10.12.2005

Kree

 

Diapsalmata ad se ipsum

 

(…)

 

V

 

Het is niet te zeggen. Het kleine kind,

dat ik vanmorgen zag, kon het ook

niet en het was toch veel dichter

bij dan ik ooit zal zijn en komen.

het danste onder de groene boimen,

open in wijd open wind,

open in een verzaligd stromen.

Maar plotseling bleef het huilend

staan. het kon niet, het kan nooit,

want voor het kan dansen als de bomen

moet het kleine kind bij zijn moeder komen

en bij alles waar mee de dood begint.

 

Gabriël Smit

 

Uit

Ternauwernood

[Uitgeverij Het Spectrum – Utrecht/Brussel 1952]




14:06 | Commentaren (0) | Tags: dood, leven

De commentaren zijn gesloten.