30.06.2005

Onweder

 

 

 

Wolkbreuk

In een wilde suizelende wieling
Gudst volmondig, als een zee van droppen
Dampgordijn van water, stralen-stroppen,
In één lange door-elkander-krieling;


Overstelpend alles, wat in knieling
Angstig neerligt en de bange koppen
Onder vlerken als beschutting stoppen
Voor de nader komende vernieling.


Neergegeeseld ligt smaragden klaver,
Platgeslagen 't blauw en 't fladderend rood
Van de koornbloem tegen de papaver


Door de rogge, als lijkkleed langs de sloot,
Maar de wilde, kleine gele klaver
Tart van 't heftig straalgevlaag den stoot.

 

Jacob Winkler Prins

1849-1907

Uit:

Spiegel van de Nederlandsche poëzie door alle eeuwen.

N.V. De Spiegel, Amsterdam 1939





14:05 | Commentaren (0) | Tags: stormwind

28.06.2005

Riekus Waskowsky vii

 

 

 

 

 

 

We want another war

 

Zoals die Chileense dichter, m’n lief,

zou ik vannacht zeer trieste verzen

kunnen schrijven – maar ja, poëzie is

tenslotte geen buikpijn en zonder nou

direct in waanzin van halfzachte

goden te vervallen: (zo hip ben ik een-

voudig niet) de chemie doet wonderen

soms en verder Ferre Grignard, zie boven,

2 maal 12 watt versterkt

 

Totdat de buren onder aanvoering van

een pacifistische orgelman in tijger-

sluipgang oprukken…

 

Riekus Waskowsky

 

Uit

Slechts de namen der grote drinkers leven voort [1968]


22:44 | Commentaren (0) | Tags: riekus again

27.06.2005

't Kerkhof verkaveld

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Duits kerkhof

 

 

't is jaren da'k zegge 'k ga d'r een liedje van zingen

maar wie zingt er nu liedjes van zo'n droevige dingen

lijk in lauwe 't duits kerkhof rondom in de bomen

da'k er nu achter jaren nog luidop sta van te dromen

 

't schoonste plekske van lauwe 't was daar

en w' hèn der gespeeld en gerotst "t is echt waar

we liepen zig-zag tussen de graven rond

of lagen verdoken onzen buik op de grond

 

moeder hèt ton dikwijls van 'n oorlog verteld

en als we daar speelden hèm de kruiskes geteld

van heinrich en werner 'k zie de namen nog staan

uit duitsland gekomen om alhier dood te gaan

 

z' hèn 't kerkhof verkaveld en villa's gebouwd

d'r is lange genoeg om dien oorlog gerouwd

de doo'n weggemoffeld  al thoop op nen hoop

ach jezus ook heinrich en werner ook

 

ze waren daar pertang op de kinders gesteld

lijk de zondag in 'n zomer hèn z'ons voetjes geteld

en g' hort naar 't zingen en 't waaien van de bomen

en 's winters alleene van thuis liggen dromen

 

 

WILLEM VERMANDERE


24.06.2005

Schoonheid - 1914 -


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 XXVI

Soms, op dagen van volmaakt en zeer scherp licht,
Waarop de dingen zo werkelijk zijn als ze maar kunnen zijn,
Vraag ik mij langzaam af
Waarom ik schoonheid toeken
Aan de dingen.
 
Een bloem bijvoorbeeld, heeft die schoonheid?
Is er soms schoonheid in een vrucht?
Nee: ze hebben kleur en vorm
En ze bestaan, meer niet.
Schoonheid is de naam van iets dat niet bestaat
En die ik aan de dingen geef in ruil voor het genot dat zij mij geven
Hij betekent niets.
Waarom dan zeg ik van de dingen: ze zijn mooi?
 
Ja, zelfs mij, die alleen van leven leeft,
Bezoeken, onzichtbaar, de leugens der mensen
Met betrekking tot de dingen,
Met betrekking tot de dingen die eenvoudigweg bestaan.
 
Hoe moeilijk is het jezelf te zijn en slechts het zichtbare te zien!
 
 
F. Pessoa (1914)



15:46 | Commentaren (1) | Tags: doorzicht, leven

23.06.2005

Dichters van dezen tijd -1941-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot de muzen

 

De mond wordt minnende tot muil,

maar negen droomen

houden zich in de hartstreek schuil.

Over het naspel – om die negen –

sluiten de oogen zich van pijn.

 

Ed. Hoornik

 

Uit

Criterium, 1941



00:23 | Commentaren (0) | Tags: dijen, man

19.06.2005

Tip voor (De) Morgen

 

 

 

 

Geuzennieuws

Fijn dat u belangstelling hebt voor refdag.nl, de nieuwssite van het Reformatorisch Dagblad.

Vandaag is het zondag. We wijden deze dag in het bijzonder aan de dienst van God. Wij beschouwen de zondag als een rustdag, een opdracht van God en een geschenk, waar we dankbaar voor mogen zijn. Om die reden actualiseren we onze site vandaag niet.

Staat het nieuws dan stil op zondag? Nee, dat niet - we leven in een jachtige tijd waarin het verschil tussen zondagen en werkdagen helaas steeds kleiner wordt.

Morgen brengen we u graag weer op de hoogte van de dagelijkse gebeurtenissen, voorzien van achtergronden, commentaar en opiniërende artikelen. Zoals u dat van ons gewend bent.

 

Hoofdredactie Reformatorisch Dagblad


 


23:12 | Commentaren (0) | Tags: land

18.06.2005

An affair to remember.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie-flirt

 

Witter dan zout ligt boven zee

het labyrint van oude trappen

waar wij, bij toeval uit de nacht

ontstaan, de ronde van toeristen

gaan en pizza eten

 

Ons gesprek spoelt af en aan

tegen de stadsmuur van Sperlonga.

 

wat jouw gezicht voor mij betekent

blijft onzeker, wel weet ik

hoe in dit licht mijn lichaam staat

en hoe je rekent.

 

Ester Jansma

 

Uit

De Tweede Ronde

Bert Bakker 1985





12:31 | Commentaren (1) | Tags: dijen

17.06.2005

Evident voor Bart Somers

Taal en logica

 

(…)

Als we quasi-logische redeneringen toepassen op taal en daarmee taalgebruik al te letterlijk nemen, dan mogen we tal van woorden en uitdrukkingen niet meer gebruiken. U gebruikt nog het woord atoom? Jammer, dat mag nu niet meer. U moet weten: atoom betekent eigenlijk ‘onsplitsbaar’. Maar sinds de uitvinding van die verschrikkelijke bom zijn de elementen waarvan men eerst aannam dat ze onsplitsbaar waren, toch te splitsen. Gebruikt u nog het woord overhemd? En gebruikt u dat woord ook als u er geen hemd ònder draagt? Volstrekt onlogisch. Logisch geredeneerd is er geen hoop meer voor mensen die hopeloos op elkaar verliefd zijn (…)

 

Tot slot, ooit gedacht aan een ontspoorde trein als u hoorde omroepen: de trein staat gereed òp het perron?

 

J. Renkema

 

Uit

Schrijfwijzer

Staatsuitgeverij, ’s-Gravenhage 1982



15.06.2005

Ouders

 

 

 

 

 

vuilniszakken

Zoals ze daar 's morgens
op de stoep tegen elkaar aan
geleund warmte zoekend
in hun plastic jassen
staan te wachten, grijs,
vormeloos, vol afgedankt
leven, tegelijk broos
en weerloos. Je zou ze
weer naar binnen willen
halen, je ouders
wachtend op de bus

Victor Vroomkoning

uit:

Echo van een echo

Manteau, Antwerpen-Amsterdam 1990

 



18:13 | Commentaren (0) | Tags: lauwe thee, leven

14.06.2005

Hoe gespannen leest Casanova

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ik was de linde toegedaan

 

ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk

 

en in min was ik met de eiken en 't overspel

 

bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte

 

toen zij hun kronen streken.

 

maar in nam mij

 

de waardin

 

die achter 't knotveer dranken dreef.

 

zo gul van slok en in haar schenken onbedaarlijk,

 

klonk zij als golfslag van een kribbende rivier

 

en 't sloeg het bijlen van de bomen

 

  

b. zwaal

 

Uit

Een drifter

Querido's Uitgeverij BV, Em

November 2004



21:19 | Commentaren (0) | Tags: dijen, in bed

Taal, constateert Heldring, is „het meest concrete sjibbolet waarmee standen zich verraden én afschermen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haast

 

Haast is strijdig met alle vormen dér étiquette.

 

De dooddoener, dat men heden ten dage zoo snel leeft, dat men wel genoodzaakt is alles haastig te doen is een weinig steekhoudend argument en een povere verontschuldiging voor een onverzorgd uiterlijk, een leege conversatie en slechte manieren.

 

Een haastige groet, een gesprek waarbij men duidelijk merkt, dat de andere persoon popelt om weg te komen, haastiglijk afgewerkte bezoeken, introducties, inlichtingen, e.d. zijn allen evenzoovele onbeleefdheden, daar zij ten duidelijkste te kennen geven dat men den tijd, besteed aan een bepaald iemand of iets eigenlijk aan iets anders zou geven.

 

(…)

 

Beleefdheid is bijna zonder uitzondering een milde vorm van zelfopoffering [en als zoodanig zeer heilzaam!]

 

Amy Groskamp – Ten Have

 

(1887-1959)

 

Uit

Hoe hoort het eigenlijk

H.J.W. Becht – Amsterdam

Zesde Druk



00:31 | Commentaren (0) | Tags: dakraam, doorzicht

08.06.2005

Riekus Waskowsky vi

Omdat

je billen

je borsten

je dijen

zo warm zijn.

 

Daarom.

 

Riekus Waskowsky

 

 

 

Uit

het tijdschrift Exalto [Rotterdam ± 1961]

 








07.06.2005

The day of ‘Deliciae Basilienses’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Liedje

 

Alle roekoemeisjes

van vanavond

alle toedoemeisjes

van vannacht

wat zeggen we daar nu wel van?

 

Niets.

We laten ze maar zitten

maar zittten maar liggen maar slapen

maar dromen van jajaja.

 

Hans Andreus

[Pseudoniem voor Hans van der Zandt]

 

uit: Muziek voor kijkdieren,
De Windroos 1951

 





22:02 | Commentaren (0) | Tags: meisje, man

06.06.2005

2 NOVEMBER 1936

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mag men bekennen dat men mint

en zijn gevoelens, denken, daden,

uitstrooien als bevliesde zaden,

en hopen, dat een gunstige wind

 

hen naar het veilig hart zal vlagen

dat open ligt en toebereid?

En na een koesterende tijd

hen groeiend zien en bloemen dragen?

 

Ik heb ’t gewaagd; aanvaard mijn schrift.

Neem, lees, en wees als ik gelukkig

en handel liefdrijk met mijn nukkig

hart en mijn ongebroken drift.

 

Willem de Mérode

[pseudoniem van Willem Eduard Keuning 1887 – 1939]

 

Uit

De Levensgift,

Bosch & Keuning, Baarn





19:32 | Commentaren (0) | Tags: man, tederheid

Tegen de kijkcijfers in [iv]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Caecilia, weledele maagd,

gelukkig die uw kroone draagt,

en dien al ’t aardsch, hoe schoon en fijn,

niet aardsch en doet maar hemelsch zijn :

dat doet uw kunste, en, triomphant,

gij aller kunste kroone spant !

 

guido gazelle

 

Uit

Kleengedichtjes

L.J. Veen’s Uitg.- Mij. N.V.

te Amsterdam in het jaar MCMXXXI



13:32 | Commentaren (0) | Tags: man, meisje

Paul was niet zijn ding doen voor Marc

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MARC GROET 'S MORGENS DE DINGEN

 

 

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem

                                    ploem ploem

dag stoel naast de tafel

dag brood op de tafel

dag visserke-vis met de pijp

           en

dag visserke-vis met de pet

         pet en pijp

    van het visserke-vis

         goeiendag

 

D a a - a g vis

dag lieve vis

dag klein visselijn mijn

 

 

Paul van Ostaijen


00:11 | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, dakraam

04.06.2005

Nagelaten

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

woorden in den nacht

 

Voel je hoe ik naar je toe kom?

Je bent naakt in den nacht.

 

Wacht, ik doe eerst een doek om.

Nog niet, nog niet.

 

Liefkoos mij, zacht.

Zeg dat jij mij mooi vindt

En alleen door te streelen

In ‘t donker, mij ziet.

 

Zullen wij spelen,

Dat wie ’t eerst lacht,

Moet ondergaan

Wat de ander bedacht?

 

O, laat het doorgaan,

Totdat wij doodgaan.

Alles wat hierna komt

Is niets dan Dood, vermomd

In schijn van Leven.

 

Neem mij weer, wacht nog even.

 

j. slauerhoff

 

Uit

alleen in mijn gedichten kan ik wonen

1984 Amsterdam Bert Bakker






17:31 | Commentaren (0) | Tags: nacht, dijen, in bed, geil

02.06.2005

Why Don't You Try

 

 

 

(…)

Why don't your try to forget him?
Just open up your dainty little hand.
This life is filled with many sweet companions,
many satisfying one-night stands.
Do you want to be the ditch around a tower?
Do you want to be the moonlight in his cave?
Do you want to give your blessing to his power,
as he goes whistling past his daddy, past his daddy's grave?

(…)

 

Leonard Cohen

 

 


20:54 | Commentaren (0) | Tags: man, meisje

01.06.2005

Inmiddels de schaamte voorbij.

« (..)

Mensen gebruiken vaak het woord ‹therapeutisch› bij het schrijven.

 

Ik baal nogal van dat woord. Wel merk ik dat heel veel mensen zichzelf voor de gek houden. Als je schrijft zoals ik schrijf, krijg je ook een heel goed inzicht in je eigen donkere, destructieve en lelijke kanten. Op zo'n manier kom je tot zelfaanvaarding.

 

Als ik in de trein die gesprekken hoor en merk hoe hoog die mensen van de toren blazen, dan denk ik: heb je dan geen greintje zelfkennis? Zo veel mensen proberen angstvallig een bepaald beeld van zichzelf hoog te houden. In dat opzicht is schrijven wel therapeutisch.

 

En dat maakt ook dat het begrip ‹schaamte› niet veel meer betekent. Je weet heel veel over je duistere kanten. Die heb je dan een plaats gegeven. Het is aanvaard. Die zelfaanvaarding is bevrijdend. Je moet jezelf ook niet zo verschrikkelijk au sérieux nemen. Ik kan zeggen: ja, inderdaad, ik bén zo. Ik héb die neiging. Punt.»

 

 

Kristien Hemmerechts

in gesprek met Marja Pruis

De Groene Amsterdammer van 23-6-2001