar eigen huis, haar man zoo knap, zoo goed,

Nobel en ridderlijk in woord en daad__

 

‘K zie al ’t moe gezicht ’t beginnend grijs;

Herinn’ring aan verloren paradijs

Zie ‘k schem’ren in haar oogen: ’t leven smeet

 

Haar weg, een leeg gedorschte korenschoof;

Ik zie haar suf gejongd, gedweeë sloof

Met uitgezakte buik, burgerlijk breed.

 

 

J. A. Dèr Mouw

 

 

Uit

Brahman I.

W. Versluys.

Amsterdam, 1919.

 

Piosenka o końcu świata - Warschau, 1944

Piosenka

Een liedje over het einde van de wereld

 

Op de dag van het einde van de wereld

Cirkelt een bij boven de waterkers,

Repareert een visser zijn blinkend net.

Vrolijke dolfijen springen op in de zee,

jonge mussen ravotten in de dakgoot

En de slang heeft een gouden vel zoals het hoort.

 

Op de dag van het einde van de wereld

Lopen vrouwen onder parasols door het koren,

Een dronkeman doezelt aan de grasrand,

Op straat prijzen groentemannen hun waar aan

En een bootje met geel zeil nadert het eiland,

De klank van de viool hangt nog in de lucht

En ontsluit de sterrennacht.

 

En wie rekende op weerlicht en donder

Wordt teleurgesteld.

En wie wachtte op tekens en trompetten van aartsengelen,

Gelooft niet dat het nu gebeurd.

Zolang de zon en de maan daarboven staan,

Zolang de hommel de roos bezoekt,

Zolang er roze baby’s worden geboren,

Gelooft niemand dat het nu gebeurt.

 

Alleen een grijze oude man die profeet had kunnen zijn,

Maar geen profeet is omdat hij ander werk heeft,

Zegt terwijl hij de tomaten opbindt:

Een ander einde van de wereld komt er niet,

Een ander einde van de wereld komt er niet.

 

Warschau, 1944

 

Czesław Miłosz

 

vertaling Karol Lesman

 

Uit

Heb medelijden, tijd.

Plantage,

Leiden, 2003.

00:41 | Commentaren (0) | Tags: poolse poezie

15.11.2006

Dood [v]

meisje P-SK-A-3611-00

Icarus

 

Tussen Honolulu en de westkust

vlieg ik tussen zon en oceaan,

begrijp ineens hoe alles is,

van waar wij komen en waarheen wij gaan.

 

De kosmos is zeer goed en louter schoonheid,

de mensen zijn misschien een beetje slecht;

ik wil mij voortaan aan het hoogste wijden,

de kleine dingen komen wel terecht.

 

Ik heb het lot, het doel, de zin begrepen,

ik ken mijn taak, ver boven ’t daaglijks brood;

voor de essentie zal ik voortaan leven

de uren die mij scheiden van de dood.

 

Andreas Burnier

 

Uit

Na de laatste keer.

Querido.

Amsterdam, 1981.

 

10.11.2006

Dood [iv]

.

 

sun or moon

 

"These are the tombs of such as cannot die."

 

"Dit zijn de graven van hen, die niet kunnen sterven."

 

 

G. Crabbe

 

Uit

The Library.

1781.

09.11.2006

Of zal ik zingen over de liefde?

v08

November

 

De dorre bladeren krommen zich

als oude handen om een stugge tak

vergeefs dorsten ze, want regen

zal van herfst

en niet van groeien zijn

 

het skelet van de kastanje

vertoont een leeggevlogen nest

foetusknoppen in de toekomststroom

zitten nog gevangen

 

maar na de vertraging van de kou

komt het weer

verlangen

 

Chawwa Wijnberg

 

Uit

Matses en monsters.

In de Knipscheer.

Haarlem, 2001.

 

Reprise - Wind of Liefde.

carice 26

DE GELIEFDEN

  

“Er waren te Valencia geen twee geliefden zoals wij. Van ‘s morgens
tot ‘s avonds beminden wij elkaar mateloos.
Daar denk ik aan terwijl je wasgoed te drogen hangt.
Jaren, vele jaren gingen voorbij; er is veel gebeurd.
Soms word ik nog plots door die wind of liefde gegrepen
en dan rollen wij over de grond tussen omhelzing en kussen.

De liefde is voor ons niet als een lieftallige gewoonte,
als een vreedzaam bedrijf van plichtpleging en weefsels
(de heer Lopez-Pico moet het ons maar vergeven).
Eensklaps ontwaakt ze, als een oude stormwind
en gooit ons beiden ter aarde, verenigt ons en jaagt ons
verder. Soms verlangde ik wel naar een fatsoenlijke liefde
met de platendraaier op gang terwijl ik je vluchtig kuste,
nu eens op je schouder, dan weer op een oorlel.
Onze liefde is echter een woeste, ongeremde liefde
en wij zijn bezeten van het bitter verlangen naar aarde
en houden van het rampetampen tijdens het kussen en het krabben.
Wat doe je eraan? Ik weet het: het is erg triviaal.
Wij kennen Petrarca niet en vele dingen kennen wij niet
Net zo min kennen wij Estances van Riba noch de Rimas van Bécquer.

Daarna, als wij zomaar op de grond liggen, dringt het
tot ons door dat wij platvloers zijn, dat dit niet hoort,
dat dit niet past bij onze leeftijd, enzovoort.

Er waren te Valencia geen twee geliefden zoals wij,
want geliefden zoals wij worden er weinig geboren.”

 

Vicent Andrés Estellés

[1924 – 1993]

 

Vertaald door Bob de Nijs

07.11.2006

Dood [iii]

voor de storm

.

"Ik wil niet onsterfelijk worden

door mijn werk;

Ik wil onsterfelijk worden

 

door niet dood te gaan."

 

.

"I don’t want to achieve immortality

through my work ...

I want to achieve it

 

through not dying."

 

 

Woody Allen

 

Uit

Woody Allen and his Comedy.

1975.

 

06.11.2006

Kallen zonder hoofdletters , behalve als het meisjes betreft.

Mariejeanne1

Marie-Jeanne 1

 

weer in 2A te zitten was wel fijn

als ik rechts achterom keek naar dat liefje.

maar zij keek steeds terug van wat bliefje,

of helemaal niet, wel een harde lijn.

 

met Sinterklaas gaf ik mijn hartendiefje

een hart van suikergoed en marsepein.

zij deed de stille gever hartepijn,

want gaf hem via Joan het volgende briefje:

 

daar stond geschreven: ‘Jan, ik heb gemerkt

dat je me aardig vindt. ik vind jou niet

aardig. zwijg daar dus over, Marie-Jeanne.’

 

die doffe dreun heeft twee jaar doorgewerkt.

nu kan ik lachen en zing ik een lied;

toen wou ik huilen maar had geen tranen.

 

Jan Kal

 

Uit

Fietsen op de Mont Ventoux.

Peter Loeb.

Amstelveen, 1974.

 

Dood [ii]

carice 12

.

 

O, als ik dood zal;

 

dood zal zijn;

 

kom dan en fluister iets liefs.

Leopold, J. H.

00:50 | Commentaren (0) | Tags: sterven, dood, fluister

05.11.2006

Nader zacht

appelboom

Onder de appelboom

 

Ik kwam thuis, het was

een uur of acht en zeldzaam

zacht voor de tijd van het jaar,

de tuinbank stond klaar

onder de appelboom

 

ik ging zitten en ik zat

te kijken hoe de buurman

in zijn tuin nog aan het spitten

was, de nacht kwam uit de aarde

een blauwer wordend licht

in de appelboom

 

toen werd het langzaam weer te mooi

om waar te zijn, de dingen

van de dag verdwenen voor de geur

van hooi, er lag weer speelgoed

in het gras en verweg in het huis

lachten de kinderen in het bad

tot waar ik zat, tot

onder de appelboom

 

en later hoorde ik de vleugels

van ganzen in de hemel

hoorde ik hoe stil en leeg

het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij

zitten, om precies te zijn jij

was het die naast mij kwam

onder de appelboom

zacht en dichtbij

voor onze leeftijd.

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Onder het vee.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1966

11:05 | Commentaren (0) | Tags: tederheid, liefde

04.11.2006

Dood [i]

1mvc00157

.

 

ik denk

als het regent

laat ze niet nat worden

 

en als het stormt

vat ze geen kou

 

en ik denk ook

dat dat denken

niet helpt

 

want je wordt nooit meer

nat noch vat je kou

 

want het regent

noch waait ooit

meer voor jou

 

Bert Schierbeek

 

 

Uit

De deur.

De Bezige Bij.

Amsterdam, 1986.