13.01.2006

Op ieders lippen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NO SECOND TROY

 

 

Ik heb een vrouw bemind, die best

een tweede Troje zou verdienen,

en die door drank en heroïne

onder mijn ogen werd verpest.

 

Tot ziekbed kromp het liefdesnest,

en ik zou zachtjes willen grienen,

omdat alleen dit clandestiene

sonnetje van ons tweeën rest.

 

Zo’n veertien regeltjes waarmee je

een tipje van de sluier licht,

wat zout om in de wond te wrijven.

 

Wat zijn dat toch voor waanideeën,

datje, verdomd, in een gedicht

‘de dingen van je af kunt schrijven’?

 

 

Jean Pierre Rawie

 

Uit:

Oude gedichten,

Bert Bakker, Amsterdam 1990

De commentaren zijn gesloten.