30.11.2005

Le grand cri partagé de l'orgasme

 

 

 

 

 

*

Zoals de liefde loopt

met zijn grote mond vol eeuwigheid

 

En onderaan

het schaduwboek

het licht laat

tekenen met zijn meeuwensalvo’s

de grote gedeelde kreet van het orgasme

 

*

Ansi que va l’amour

avec ses grands d’éternité

 

Et laisse

au bas du livre des ombres

la lumière

signer de ses salves de mouettes

le grand cri partagé de l’orgasme

 

Alexis Gayo

 

Vertaling Geert van Istendael/Koen Stassijns

Uit

Ceci n’est pas une poésie

[Uitgeverij Atlas – Amsterdam/Antwerpen 2005]


18:56 | Commentaren (0) | Tags: in bed

20.11.2005

 Niemands meester, niemands knecht (iii)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Liever gedij ik in een deegachtig België dan in een bruingebakken Vlaanderen.

 

Johan Anthierens



23:42 | Commentaren (0) | Tags: land

 Niemands meester, niemands knecht (ii)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na veel wijven en flessen

 

 

 

Johan Anthierens

 





20:58 | Commentaren (1) | Tags: man

Verloren liefde

De dood van een liefde is als de dood van een geliefde persoon. Hij laat dezelfde pijn achter, dezelfde leegte, dezelfde weigering om je bij die leegte neer te leggen. Zelfs als je hem verwacht, bewerkstelligd, gewild hebt uit zelfverdediging of gezond verstand of behoefte aan vrijheid – als hij komt voel je je invalide. Verminkt. het is of je maar één oog, één oor, één long, één arm, één been, de helft van je hersens over hebt en je doet niet anders dan je verloren helft van je zelf voor de geest roepen: hem of haar met wie je je heel voelde. Terwijl je dat doet denk je niet eens meer aan zijn fouten, de kwellingen die hij je aan deed, het lijden dat hij je oplegde. De weemoed maakt dat je een waardevol, zelfs buitengewoon mens herinnert, een weergaloze schat, en het heeft geen zin jezelf voor te houden dat het tegen alle logica ingaat: dat het een belediging van de intelligentie en een vorm van masochisme is. (…)

 

Daarna gaat het, langzaam maar zeker, over. (…)

 

Maar op je ziel blijft een ontsierende kras achter, een bezoedelende blauwe plek, en je merkt dat je niet meer de man of vrouw bent die je was vóór de rouw. Je energie is afgenomen, je nieuwsgierigheid verzwakt en je vertrouwen in de toekomst gedoofd omdat je ontdekt hebt dat je een stuk van je leven hebt verspild dat niemand je zal vergoeden.

 

En dat is de reden waarom je ook een liefde die reddeloos kwijnt nog verpleegt en waarom je probeert haar te genezen. Dat is de reden waarom je, zelfs als ze in coma ligt te zieltogen, het moment dat ze de laatste adem uitblaast probeert uit te stellen: je houdt haar vast en smeekt haar in stilte nog een dag, nog een uur, nog een minuut te blijven leven. Dat is ten slotte de reden waarom je, ook als ze ophoudt met ademen, aarzelt om haar te begraven of zelfs tracht haar weer tot leven te wekken. Sta op Lazurus, en wandel. (…)

 

(Hoofstuk 4,3)

 

Oriana Fallaci

 

Uit

Insciallah

Milano 1990 R.C.S. Rizzoli Libri S.p.A.

 

vertaling Thomas Graftdijk

Insjallah

Amsterdam 1992 Uitgeverij Bert Bakker

 



12:28 | Commentaren (0) | Tags: fallaci, liefde

12.11.2005

Dagboek

(…)

 

De vraag is, uiteraard, wat hiermee gewonnen wordt. Wat kan het voor iemand betekenen om, alleen maar voor zichzelf, te schrijven over zijn werkelijke leven? Zinvol zou zijn om daarover bijvoorbeeld in brieven te schrijven aan iemand die het allemaal nog niet weet, maar zelf is men er immers aldoor in levende lijve bij geweest. Wat kan men dan nog aan zichzelf te zeggen te hebben? Of wat kan men zelf beogen met deze vreemde vorm van schrijven, die wel een ‘zeggen aan niemand’ lijkt te zijn? Waarom het leven onderbreken om over het leven te schrijven? Daar lijkt niets mee gewonnen, alleen maar tijd verloren. Waarom niet, zeker voor ongedurige adolescenten, het leven haastig voortzetten, op zoek naar nieuwe ervaringen, nieuwe evenementen, nieuwe intoxicaties? Waarom dit schriftelijk oponthoud binnen het leven zelf?

                             

(…)

 

Patricia de Martelaere

 

Uit

Een verlangen naar ontroostbaarheid

Essays

Patricia de Martelaere en J.M. Meulenhoff bv

1993 Amsterdam

 

 




10.11.2005

Lucia (ii)

Is het te laat

 

Is het te laat

 

Is het te laat om mij zelf te veranderen

om mijzelf perfect te maken

 

Is het te laat om aan mezelf te denken wat het beste is

 

Is het te laat om van mezelf te houden zoals ik ben ik ben pas 20

 

 

Lucia







21:55 | Commentaren (0) | Tags: meisje

Lucia rent

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik wil weg rennen…

 

Ik wil weg rennen

Voor wat ik nu zie

Wil mijn tranen verstoppen

Ik wil niet huilen

Wil mensen hier niet mee lastig vallen

Ik wil rennen

En mijn angsten verstoppen

 

Lucia





21:44 | Commentaren (0) | Tags: meisje

06.11.2005

Niemands meester, niemands knecht

 

 

 

 

“Liefde doen moet je met liefde doen”

 

Johan Anthierens




11:33 | Commentaren (0) | Tags: man, liefde

02.11.2005

Stuff

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(…)

 

IDEAS

 

We have really smart people who are always thinking up totally cool shit. We have a meeting room with a big, round, expensive table. When you hire us for marketing and consulting projects, we spend lots of time sitting around the table having meetings.

Our female staff members are all hot, so, even if there's nothing to meet about, we'll sit and flirt with them, and charge you for the time. When one of our new-age marketing gurus or design experts or consultants has an idea, the rest of us look at him or her with serious expressions and write stuff down on paper.

We also have one of those dry-erase boards on the wall, and we take turns making flow-charts and brain-storming and talking about "injecting creativity into market positioning," and cool stuff like that.

 

(…)

 

©2005 huhcorp.com









17:19 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

01.11.2005

 Deemoed

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Filosofie

 

Ik ken het klappen van de zweep.

ik ken de regels van het spel,

ik ken de zin van het bestaan,

maar als ik drink dan gaat het wel.

 

J. Boerstoel

 

Uit

Veel werk

Amsterdam 2000

Bert Bakker






23:06 | Commentaren (0) | Tags: man, tony

 Neen, nog niet ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terugblik

 

Nu ‘k met haar voortleef, hunkerend naar zoen

En streeling, is zij wel mijn liefst bezit;

Maar ‘k zou, nu ik niets beters weet dan dit,

Die eerste koelheid over willen doen,

 

Die morgenkoelte, die het moe verdriet

Nog niet als schaduw onder ’t zonlicht draagt,

Dien schemertijd, als men zich huiv’rend vraagt:

Is ’t nu al liefde? – Neen, nog niet… nog niet

 

S. Vestdijk

 

Uit

Verzamelde Gedichten

Amsterdam – Den Haag 1987

Atheneum - Polak & van Gennep;Bert Bakker; de Bezige Bij en Nijgh & van Ditmar




17:29 | Commentaren (0) | Tags: man, lief