20.11.2005

Verloren liefde

De dood van een liefde is als de dood van een geliefde persoon. Hij laat dezelfde pijn achter, dezelfde leegte, dezelfde weigering om je bij die leegte neer te leggen. Zelfs als je hem verwacht, bewerkstelligd, gewild hebt uit zelfverdediging of gezond verstand of behoefte aan vrijheid – als hij komt voel je je invalide. Verminkt. het is of je maar één oog, één oor, één long, één arm, één been, de helft van je hersens over hebt en je doet niet anders dan je verloren helft van je zelf voor de geest roepen: hem of haar met wie je je heel voelde. Terwijl je dat doet denk je niet eens meer aan zijn fouten, de kwellingen die hij je aan deed, het lijden dat hij je oplegde. De weemoed maakt dat je een waardevol, zelfs buitengewoon mens herinnert, een weergaloze schat, en het heeft geen zin jezelf voor te houden dat het tegen alle logica ingaat: dat het een belediging van de intelligentie en een vorm van masochisme is. (…)

 

Daarna gaat het, langzaam maar zeker, over. (…)

 

Maar op je ziel blijft een ontsierende kras achter, een bezoedelende blauwe plek, en je merkt dat je niet meer de man of vrouw bent die je was vóór de rouw. Je energie is afgenomen, je nieuwsgierigheid verzwakt en je vertrouwen in de toekomst gedoofd omdat je ontdekt hebt dat je een stuk van je leven hebt verspild dat niemand je zal vergoeden.

 

En dat is de reden waarom je ook een liefde die reddeloos kwijnt nog verpleegt en waarom je probeert haar te genezen. Dat is de reden waarom je, zelfs als ze in coma ligt te zieltogen, het moment dat ze de laatste adem uitblaast probeert uit te stellen: je houdt haar vast en smeekt haar in stilte nog een dag, nog een uur, nog een minuut te blijven leven. Dat is ten slotte de reden waarom je, ook als ze ophoudt met ademen, aarzelt om haar te begraven of zelfs tracht haar weer tot leven te wekken. Sta op Lazurus, en wandel. (…)

 

(Hoofstuk 4,3)

 

Oriana Fallaci

 

Uit

Insciallah

Milano 1990 R.C.S. Rizzoli Libri S.p.A.

 

vertaling Thomas Graftdijk

Insjallah

Amsterdam 1992 Uitgeverij Bert Bakker

 



12:28 | Commentaren (0) | Tags: fallaci, liefde

De commentaren zijn gesloten.