18.01.2017

Terwijl zij knielt.

Aandachtig

Midwinter

Het sneeuwt al dagen, al dagen sneeuwen
De dagen onder ons, al nachten zwellen
De straten, de grachten, de dampende daken.
De stad en december staan bol van ons paar.

Wij liggen opgesloten onder het vriespunt
Te slapen, haar dromen klinken gedempt
Als ik droom wat zij zegt: ‘Wij zijn jong
Op een kraakhelder uur met geheimen getrouwd.’

Een kou staat stijf te duwen tegen de ramen.
Wij poken de vuren op met tongen van vroeger,
Pas morgen vriezen wij definitief aan elkaar.
Wie maakt ons hier wakker, wij raken vermist.

Nog naakt en staande drink ik in de heet
Gestookte keuken bier en rook een sigaret
Terwijl zij knielt en mij aandachtig pijpt.
Ik zie ons niet en hoor het langzaam sneeuwen.

Leonard Nolens

Uit
Een fractie van een kus
Poetry International & Querido
Rotterdam – Amsterdam - Antwerpen, 2007

 

10:55 | Commentaren (0) | Tags: dijen

12.01.2017

Le monde est stone. | Flandre-Occidentale

Uw struiken uw linden schuilen in mijn taal

 

West-Vlaanderen

 

Dun lied donkere draad
land als een laken
dat zinkt.

 

Lenteland van hoeven en melk
en kinderen van wilgehout.

 

Koorts en zomerland wanneer de zon
haar jongen in het koren maakt.

 

Blonde omheining
met de doofstomme boeren bij de dode haarden
die bidden 'Dat God ons vergeve voor
wat hij ons heeft aangedaan'.

 

Met de vissers die op hun boten branden
met de gevlekte dieren de schuimbekkende vrouwen
die zinken.

 

Land, gij breekt mij aan. Mijn ogen zijn scherven.
Ik in Ithaka met gaten in mijn vel,
ik leen uw lucht in mijn woorden.
Uw struiken uw linden schuilen in mijn taal.

 

Mijn letters zijn: West-Vlaanderen duin en polder.

 

Ik verdrink in u,
land. gij wordt een gong in mijn schedel en soms
later in de havens
een kinkhoorn: mei en kever. duistere lichte
aarde.

 

Hugo Claus

Uit
Gedichten 1948-1993
De Bezige Bij
Amsterdam, 1994.

16:40 | Commentaren (0) | Tags: bidt niet

11.01.2017

Visual Exchange

The beautiful & talented friends of Cassandraism [http://bit.ly/5bPF45]

15:30 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

10.01.2017

So You Think You Know It All.

Evening Wind 1921 van Edward Hopper

 

Wij gingen uit stelen

 

Wij gingen uit stelen en begonnen meteen
met de dag. Van zonsopgang tot een handvol
peperdure minuten na middernacht.

 

Wij verzamelden geneeskrachtige kruiden
zoals de zangerige lus van de bergweg,
de speeltuinen en de boomgaard waarin
het boerse linnen te bleken lag.

 

Wij droogden wat we met honderd listigheden
verworven hadden en stampten het fijn
met de vijzel van alwetendheid tot woorden
die door niemand konden worden uitgelegd.

 

Eddy van Vliet


Uit
Gigantische dagen. Een keuze uit de gedichten 1978 - 2001
De Bezige Bij
Amsterdam, 2002

 

21:25 | Commentaren (0) | Tags: en nu

Het winter voort

Nu ook weer.

15:22 | Commentaren (0) | Tags: en nu

08.01.2017

'k Laat u liever. | I prefer to let you

Geen grote gedachten

 

Hartfalen

 

Ga jij maar geen trap op
die wentelt, geen kelder in
waar weinig zicht is. Ga jij maar
beheerst en bijna alleen
door een kaarsrechte gang die verlicht is
wil je zonder schrik zonder liefdesnood
voetje voor voetje toch het leven volop.

 

Volg maar geen grote gedachten.
Aanhoor sereen het klagen
over falende harten, de harteloze
nachten. Ga jij maar heen
en in je slaap tijdig dood.

 

Fleur Bourgonje


Uit
Vrije val
Atlas
Amsterdam-Antwerpen, 2003

14:20 | Commentaren (0) | Tags: en nu

07.01.2017

‘k Zie mijn lief zo geiren | I see my love willingly

anke buckinx via

 

Zie je ik hou van je

 

Zie je ik hou van je,
ik vin je zo lief en zo licht -
je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

 

En je neus en je mond en je haar
en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

 

Zie je ik wou zo graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

 

O ja, ik hou van je,
ik hou zo vrees'lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen -
Maar ik kan het toch niet zeggen.


Herman Gorter

 

Uit
Verzen
W. Versluys
Amsterdam, 1890

14:05 | Commentaren (0) | Tags: lief

06.01.2017

Voor de eilandgenoten.

You'll Thank God It Wasn't You

 

(...)

Een keer had hij een gedichtje voor haar meegenomen, zelf gemaakt, waarin verwoord stond, op rijm, hun onvermogen langer dan drie tellen te wachten met kussen. Eerst praten, zei hij nu ook weer. ja, eerst praten zei ze en ze schoof haar lichaam als een lepel onder het zijne.

(...)

Gerrit Krol

Uit
De Vitalist
Querido
Amsterdam, 2000

19:25 | Commentaren (0) | Tags: in bed

05.01.2017

Steeds een ander.

Change society

 

Gedicht 

 

Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:

 

Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,

 

het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds andere tong,
de maan zien en de zon in een kaartloze baan.

 

En laten de vrienden snel verouderen, worden
tot waardevolle verhalen, en die meter aarde is slechts vruchtbaar
waarop wij gaan.

 


Remco Campert

 

Uit
Een standbeeld opwinden
De Bezige Bij
Amsterdam, 1952

 

19:15 | Commentaren (0) | Tags: dakraam

04.01.2017

Maar zo verliefd...

Bij een miss is het anders, ik ben geen babe

 

'I've never been in love before' like Chet Baker sings...

 

ik was nooit zo verliefd
dat mijn hart
mijn hoofd de baas werd...
nooit kon hij zover
beslag op me leggen
dat er geen 'ik zijn' meer overbleef...

 

voor hem wijzigde ik m'n dagindeling
voor hem veranderde ik m'n standpunt
wat ik geloof,
geloofde ik bij hem niet meer
ik hield rekening met zijn wensen
aangaande eten en vrijen en slapen...

 

nooit ben ik hem,
is hij mij geworden

 

ook nu zal ik 't 'wij' niet halen
maar zo verliefd als nu,
was ik niet eerder...

 

Ans Wortel

 

Uit
Voor ons, de reizende vlezen rots.
De Bezige Bij
Amsterdam, 1971

19:05 | Commentaren (0) | Tags: fluister

03.01.2017

Welke vrouwen hij bezeten had.

er zijn meer vrouwen dan kerken

 

Honey

 

Ik heb in Hotel Paris gewoond met een man,
ik heb met hem ontbeten en geluncht,
we aten wafels met room, we dronken verschraalde champagne
omdat we, direct nadat de fles was ontkurkt
en het glas voor de eerste keer was volgeschonken,
de drank vergaten,
we vielen in slaap. Hij sliep veel,
hij sliep als een kind dat bij zijn moeder in bed ligt,

 

hij lag op zijn rug en ademde zoetjes.
Als hij wakker werd, 's nachts raakte hij me aan
omdat hij me zijn wonderlijke dromen wilde vertellen,
hij wilde dat ik ontwaakte, hij wilde weten of ik gedroomd had,
hij vertelde welke vrouwen hij bezeten had,
hij vroeg me, als je een man was, zou je me omhelzen,
hij vroeg me, als je mijn moeder was, zou je me omhelzen,
hij vroeg me, als je mijn zuster was, zou je me omhelzen.

 

Hij vroeg me, vlak voor de grote brand uitbrak
toen het hotel uitbrandde,
nooit meer een kimono van Chinese zijde te dragen
of mijn lippen rood te maken, omdat hij bang werd van zijn liefde
voor mij als ik me vermomde.

 

Het was op een namiddag in de zomer,
toen hij vertelde dat hij zijn zuster verleid had,
vleiend en brutaal. Maar hij loog minstens de helft van het verhaal.
Misschien was hij overmoedig na al die uren slaap.
Hij was tevreden omdat zijn verhaal me opwond.

 


Carla Bogaards

Uit
Lillian Sugar Baby
De Bezige Bij
Amsterdam, 1990

 

19:00 | Commentaren (0) | Tags: dijen

02.01.2017

Naar de haven van de dissociatie vluchten.

Ik ben de weg kwijt

 

Richtingwijzers

Je moet onthouden
Dat oude meisjes soms een bel
Onder hun losgekomen vel
Opblazen. Alsof wereldbollen
Onder mijn handen doorrolden
Kwamen hun gladde lijven langs.
Der gladheid egels vol van angst.

Je moet onthouden
Hoe stiekem een nijlpaard stond
Te huilen aan de Vlaamse Kaai.
Zijn hoedje was hem afgewaaid.
Zijn bek lag heel lang op de grond.
Van suiker hield hij zeker niet.
Ik dacht niet dat hij me verstond.

Je moet onthouden
Dat iemands oude ogen breken
Als oud glazuur. Het bleken
Haar wimpers zelf die toeklapten
Vastkleefden en haar uitpakte.
Ik ben de weg kwijt en ik weet
Niet waar op ik mijn pijlen schiet.


Ramsey Nasr

 

uit
27 gedichten en geen lied
Thomas Rap
Amsterdam, 2000

 

19:25 | Commentaren (0) | Tags: en nu

01.01.2017

Bij hartstochts snelste stroom.

vallende maan

 


voorbij.

 

verleden jaar was je nog niet gekomen,
en nu ben je al weer weken weggegaan.
het scheen, je zou je léven van mij dromen,
en nog geen jaar heb je mij na gestaan.

 

je kwam als stormwind, jong en fris en nukkig,
je mond was zengend in mijn huivrend haar,
en 'k borg mijn hoofd zo wonderlijk gelukkig
weg aan je borst, als kenden wij elkaar.

 

ik had je lief; maar op je onstuimig vragen
zei wijsheid "neen," voordat mijn hart het wist.
en strak-verborgen heb 'k mijn heil gedragen,
door lichte nachten en door drukke dagen,
mijn droom-van-liefde nooit door jou gegist.

 

ik had je lief, maar zware, stukke woorden
kerfden een scheiding tussen jou en mij,
neen, 't kon niet zijn, dat ik je ooit behoorde,
dat mijn verbleekte jeugd jouw opgang stoorde...
ik had je lief, maar zei slechts wijze woorden.
zo dreef de laatste, lieve waan voorbij.

 

Annie Salomons

Uit
Nieuwe verzen
Maatsch. voor goede en goedkoope lectuur
Amsterdam, 1917

09:05 | Commentaren (0) | Tags: hartendief

31.12.2016

Was het dan spelen? | Was it once playing?

De meisjes aan je zijde

 

Baadster

 

Haar golvend los, in lokken op de wind.
Het in zichzelf besloten, beeldende gebaar:
een jonge vrouw kamt langzaam het roodblond haar.
Haar, warm en levend in de hete zomerwind.

Er blinken druppels op haar vaste huid.
Groengrijze ogen, diep als een koel meer,
spotten straks schalks, vol raadsels weer.
Zij zingt nu zorgeloos zoals een vogel fluit.

Zij heeft zich zuchtend, welbehaaglijk neergevlijd
en laat zich stoven tussen zwaar geurende kruiden.
Hoog in het hemelblauw klinken vogelgeluiden.
Slaap. En een zwanenvlucht is stil voorbijgezeild

 

Hans Warren

Uit
Verzamelde Gedichten
Bert Bakker
Amsterdam, 2002.

12:15 | Commentaren (0) | Tags: lief

Paese innocente

 

Ysolde

 

 

Zwerver

 

Op geen enkel

stuk

grond

kan ik

thuis zijn

 

Bij elk

nieuw

klimaat

dat ik onderga

voel ik me

kwijnend

omdat

ik er

ooit eens

aan gewend was

 

En steeds maak ik me los

als vreemde

 

Bij het geboren worden

teruggekeerd uit te

doorleefde tijden

 

Eén enkele tel

genieten van beginnend

leven

 

Ik zoek een onschuldig

land

 

G. Ungaretti

 

vertaling Salvatore Cantore

 

Girovago

 

In nessuna
parte
di terra
mi posso
accasare

A ogni
nuovo
clima
che incontro
mi trovo
languente
che
una volta
già gli ero stato
assuefatto

E me ne stacco sempre
straniero

Nascendo
tornato da epoche troppo
vissute

Godere un solo
minuto di vita
iniziale

Cerco un paese
innocente

 

G. Ungaretti

 

Campo di Mailly, 1918

 

 

 

 

11:35 | Commentaren (0) | Tags: leven, land, onschuldig

30.12.2016

Tussenkomen.

En even huiver ik

Een jonger vrouw

 

In mij is een jonger vrouw dan ik
met lichter ogen en smaller handen.
Zij staat op kleine gespitste voeten
door mijn ogen naar buiten te zien,
zij kijkt naar de dagen, naar licht en naar kleuren,
ziet alles verwonderd, ziet alles heel schoon.
Beiden verlangen we, dat zij kon spreken,
dat zij kon bewegen en leven en breken
de donkere, die om haar woont
.


Ankie Peypers

Uit
Taal en teken
Contact
Amsterdam, 1956

17:45 | Commentaren (0) | Tags: meisje

29.12.2016

Onbederf'lijk Vers

Een zeldzame middag

 

Hemelsblauw

 

Hij zegt dat wanneer de nacht bijna ten einde
valt en ik de slaap nog steeds niet bij zijn haren
kan vinden, vlinders zoek op plaatsen waar we eerder
die avond met kussens vochten en ik naar adem reikte
naast het bed, dat hij dan hoopt mij achter het behang

te plakken met de alleslijm die ook zijn vorige
verloren liefdes rustig hield. Ik zocht voor hem
onder het papier in hoeken waar het toch al losliet
naar patronen en vleugels om van te dromen

maar boven alles had ik nog het liefst
zijn ogen lief en liever zo ontzettend open.


Ellen van de Corput

Uit
High School Music Competition dichtwedstrijd
Winnaar 2008

17:55 | Commentaren (0) | Tags: meisje

28.12.2016

Le pucelage

Wat moet ik tegen even goede foto's

 

Reconstructie

 

Ik houd hem in de zomer vast, hoewel
met geen tekstverwerker te beschrijven,
met geen beschrijving te verwerken
maar wat moet ik tegen foto’s die even

goed liegen? We liggen op een laken,
wak in de wei, want mak zal het gaan.
Ik laat hem fluisteren over het ruisen
van halmen, doe hem talmen aan de

knopen van mijn blouse. Tot zover moment-
opnames van het sprookje van de maagd.
Maar dan zijn beten in mijn hals,

zijn hoeven aan mijn dijen, zijn
hinnikende kloten, schuimende hengst.
Ik onder hem barstensvol vlees en bloed.

 

Stella Napels

Uit
Lippendienst
De Arbeiderspers
Amsterdam, 1997

18:10 | Commentaren (0) | Tags: meisje

27.12.2016

Op de gewone tijd en plaats.

De gustibus non est disputandum

 

Je bent niet hier

 

Je bent niet hier
maar ergens.
Ik ben daar niet.

Al is het er,
dat ergens,
ik vind het niet.

Ik vind het niet
dan ergens,
waar jij nu bent.

Waar ik niet ben,
ik die alleen maar
ergens voor jou ben.

 

Mark Insingel

Uit
Niets
PoëzieCentrum
Gent, 2005

18:30 | Commentaren (0) | Tags: meisje

In a life that is not fathom

Wisława Szymborska.jpg

 

Utopia

Het eiland waar alles wordt opgehelderd.
Hier kan men op vaste bewijsgrond staan.

Er zijn geen andere wegen dan de toegangsweg.

De struiken buigen door van alle antwoorden.

Hier groeit de boom van het Juiste Vermoeden
met eeuwig ontwarde takken.

De verblindend simpele boom van het Begrijpen
bij de bron die Ah Dus Zo Zit Het heet.

Hoe dieper het bos in, des te breder
het Dal der Vanzelfsprekendheden.

Rijzen er twijfels, dan verjaagt de wind ze.

De Echo neemt ongeroepen het woord
en verheldert graag de geheimen van de werelden.

Rechts de grot waar de Betekenis ligt.

Links het meer van de Diepe Overtuiging.
De waarheid maakt zich los van de bodem en drijft zachtjes omhoog.

Boven het torent de Onwankelbare Zekerheid op.
Vanaf haar top strekt zich het Wezen der Dingen uit.

Ondanks al deze verlokkingen is het eiland onbewoond
en de vage voetsporen die je op de kusten ziet
wijzen zonder uitzondering in de richting van de zee.

Alsof men hiervandaan alleen vertrekt
en onherroepelijk in het diepe onderzinkt.

In een leven dat niet te doorgronden is.



Wisława Szymborska

 

Vertaling Gerard Rasch

 

Uit:

Einde en begin/Gedichten/1957 - 1997
Meulenhoff, Amsterdam 1999

12:55 | Commentaren (0) | Tags: doorgronden

26.12.2016

The ability to talk and to be understood.

Te judice

 

Waar ik naar verlang vandaag

 

Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen

waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan

ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak

en liggen te kijken in het gras naar
zo'n frisse zomerjurk in een boom, daar
verlang ik het meest naar vandaag.

 

Jo Govaerts


Uit
Waar je naar zit te kijken
Kritak
Leuven, 1994

18:55 | Commentaren (0) | Tags: meisje

25.12.2016

Zondermeer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijheid van denken

 

Als ik aan je mond denk

wanneer je mij iets vertelt

dan denk ik

aan jouw woorden

en aan jouw gedachten

en aan de uitdrukking

van jouw ogen

terwijl jij spreekt

 

Maar als ik aan je mond denk

wanneer die aan de mijne ligt

dan denk ik

aan jouw mond

en aan jouw mond

en aan jouw mond

en aan jouw schoot

en aan jouw ogen

 

Erich Fried

 

Uit

100 Gedichte ohne Vaterland.

Berlin 1978.

[vertaald door Hans W. Bakx.]

 






Jamming out.

mist from the sea

night of the lemon
 

glittering
mist from the sea
the streetlights grew bigger
a lantern shone in every drop
on my spectacles
we sat out on the balconies
and sliced lemons
threw the slices away
so they covered the street
glittering
eye to eye
in the night
 

Sjón

vertaling David McDuff

Uit
ég man ekki eitthvað um skýin
Mal og Menning
Reykjavík, 1991

 

11:20 | Commentaren (0) | Tags: en nu

24.12.2016

Langzaam geil

 

 

Blackbird

 

Hoe je als je langzaam geil wordt

gaat zingen. Zo lief en zo goeiig

zou het altijd

 

met je borsten tegen mijn borst

en tussen ons niets meer niets

anders dan dat

 

zou het altijd een kus op steen

zijn geweest, een koude lucht

waartegen een merel

 

goeiig lief vriendje van me. Hoe

ik aan je adem kan ruiken dit is het

wat kut betekende

 

zou het niet verloren zijn dus

maar er niet zijn geweest

gewoon. Luister

 

blackbird, ben je daar, tussen

mijn benen, take these broken

hands and learn

 

to write hoe je haar valt en

je hoofd wiegt en ik je voel

kreunen en zingen

 

hoog boven mijn dakraam, merel

tegen de koude lucht, tegen de zon,

tegen mij aan.

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1972

 

23.12.2016

 Geen virtuele jutterstocht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12/23

 

Na de langste nacht

 

en tijdens

 

de donkere dagen

 

voor en na

 

de midwinter

 

een lichtvoetig leven.

 

J. L. Shevek

 

Uit

Onontgonnen werk




22.12.2016

Het kindermeisje

kindermeisje

 

Het kindermeisje

 

Zij neemt mij tussen haar dijen,

schikt en verschuift mij, voegt mij

voorzichtig in het eigenste, warmste.

 

Straks zit ik bij haar op schoot

en kust zij mij arglistig.

Haar lippen dwingen met liefde

mijn lippen (‘je lipjes’, zegt zij) uiteen.

Haar tong glipt driftig naar binnen,

danst op de mijne, kwispelt en knettert.

Haar vingers kraken, haar glimlach

ontkleedt mij, zo teder.

 

Mijn moeder mag het niet weten:

zij kent mij niet zozeer als man

 

Adriaan Morriën

 

Uit

Verzamelde gedichten

[Uitgeverij G.A. van Oorschot – 2005]

21.12.2016

Tederheid

tederheid solitgr

 

Tederheid zal ik u noemen

 

Gij maakt mij wilder dan gras

en bloemen, ik die al wilder dan water ben

hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen

u die ik nauwelijks ken.

 

Zal ik u lief en beminde noemen

in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit

nooit stond een zomer zo te bloeien

in al zijn linden in al zijn kruid.

 

Hoe zal ik u in mijn kamer noemen

al gij schreiend uw mond drukt op mijn huid

als gij stamelend man wordt in al uw zoenen

tederheid zal ik u noemen.

 

Aleidis Dierick

 

Uit:

Gedichten voor een man

Orion, Bruggen 1978

20.12.2016

Wie heeft jou gezocht tegen een krakend hek?

wie wat vindt heeft slecht gezocht [ii]

 

 

Tegen het krakende hek


Zo stonden wij tegen het krakende hek,

zo buiten de wereld als paarden.

Het was weer aarde, gier en soir de
paris, een avond van waar en wanneer.

In mij kwamen vergeten regels omhoog,
zachte op nacht rijmende landerijen,

maar jij fluisterde: hier, hier is het
het fijnste, waar je nu bent, waar je nu

bent met je handen. Zo lagen we tegen
de aarde en tegen elkaar, terwijl het hek

kraakte tegen de opdringende paarden.

 

Rutger Kopland

 

Uit:

Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

G. A. Van Oorschot, Amsterdam 1972

19.12.2016

’t Zal rap gebeurd zijn.

 
 
 
web_browndr

 

 

Nauwsluitend geen woord gevormd
noch gebeld door de mooiste kont
ooit op zijn ogen gelegd


Zo nu en dan zag hij die billen
om nooit los te laten de grillen
van ’n bips zo welgevormd


Op het nippertje vergat zij te zeggen
dat tijdens het urenlange beffen
zij soms zappend zoog
en over die schone jongeheer loog


Meermalen werd het mistig
wat haar speet
zelfs zeldzaam hitsig
was evenmin haar deel


J.L. Shevek 

Uit

Onontgonnen werk 

18.12.2016

Weinig woorden veel gedicht.

Je moest ns weten [iv]

 

Gedicht

 

Wollt ihr die totale Poesie

 

 

Hans Sleutelaar

 

 

Uit

Schaars Licht

De Bezige Bij

Amsterdam, 1979

 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende