30.09.2006

Reprise - Anne Vegter

mijn kostbare

mijn kostbare kut viel helemaal verkeerd op het centrum

 

 

Kost per uur? Drieënzestig all in

zeiden ze, ik zei een rijles is goedkoper.

 

Als je armen het niet doen heb je niets

aan rijles zeiden ze, laat staan een auto.

 

Kom nu maar op ons centrum trainen,

misschien heb je iets aan een auto

 

als je benen het later ook weer doen.

Zeg ik als je kut het maar doet.

 

dat viel verkeerd op het centrum.

Drieënzestig all in.

 

Anne Vegter

 

Uit:

Aandelen en obligaties

Querido, Amsterdam 2002

Jutten, kezen & kaken

normal_babe

3 Limmericks

 

EEN BLOEDGEIL WIJF te Putten

stopte d’r kut vol met grutten

en zei toen, Jan

lik uit die pan

of zit me niet op te jutten.

 

EEN ANTISEMIET uit Wolfheze

had het slot van Kafka gelezen

en zei toen, die jood

is gelukkig dood

nou ga ik Saar maar eens kezen.

 

EEN TOFFE BINK in Aken

liet zich de lullen goed smaken

slikte ongezien

een kwakje of tien

maar kreeg toen toch pijn in z’n kaken

 

Riekus Waskowsky

 

Uit

wie het eerste z’n stenen kwijt is…

Amsterdam, Bezige Bij, 1970.

 

Reprise - Lief en Lekker

Ysolde

.

 

Jij bent niet zo zeer

Helena, Marguerite, Ysolde

niet zo zeer

Grote Moeder of Maangodin,

niet zo zeer

Object van oedipaal verlangen,

 

maar voor een ik, zoals ik

(zonder boeken, boerenbedrog)

ben je meer:

 

Lief en Lekker – In bed.

 

Riekus Waskowsky

 

Uit

Verzamelde gedichten

Amsterdam, Uitgeverij Bert Bakker

 

[Door het blad Gard Sivik omstreeks 1960 niet geschikt bevonden voor publicatie]

29.09.2006

Reprise - Ze had geen kut meer

 

ammelrooy1

Moeilijke dagen

 

‘Er zijn van die dagen dat alles

tegenzit,’dacht de zeven maal

verkrachte jonkvrouw

vastgebonden in de woestijn

 

Ze had geen kut meer

over en haar bevrijder, de koene

ridder maakte i.p.v. het touw

z’n broek los.

 

Riekus Waskowsky

 

Uit

wie het eerste z’n stenen kwijt is…

Amsterdam, Bezige Bij, 1970.

17.09.2006

Een verscheurende keuze

STERVEN TE ANTWERPEN

 

De stenen engel aan de Cathedraal

heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.

Het heir der luizen kraakt. De katten zijken

in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.

 

Gelegerd op de terpen van het zwijgen,

ten voeten uit onder een schors van slaap,

het strottenbloed gestremd, de schedel kaal

geplukt, stinken de Hanen van het lijden.

 

Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren ;

van huid en haar geen raadsel overblijft

waar ledigheid in ledigheid wil wonen.

 

Het huis van kamers en de stad van straten :

ai, laat de klok met rust. Telt goud, drinkt wijn.

Het vuil rot ondergronds. Bidt niet voor het geraamte.

 

 

Maurice Gilliams

 

Geschreven in 1953

 

Uit

Verzamelde gedichten

Meulenhoff/Poëziecentrum, Amsterdam/Gent 1993

Toernee General

PÉRIR À ANVERS

 

Debout contre la Cathédrale, on voit l'ange de pierre

peser l'âme des moribonds. Douze coups jaillissent.

Crissement d'une horde de poux. Les chats pissent

dans les couloirs tortueux privés de courants d'air.

 

Les Coqs de la souffrance, on les a étirés

de pied en cap sous une écorce de latence,

et leurs gosiers figés, leurs crânes pelés,

éveillent la puanteur sous leur tas de silence.

 

Des grains noirs du rosaire il n'en reste plus un,

pas plus que de la peau, du poil il ne reste un mystère ;

seul le vide dans le vide nous est entièrement commun.

 

La maison pleine de chambres et la ville d'artères ;

ah! laissez en paix les cloches. Comptez l'or, le vin buvez.

La saleté pourrit sous terre. Pour la carcasse ne priez.

 

Maurice Gilliams

 

Traduit du néerlandais par Saint-Rémy

 

L'Hiver à Anvers, suivi de Margheretha-Elizabeth, Georgina, L'Homme dans le brouillard, et de douze poèmes.

Anvers, Librairie des Arts, 1965.

In memoriam Oriana Fallaci

 

 

WINTER IN HET ZUIDEN

 

ik stelde me de wind voor

zonder struiken en bomen

en de zon zonder onze huid

 

toen zag ik je lopen met je armen

van je lichaam vandaan alsof

je de aarde zou gaan verlaten

alsof je de wind probeerde

 

achter de bergen moest in de verte

de zee ergens zijn

maar we zagen haar niet

 

en ik dacht dat alles zo hoorde

het innige blauw van de lucht

en onze purperen schaduwen

over de sneeuw

 

Miriam Van hee

 

Uit

Achter de bergen

De Bezige Bij, Amsterdam 1998

 

INVERNO AL SUD

 

m'immaginavo il vento

senza cespugli né alberi

e il sole senza la nostra pelle

 

poi ti vidi camminare con le braccia sciolte

dal tuo corpo come se tu volessi

lasciare la terra

come se tu volessi provare il vento

 

dietro alle montagne ci doveva essere

da qualche parte il mare lontano

ma non lo vedevamo

 

e pensai che tutto andava bene così

l'azzurro intenso dell'aria

e le nostre purpuree ombre

in moto sulla neve

 

Miriam Van hee

 

Vertaald door Monique Jacqmain

 

 

 

14:49 | Commentaren (0) | Tags: sterven, fallaci

16.09.2006

Tony Mary exit

 

 

 

"When the rich think about the poor,

 

they have poor ideas." 

 

 

Evita Peron

 

17:19 | Commentaren (0) | Tags: tony