25.02.2005

Van liedjes en gedichten


 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

een kop die  jezelf niet bevalt

 

Wie zal er mijn vrouw willen worden?

Bij wie ik moet zijn voor een kus?

Mijn lichaam is prima in orde,

maar die rotkop dat is het hem dus.’

Zo dacht ik in vroegere jaren,

ik voelde me zeer onvoldaan,

ik stond voor de spiegel te staren

en het spiegelbeeld staarde me aan…

 

Reken maar dat het je stemming verknalt,

een kop die jezelf niet bevalt.

Te bol of te bleek, met een beugel of bril,

zo’n kop die je zelf niet meer wil.

 

Ik zag op tv de reclames,

voor auto’s en pinda’s en prik,

ik zag die heren en dames,

wel duizendmaal mooier dan ik.

Op school zag ik jongens en meiden,

zo zeker en trots, naar het scheen.

Misschien dat ze soms al wel vrijden.

Misschien bleef ik altijd alleen…

 

Reken maar dat het je stemming verknalt,

een kop die jezelf niet bevalt.

Te bol of te bleek, met een beugel of bril,

zo’n kop die je zelf niet meer wil.

 

Maar ik zag zoveel prachtige hoofden

met nooit eens een prachtig idee,

dat ik op den duur toch geloofde:

dan valt déze kop nog wel mee.

Sindsdien ben ik zoveel jaar ouder

en zeker niet mooier dan toen,

maar vrouwen staan schouder aan schouder

die het dolgraag met mij willen doen…

 

Willem Wilmink

 

[Uit

Van liedjes en gedichten,

1988 A'dam, Bert Bakker]



01:45 | Commentaren (0) | Tags: man, in bed

De commentaren zijn gesloten.