18.02.2006

 Langzaam geil

 

 

Blackbird

 

Hoe je als je langzaam geil wordt

gaat zingen. Zo lief en zo goeiig

zou het altijd

 

met je borsten tegen mijn borst

en tussen ons niets meer niets

anders dan dat

 

zou het altijd een kus op steen

zijn geweest, een koude lucht

waartegen een merel

 

goeiig lief vriendje van me. Hoe

ik aan je adem kan ruiken dit is het

wat kut betekende

 

zou het niet verloren zijn dus

maar er niet zijn geweest

gewoon. Luister

 

blackbird, ben je daar, tussen

mijn benen, take these broken

hands and learn

 

to write hoe je haar valt en

je hoofd wiegt en ik je voel

kreunen en zingen

 

hoog boven mijn dakraam, merel

tegen de koude lucht, tegen de zon,

tegen mij aan.

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1972

 

17.02.2006

De rattenlaan wordt aarzelend betreden

 

Lauwe thee

  

Hoewel ik zeker weet dat je nooit flippert,

Behandel je mijn lichaam als zo’n automaat.

Speels efficiënt werk je het programma af,

Een waar natuurtalent:

Druk op de knop,

Ruk aan de tepel,

Schoudergeschud,

Ritmische roffel op de bilpartij.

Je spuit: al weer te vroeg.

Zijn ’t echte muntjes deze keer?

Een grondige behandeling, da’s waar.

Toch zeurderig protest van Vrouwe Vagina:

Zij voelt zich thee, gezet met water,

Dat net niet heeft gekookt.

 

Mickey Walvisch

 

Uit:

Heksenrecht

De Arbeiderspers, A’dam 1995

 

16.02.2006

 Historisch misverstaan

 

 

 

Hartbewaking

  

Zoals de Pythia boven de rotsspleet zat

en in de rook die opsteeg las het lot

van land en volk en hier en daar een vorst

die op de grens van dood en leven stond,

zo zitten witte zusters aan mijn strand

en lezen ze de vloedlijn van mijn bloed

en regelen de branding en herstellen

het wankel evenwicht van land en zee.

Wie weet keren nu ook de vogels weer

en spiegelt zich het ruime hemelrond

in mijn herstelde hart.

 

 

Jan Willem Schulte Nordholt  

 

Uit:

Verzamelde gedichten

De Prom, Baarn 1996

 

21:57 | Commentaren (0) | Tags: hartendief

Bij de les

 

Dagboek

 

maandag negen februari

 

(...)

 

De gedachte dat aan oorlog te verhelpen valt is misschien nobel, maar zeker naïef. We gingen vanavond uit eten met een groep bijzonder fijne mensen. (...)

 

Een van de tafelgenoten citeerde Alvin en Heidi Toffler: tussen 1945 en 1990 zijn er 2.340 weken verstreken, en in slechts drie weken heerste wereldvrede. 99,87% van onze tijd brengen wij mensen dus door met gewelddadige conflicten op grote schaal. Het zit ons in het bloed. Met wat voor therapie valt zulke hardnekkige kanker dan uit te bannen. Ik weet het niet, maar moeten wij het desondanks niet blijven proberen.

(...)

  

Paul Verhaegen           

 

Uit:

De Morgen

Dagboek van Paul Verhaegen

11 februari 2006

 

Schoudergeschud

 

Tederheid zal ik u noemen

 

 

Gij maakt mij wilder dan gras

en bloemen, ik die al wilder dan water ben

hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen

u die ik nauwelijks ken.

 

Zal ik u lief en beminde noemen

in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit

nooit stond een zomer zo te bloeien

in al zijn linden in al zijn kruid.

 

Hoe zal ik u in mijn kamer noemen

al gij schreiend uw mond drukt op mijn huid

als gij stamelend man wordt in al uw zoenen

tederheid zal ik u noemen.

 

Aleidis Dierick

 

Uit:

Gedichten voor een man

Orion, Bruggen 1978

 

01:06 | Commentaren (0) | Tags: tederheid, man

15.02.2006

Het sienjaal.

 

Meisje

 

 

Wanneer zal dan die heimelike pijn,

die niemand weet of weten zal, ten einde zijn?

Wanneer zal ik me moeten verbergen, zeer timied,

en schuchter doen, omdat een man mijn naaktheid ziet?

En wanneer zullen beter sterkre handen

m’n schouders omvatten en mijn lijf strelen,

als ik ’s avonds, van verlangen moe,

alvorens slapen gaan, wel doe.

(Dan ben ik naakt en mijn naaktheid wiegel

ik vóór de zacht-belichte spiegel,-

de elektriese lamp is gehuld in een zijde-bloedrode bloem.-)

ik wacht en voel ’t immense van mijn leed,

wijl ik slechts vaag weet mijn leven inkompleet

 

 

Paul van Ostaijen

 

Uit:

Verzamelde gedichten

Bert Bakker, Amsterdam 1992

 

21:02 | Commentaren (0) | Tags: geil, meisje